MS-1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
T-18/MS-1
Czołg MS-1 w muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Moskwie
Czołg MS-1 w muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Moskwie
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ pojazdu czołg lekki
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2
Historia
Prototypy 1927
Produkcja 1928–1931
Wycofanie 1941
Egzemplarze ok. 900
Dane techniczne
Silnik silnik benzynowy, 4-cylindrowy T-18 chłodzony powietrzem o mocy 35 KM(Późniejsza wersja 40 KM) przy 1800 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Pancerz grubość: 8 – 16 mm
Długość 4,38 m (z ogonem)
3,50 m (kadłuba)
Szerokość 1,80 m
Wysokość 2,12 m
Prześwit 0,35 m
Masa 5 300 kg (własna)
5 900 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 14 km/h (po drodze)
Zasięg 50 km (po drodze)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x działko Hotchkiss kal. 37 mm
1 x karabin maszynowy Fiodorowa kal. 6,5 mm
(późniejsze wersje 2 x km. DT kal. 7,62 mm)
Użytkownicy
ZSRR

MS-1 (początkowo oznaczony jako T-18; ros. МС-1 – skrót od nazwy Малый сопровождения lub Малый советский) – radziecki czołg lekki. Pierwszy pojazd tego typu skonstruowany w całości w ZSRR.

Historia[edytuj]

W maju 1924 w ZSRR utworzono pierwsze biuro konstrukcyjne przemysłu budowy czołgów, które rozpoczęło pracę nad projektem w całości radzieckiego czołgu mającego zastąpić nieliczne produkowane w ZSRR czołgi Ruskij Reno będące kopią Renaulta FT-17.

Pierwszym opracowanym tam projektem był czołg oznaczony jako T-16.Prototyp jednak został odrzucony a do produkcji zarekomendowano T-18.Od Renaulta FT-17 konstrukcje odróżniała wieża w której zamontowano zarówno karabin maszynowy jak i działo.6 czerwca 1927 po pomyślnej serii testów zapadła decyzja o przyjęciu go na uzbrojenie Armii Czerwonej. Nadano mu wtedy oznaczenie MS-1.

W 1928 roku rozpoczęto produkcję seryjną, która trwała do 1931. W jej trakcie czołg był wielokrotnie modernizowany, m.in. zainstalowano mocniejszy silnik, zamiast karabinu maszynowego Fiodorowa zastosowano 2 karabiny DT. Łącznie zbudowano ponad 900 czołgów MS-1.

Służba[edytuj]

Od 1928 roku czołg MS-1 był wprowadzany na wyposażenie tworzonych właśnie jednostek pancernych Armii Czerwonej. Był pierwszym czołgiem masowo występującym w tej armii. Używano go do połowy lat trzydziestych, choć od 1931 roku był systematycznie zastępowany przez czołg T-26.

Użyto go bojowo w walkach w okresie od lipca do grudnia 1929 roku w trakcie konfliktu pomiędzy ZSRR a Chinami o wschodniochińską magistralę kolejową.

Wycofane z eksploatacji egzemplarze były wykorzystywane jako elementy fortyfikacji (np. Linii Mołotowa). Po zdemontowaniu podwozia kadłuby wkopywano w ziemię - powstawał w ten sposób stały punkt oporu, uzbrojony w działo i karabin maszynowy umieszczone w wieży czołgu.

Działo samobieżne[edytuj]

W listopadzie 1929 r. konstruktor K. M. Iwanow na zlecenie Wydziału Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej opracował działo samobieżny oparty na czołgu T-18, a także armaty do niego. Prototypem był oparty na konstrukcji zdobytego francuskiego czołgu Renault FT-17BS. Działo otrzymało nazwę SU-18, zachowało ono konstrukcję francuski czołgu, ale wieżyczkę zastąpiono nową podobną do ostrosłupa ściętego. W SU-18 zastosowano armatę kal. 76,2 mm model 1927 z szczelinowym hamulcem wydechu, aby zmniejszyć odrzut. Inne prototypy został wyposażony w działko szybkostrzelne PS-2 kal. 37 mm i armatę czołgową kal. 45 mm model 1930, która miał być montowana w czołgach T-24. Pancerz składała się z płyt o grubości 5-7 mm. Pojazd mógł pomieścić 10 magazynków z 50 pociskami każdy dla armaty 76,2 mm lub 16 magazynków z 169 pociskami każdy dla działka kal. 37 mm lub 45 mm. Załoga składała się z kierowcy i strzelca. Decyzja o budowie SU-18 została podjęta w dniu 11 czerwca 1930 r. i przewidywała budowę prototypu do 10 października 1930 r. Jednak ze względu na małą skuteczność amunicji i ograniczenia T-18 (wąska obudowa i wysoka środek ciężkości) projekt został porzucony na korzyść większych i lepszych konstrukcji samobieżnych, i dalsze prace nad SU-18 zostały wstrzymane[1]

W kulturze[edytuj]

W grze World of Tanks MS-1 jest czołgiem pierwszego poziomu drzewka ZSRR.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Steven J. Zaloga, James Grandsen: Soviet tanks and combat vehicles of World War Two. Londyn: Arms and Armour Press, 1984, s. 36-48. ISBN 0-85368-606-8.
  • Peter Chamberlain, Chris Ellis: Tanks of the world 1915-1945. Londyn: Cassell & Co, 2002. ISBN 0-30436-141-0.
  • A. A. Бескурников: Первый серийный танк. Малый сопровождения МС-1. Moskwa: Арсенал-Пресс, 1992, s. 32. ISBN 5-85139-003-4.

Linki zewnętrzne[edytuj]