M1841 Mountain Howitzer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
M1841 Mountain Howitzer
Ilustracja
12-funtowa armata M1841 Mountain Howitzer w Muzeum Artylerii Armii Polowej w Fort Sill.
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Rodzaj działo górskie
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 12 funtów
Masa 100 kg (lufa)
227 kg (łączna masa armaty)

M1841 Mountain Howitzer – typ działa górskiego, używanego przez United States Army w połowie XIX wieku (1837-1870), głównie podczas wojny secesyjnej, wojen Indian oraz starć w czasie wojny amerykańsko-meksykańskiej.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Działo M1841 Mountain Howitzer było 12-funtową, gładkolufową armatą górską, strzelającą zarówno kulami armatnimi jak i kartaczami oraz pociskami artyleryjskimi[1]. Zasięg armaty wynosił średnio 919 m (1005 jardów) przy podniesieniu lufy do 5° i załadowanym prochowym pocisku o wadze 0,5 funta (0,2 kg)[2]. Dodatkowo armata mogła być transportowana jucznie przez konie bądź muły.[3][4] Armata została zaprojektowana jako lekkie i przenośne działo. Łatwość montażu i demontażu, uczyniła armatę bardzo przydatną podczas trudnych działań wojennych na terenach górskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]