Małe Arkana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Arkana Małe (łac. arcana – wtajemniczenie, wiedza tajemna) – grupa kart talii tarota. Autorem terminu arkana małe jest Jean-Baptiste Pitois, który posłużył się nim do opisania tej grupy kart w książce pt.: Historie de la Magie, du monde Surnaturel et de la fatalité a travers les Temps et les Peuples (wyd. 1870)[1].

Małe Arkana to cztery kolory (dwory):

W każdym kolorze znajdują się karty od asa / jedynki do dziesiątki

oraz cztery karty dworskie, tj.

W XV wieku do kart dworskich dołączano tak zwane panny dworskie czyli ukochaną rycerza i ukochaną pazia. Taka sytuacja zaistniała w talii Visconti di Modrone

Przyporządkowanie kolorów żywiołom[edytuj | edytuj kod]

  • buławy (różdżki) odpowiadają żywiołowi ognia, symbolizują energię, siłę, męskość[2][3];
  • denary (pentakle) odpowiadają żywiołowi ziemi; symbolizują świat materialny, sprawy doczesne[2][3];
  • miecze odpowiadają żywiołowi powietrza, symbolizują rozum i porozumiewanie się[2][3];
  • kielichy odpowiadają żywiołowi wody, symbolizują zdolności twórcze, kobiecość[2][3].

Zgodnie z zasadami zachodniej astrologii, każdemu z żywiołów, a zatem i każdemu kolorowi w tarocie, odpowiadają trzy znaki zodiaku: Baran, Lew i Strzelec to ogień, Byk, Panna i Koziorożec to ziemia, Bliźnięta, Waga i Wodnik to powietrze, wreszcie Rak, Skorpion i Ryby to woda[3]. W systemie przyjętym przez Zakonu Złotego Brzasku każdej blotce odpowiada jeden z trzydziestu sześciu tzw. dekanatów Zodiaku[3]. Poza tym, każdej karcie przyporządkowana jest jedna z dziesięciu sefir[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Typ francuski Pik Kier Trefl Karo
Typ niemiecki Wino Czerwień Żołądź Dzwonek
Typ szwajcarski Tarcza Róża Żołądź Dzwonek
Typ włoski Miecz Kielich Maczuga Moneta
Typ hiszpański Miecz Kielich Maczuga Moneta
Karty Tarota Miecz Kielich Maczuga Moneta

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ronald Decker, Thierry Depaulis, and Michael Dummett. A Wicked Pack of Cards. The Origins of the Occult Tarot. New York. St. Martin's Press, 1996
  2. a b c d Jan Witold Suliga: Tarot Magów. Pierwszy krąg wtajemniczenia. Warszawa: Wydawnictwo Głodnych Duchów (G. D.), 1992, s. 48. ISBN 83-85244-12-3.
  3. a b c d e f g Chic Cicero, Sandra Tabatha Cicero: Self Initiation into the Golden Dawn Tradition. Minnesota: Llewellyn Publications, 1998, s. 44, 419–438.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

  • Hajo Banzhaf, Klucze do Tarota, Białystok 2006.
  • Barbara Antonowicz-Wlazińska, Tarot intuicyjny. Małe Arkana Małe tajemnice życia, Białystok 2002

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]