MID (wojsko)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MID
MID
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent OBRUM Gliwice
Typ pojazdu maszyna inżynieryjno-drogowa
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5
Historia
Prototypy 1991
Produkcja 2009-2010 MID-M
Dane techniczne
Silnik W-46-6
o mocy 574 kW (780 KM)
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 520 l
Długość 8300 mm
Szerokość 3600 mm (4200 mm z lemieszem)
Wysokość 2700 mm
Prześwit 430 mm
Masa bojowa: 46 000 - 48 000 kg
Moc jedn. 13,3 kW/t
Nacisk jedn. 0,09 MPa
Osiągi
Prędkość 60 km/h
Zasięg 650
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 5 m (na długości 1000 m)
bez przygotowania: 1,2 m
Rowy (szer.) 2,8 m
Ściany (wys.) 0,7 m
Kąt podjazdu 30
Dane operacyjne
Uzbrojenie
12.7 mm x 108 wkm NSW
(12.7 mm NATO wkm WKM-B)
Wyposażenie
12 wyrzutni granatów dymnych typu 902A, RPG-7
Użytkownicy
Polska, Malezja

MID – maszyna inżynieryjno-drogowa produkcji polskiej, oparta na podwoziu WZT-3 i zunifikowana z podwoziem czołgu T-72.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 70 XX w. w Polsce pracowano nad projektem czołgu saperskiego na podwoziu ciągnika MTS, lecz ostatecznie w latach 80 XX w. w ramach unifikacji z podwoziem produkowanego w Polsce od 1981 roku T-72M1 przyjęto wspólne podwozie dla wozu technicznego WZT-3, pomocniczego mostu czołgowego (późniejszy PMC-90), czołgu saperskiego i pochodnych.

Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej z Sulejówka opracował wstępne założenia i w 1988 roku w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Urządzeń Mechanicznych w Gliwicach rozpoczęto prace nad polskim czołgiem saperskim pod kryptonimem Bizon S. Prototyp wykonano w 1991 roku i po próbach MID wdrożono do produkcji w końcu lat 90 XX w.

W latach 2000-2005 Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej odebrały 7 szt. MID, na lata 2005-2010 przewidziano odbiór kolejnych kilku maszyn.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Konstrukcja oparta jest na WZT-3 i podobnie posiada podwozie gąsienicowe z 2 par po 6 kół nośnych zawieszonych na wałkach skrętnych oraz 3 par rolek podtrzymujących jednotarczowych z wewnętrzną amortyzacją, dwa koła napinające przednie i koła napędowe tylne.

Kadłub spawany z blach stalowych, przyrządy do obserwacji otoczenia identycznie jak w WZT-3. Silnik wysokoprężny 12 cylindrowy W-46-6 podobnie jak w WZT-3, wyposażony w termiczny agregat dymotwórczy. Uzbrojenie stanowi 12.7 mm wkm NSW (lub 12.7 mm NATO wkm WKM-B) z 240 szt. amunicji, celownik kolimatorowy optyczny K10T. Dodatkowo na wyposażenie znajduje się granatnik przeciwpancerny RPG-7, pistolet sygnałowy wz. 78, broń osobista załogi. Z przodu wozu zamocowane jest 12 wyrzutni granatów dymnych typu 902A. Dodatkowo posiada przyrząd rozpoznania skażeń (GO-27 lub Tafios).

Łączność MID zapewnia radiostacja R173 z odbiornikiem R-173P z telefonem wewnętrznym R-124 lub R-174 (starsze wersje), obecnie radiostacja RRC oraz cyfrowy system łączności wewnętrznej WB Electronics Fonet.

Najnowocześniejsza wersja MID-M została sprzedana Siłom Zbrojnym Malezji m.in. razem z PT-91M.

Wyposażenie specjalistyczne[edytuj | edytuj kod]

  • wysięgnik-manipulator (maksymalna wysokość ramienia 7,75 m, długość maksymalna 7,94 m, minimalna długość 5,94 m) z wymiennym sprzętem:
    • łyżka koparkowa o pojemności 0,96 m3 i szerokości 0,92 m,
    • chwytak szczękowy o maksymalnym rozwarciu 1 m i udźwigu 3 t,
    • ząb zrywaka o długości 0,45 m.
  • zawiesie linowe o udźwigu 7 t
  • urządzenie spycharkowe: szerokość lemiesza 4,2 m , wysokość 0,9 m ,
  • wciągarka główna o długości liny 200 m i uciągu 900 kN,
  • wciągarka pomocnicza o długości liny 400 m i uciągu 20 kN,
  • urządzenia spawalnicze,
  • przetwornica napięcia.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]