Małołącka Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Małołącka Przełęcz
Ilustracja
Małołącka Przełęcz i Małołączniak
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość 1924 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Małołączniak, Kopa Kondracka
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Małołącka Przełęcz
Małołącka Przełęcz
Ziemia49°14′07,9″N 19°55′43,8″E/49,235528 19,928833

Małołącka Przełęcz – znajdująca się na wysokości 1924 m n.p.m. przełęcz w Czerwonych Wierchach w Tatrach Zachodnich. Leży ona w głównym grzbiecie Tatr, pomiędzy Kopą Kondracką (2005 m) i Małołączniakiem (2096 m). Przez szczyty te i przełęcz biegnie granica polsko-słowacka[1]. Południowe zbocza przełęczy (po słowackiej stronie) należą do Dolinki Rozpadłej, będącej odgałęzieniem Doliny Cichej. Po północnej, polskiej stronie zbocza spod przełęczy opadają do cyrku lodowcowego Wyżniej Świstówki Małołąckiej w górnej części Doliny Małej Łąki[2].

Małołącka Przełęcz to szerokie siodło o łagodnych zboczach. Rejon przełęczy porośnięty jest niską murawą, tworzoną głównie przez boimkę dwurzędową i kosmatkę brunatną. Towarzyszy im żyworodna wiechlina alpejska. Na przełęczy i zboczach sąsiednich gór znajdują się stanowiska rzadkiej i pięknej rośliny tatrzańskiej – pełnika siedmiogrodzkiego. Tutaj tworzy on w wilgotniejszych miejscach duże kępy, a nawet całe łany. Prócz niego licznie zakwitają tutaj różne gatunki goryczek, zawilec narcyzowy, omieg kozłowiec[3]. Z rzadkich roślin występują babka górska, turzyca czarna i sybaldia rozesłana – gatunki w Polsce występujące tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach[4].

Z przełęczy rozległe widoki. Dawniej na Małołącką Przełęcz z Doliny Małej Łąki prowadził znakowany szlak turystyczny.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czerwony – czerwony szlak z Doliny Kościeliskiej przebiegający grzbietem Czerwonych Wierchów, a dalej na Kasprowy Wierch i Świnicę. Czas przejścia z Ciemniaka na Kopę Kondracką: 1:05 h, z powrotem 1:15 h[5].
Od lewej: Małołączniak, Małołącka Przełęcz, Kopa Kondracka i grań główna Tatr

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  3. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.