Mały Pałac Radziwiłłów w Wilnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mały Pałac Radziwiłłów w Wilnie
Ilustracja
Fasada od strony ulicy Wileńskiej
Państwo

 Litwa

Miejscowość

Wilno

Adres

ul. Wileńska 41/9
Wilno

Typ budynku

pałac

Styl architektoniczny

barok

Kondygnacje

2

Rozpoczęcie budowy

XVI w.

Ważniejsze przebudowy

poł. XVIII w.

Zniszczono

poł. XVIII w.

Pierwszy właściciel

Radziwiłłowie

Obecny właściciel

Litewskie Muzeum Teatru, Muzyki i Kina

Położenie na mapie Wilna
Mapa konturowa Wilna, w centrum znajduje się punkt z opisem „Mały Pałac Radziwiłłów w Wilnie”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Mały Pałac Radziwiłłów w Wilnie”
Ziemia54°40′52,5″N 25°16′51,5″E/54,681250 25,280972
Strona internetowa

Mały pałac Radziwiłłów w Wilnie – jeden z zabytków architektonicznych, zlokalizowany w centrum Starego Miasta w Wilnie przy ulicy Wileńskiej (lit. Vilniaus g. 41/9). Pałac należał do katolickiej linii Radziwiłłów z głównym ośrodkiem w Nieświeżu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podczas badań archeologicznych na terenie pałacu znaleziono kafle z herbem Zaleckich, Tyzenhauzów, Radziwiłłów, talerz z herbem Naruszewiczów, więc możliwe, że przedstawiciele tych rodów byli właścicielami tej rezydencji.

XVI-wieczny pałac powstał z połączenia w czasie przebudowy trzech budynków w jeden. Pałac był własnością katolickiej linii rodu Radziwiłłów. Przypuszczalnie to Michał Kazimierz Radziwiłł przyczynił się do przebudowy pałacu w stylu renesansowym.

W XVII w. istniała tu posiadłość urządzona z przepychem, z przejściami arkadowymi w podwórku, które zachowały się do naszych czasów.

W połowie XVIII w. w pałacu wybuchł pożar i po przebudowie należał on do Radziwiłłów.

W latach 1795 – 1810 miał tu swą siedzibę wileński Teatr Miejski, a przeróżne trupy występowały jeszcze do 1845 r. W II połowie XIX w. w budynku urządzono mieszkania, sklepy i aptekę. Od początku 90. lat XX w. mieści się tu Muzeum Teatru, Muzyki i Kina[1].

Budynki pałacowe noszą cechy stylu renesansowego i barokowego, zaś dziedziniec wyróżnia się unikalną dwupiętrową galerią[2].

Fasada od strony wewnętrznego dziedzińca

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pałace Wilna, www.wilno.name [dostęp 2015-12-27].
  2. Historia pałaców Wileńskich (PDF) – Niezbędnik turysty – Poznaj Wilno, poznajwilno.pl [dostęp 2015-12-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]