M17 MGMC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
M17 MGMC
M17 MGMC w Muzeum Czołgów w Kubince
M17 MGMC w Muzeum Czołgów w Kubince
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent International Harvester Co.
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja pólgasienicowa
Załoga 5 osób
Dane techniczne
Długość 610 cm
Szerokość 220 cm
Wysokość 235 cm
Prześwit 0,28 m
Masa 9400 kg
Osiągi
Prędkość 62 km/h
Zasięg 320
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 0,8 m
Rowy (szer.) 1 m
Ściany (wys.) 0,3 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 × wkm M2
Użytkownicy
US Army, Armia Czerwona, Ludowe Wojsko Polskie

M17 MGMC – amerykańskie samobieżne działo przeciwlotnicze wykorzystujące podwozie transportera opancerzonego M5 Half-track. W tylnej części podwozia umieszczono platformę M45 Quadmount z czterema wkm-ami M2. Naprowadzanie broni na cel – ręcznie.

M17 MGMC miał konstrukcję zbliżoną do M16 MGMC wykorzystującego podwozie M3 Half-track i został przyjęty do uzbrojenia w 1942 roku. Duże ilości tych pojazdów zostało dostarczone w ramach Lend-Lease ZSRR, skąd trafiły do Ludowego Wojska Polskiego. Po II wojnie światowej M14 MGMC były używane przez US Army jeszcze podczas wojny koreańskiej zarówno jako pojazdy przeciwlotnicze, jak i pojazdy zwalczające cele naziemne.

Bibliografia[edytuj]