Mały przedsiębiorca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mały przedsiębiorca – określenie osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą lub innego przedsiębiorcy działających na niedużą skalę.

W myśl art. 105 polskiej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej to przedsiębiorca, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:

  • zatrudniał średniorocznie mniej niż 50 pracowników oraz
  • osiągnął roczny obrót netto ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług oraz operacji finansowych nie przekraczający równowartości w złotych 10 mln euro lub sumy aktywów jego bilansu sporządzonego na koniec jednego z tych 2 lat nie przekraczający równowartości w złotych 10 mln euro.

Mała jednostka – w myśl ustawy o rachunkowości to[1]:

  1. spółki handlowe, inne osoby prawne oraz oddziały przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, jeśli w roku obrotowym, za który sporządzają sprawozdanie finansowe, oraz w roku poprzedzającym ten rok obrotowy nie przekroczyły co najmniej dwóch z następujących wielkości:
    • suma przychodów ze sprzedaży towarów i produktów za rok obrotowy – 17 mln zł,
    • suma aktywów bilansu na koniec roku obrotowego – 34 mln zł,
    • wielość średniorocznego zatrudnienia w przeliczeniu na pełne etaty – 50 osób.
  2. osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, jeżeli przychody netto tych jednostek ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych wyniosły w przeliczeniu na walutę polską mniej niż 1 200 000 euro za poprzedni rok obrotowy.

– w stosunku do których organ zatwierdzający podjął decyzję w sprawie sporządzania sprawozdania finansowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy