MPEG-7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

MPEG-7 – standard opisu treści multimedialnych. W odróżnieniu do MPEG-1, MPEG-2 czy MPEG-4 nie jest standardem kodowania ruchomego obrazu lub dźwięku.

Do przechowywania metadanych wykorzystuje XML i może być dołączony do kodów czasowych w celu sygnalizacji określonych zdarzeń lub np. synchronizacji tekstu piosenki z muzyką.

Zaprojektowano go w celu standaryzacji:

  • zestawu schematów opisów i deskryptorów
  • języka opisującego te schematy, zwanego Description Definition Language (DDL)
  • schematu kodowania opisu

W zamierzeniu organizacji MPEG połączenie MPEG-4 i MPEG-7 (nazywane często MPEG-47) ma być optymalnym rozwiązaniem dla efektywnego przesyłu strumieniowego treści, jej zmiany i indeksowania.

Oprogramowanie/Demonstracje MPEG-7[edytuj]

  • IBM VideoAnnEx Annotation Tool: Tworzenie dokumentów MPEG-7 (dla strumieni wideo) opisujących strukturę i określających słowa kluczowe z listy o określonym zestawie słów (wersja binarna, restrykcyjna licencja)
  • MPEG-7 Audio Encoder: Tworzenie dokumentów MPEG-7 dla plików dźwiękowych, opisujące niskopoziomową charakterystykę audio (wersja binarna i źródłowa, Java, GPL)
  • TU Berlin MPEG-7 Audio Analyzer: Tworzenie dokumentów MPEG-7 (XML) dla plików dźwiękowych (WAV, MP3). Zaimplementowane wszystkie 17 niskopoziomowych deskryptorów audio MPEG-7.
  • TU Berlin MPEG-7 Spoken Content Demonstrator: Tworzenie dokumentów MPEG-7 (XML) z opisem typu SpokenContent na bazie wejściowego sygnału dźwiękowego (mowy) (WAV, MP3).

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]