Mała Kopa Królowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mała Kopa Królowa
Ilustracja
Widok z Doliny Jaworzynki
Państwo  Polska
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 1577 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Mała Kopa Królowa”
Ziemia49°15′09,5″N 20°00′10,1″E/49,252639 20,002806
Od lewej Mała i Wielka Kopa Królowa. Widok z Orlej Perci
Od lewej i od tyłu: Wielka Kopa Królowa, Mała Kopa Królowa, Kopa Magury, przełęcz Mechy

Mała Kopa Królowa (1577 m n.p.m.) – wzniesienie we wschodniej części Tatr Zachodnich, znajdujące się w grzbiecie odgraniczającym od siebie dolinę Jaworzynkę i Dolinę Suchej Wody Gąsienicowej[1].

Topografia[edytuj | edytuj kod]

Według aktualnego fizycznogeograficznego podziału Polski Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska szczyt znajduje się w pasmie górskim Tatry Reglowe i jest jego najwyższym wzniesieniem.

Mała Kopa Królowa znajduje się w długiej północno-wschodniej grani Kasprowego Wierchu pomiędzy Kopą Magury (1704 m), oddzielona od niej Magurską Przełęczą (ok. 1570 m), a Wielką Kopą Królową (1531 m), od której oddzielona jest Przełęczą między Kopami (1499 m). Południowo-wschodnie stoki Małej Kopy opadają na Królową Rówień. Stoki wschodnie i północno-wschodnie opadają do górnej części Doliny Olczyskiej. W zachodnim kierunku odchodzi zarośnięty kosodrzewiną i lasem grzbiet oddzielający od siebie dwa górne odgałęzienia doliny Jaworzynki: Długi Żleb i Żleb pod Czerwienicą[2].

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Choć Wielka Kopa Królowa jest o 46 m niższa od Małej Kopy Królowej, niekonsekwencja w nazewnictwie jest jedynie pozorna. Wielka Kopa ma większą wysokość względną i jest masywniejsza, zwłaszcza ze strony Królowej Równi – a to właśnie tamtejsi górale nadali nazwy okolicznym szczytom. Pasterze z Hali Jaworzynki Wielką Kopę nazywali po prostu Kopą Królową, Mała Kopa Królowa nie została przez nich nazwana. Dalsza część nazwy Małej Kopy Królowej, podobnie jak wielu innych obiektów w tym rejonie, pochodzi od nazwiska góralskiego Król, dawnych właścicieli Hali Królowej[3]. Walery Eljasz-Radzikowski w 1873 r. pisał: „Królewskie miano dostało się dwóm czubom góry od jej właściciela, Podhalanina co się zowie Królem”. Przekręcenie nazwy na „Kopa Królowej” jest błędne[4].

Opis szczytu[edytuj | edytuj kod]

Wielka i Mała Kopa Królowa zbudowane są z wapieni. Mała Kopa Królowa ma charakter trawiasto-kosodrzewinowy[2]. Jedynie stoki nad Żlebem pod Czerwienicą są prawie całkowicie pozbawione roślinności i mają czerwonawe zabarwienie. Jest to częściowo naturalne, spowodowane dużą stromością tych stoków, a częściowo jest to skutek prowadzonych tutaj dawniej prac górniczych. W latach 1766–1871 znajdowały się tutaj najwydajniejsze w Tatrach kopalnie rudy żelaza, założone za panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego[4]. Stoki Małej Królowej Kopy były dawniej wypasane i należały do dwóch hal: Hali Królowej i Hali Jaworzynki[5].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski – niebieski szlak prowadzący z Kuźnic przez Boczań, Skupniów Upłaz i Przełęcz między Kopami, a stąd dalej wschodnimi zboczami Małej Kopy Królowej do „Murowańca”.
  • Czas przejścia z Kuźnic na przełęcz: 1:40 h, ↓ 1:10 h
  • Czas przejścia z przełęczy do Murowańca: 20 min, z powrotem 25 min
szlak turystyczny żółty – północnymi zboczami Małej Kopy Królowej przebiega żółty szlak z Kuźnic przez dolinę Jaworzynkę na Przełęcz między Kopami. Czas przejścia: 1:40 h, ↓ 1:10 h[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2009/10, ​ISBN 83-87873-36-5​.
  2. a b Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Kasprowy Wierch, tom 13, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008, ​ISBN 978-83-7104-038-2
  3. Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska. Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ​ISBN 83-7104-009-1​.
  4. a b Józef Nyka. Tatry Polskie. Przewodnik. wyd.13, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 2003, ​ISBN 83-915859-1-3​.
  5. Władysław Szafer. Tatrzański Park Narodowy. Kraków: Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  6. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005, ​ISBN 83-88112-35-X