Oshkosh M-ATV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z M-ATV)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oshkosh M-ATV
M-ATV
M-ATV
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Oshkosh Corporation
Typ pojazdu MRAP
Trakcja kołowa
Załoga 4 + 1 strzelec
Historia
Produkcja 2009–
Dane techniczne
Silnik silnik wysokoprężny Caterpillar C7 7200 cm³ o mocy 370 KM
Transmisja Allison 3500SP
Długość 6,27 m
Szerokość 2,49 m
Wysokość 2,70 m
Masa własna: 12 500 kg
całkowita: 14 700 kg
Osiągi
Prędkość 105 km/h
Zasięg 510 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
7,62 mm Karabin maszynowy M240,
12,7 mm Karabin maszynowy Browning M2
lub 40 mm Granatnik Mk 19 lub podobne

Oshkosh M-ATVsamochód pancerny (ang. MRAP-All Terrain Vehicle) przeznaczony dla wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych, zaprojektowany dla zastąpienia wykorzystywanych w tej roli w Wojnie w Afganistanie XX w. opancerzonych wersji HMMWV.

Pojazd osadzono na zmodyfikowanym podwoziu ciężarówki MTVR, opracowany z wykorzystaniem wcześniejszych doświadczeń przy używanych w Iraku i Afganistanie pojazdów odpornych na wybuchy min, głównie Cougar i International MaxxPro, które przy masie prawie 20 ton znacznie zwiększyły przeżywalność w zasadzkach z wykorzystaniem min-pułapek, ale były mniej mobilne na górzystych i nieutwardzonych drogach Afganistanu. Pojazd zapewnia ochronę STANAG 4569 na poziomie 4a i chroni przy wybuchu pod kołem miny o masie do 10 kg TNT, kabiny pojazdów dostarcza działająca w USA, izraelska firma Plasan.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych zamówiły 5219 pojazdów M-ATV, w tym 2598 dla US Army i 1565 dla US Marine Corps. Polska była pierwszym użytkownikiem spoza USA, pewną liczbę M-ATV wypożyczono PKW Afganistan. 21 grudnia 2011 roku pod polskim M-ATV eksplodował ładunek o masie nawet 100 kg, który zabił wszystkich pięciu żołnierzy znajdujących się w pojeździe[1].

25 lutego 2015 roku DoD podarował Wojskom Specjalnym 45 czteroletnich, pięcioletnich bądź pięcio-, sześcioletnich(?) wozów M1240A1 po służbie w składzie ISAF[2][3][4]. Pojazdy przekazano Jednostce Wojskowej Nil, która rozdysponuje je wg uznania[5]. Prawdopodobne jest, że całość bądź największa część pojazdów trafi do Jednostki Wojskowej Agat.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]