Macelak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Macelak
Ilustracja
Macelak od wschodniej strony
Państwo

 Polska

Pasmo

Pieniny, Karpaty

Wysokość

857 m n.p.m.

Położenie na mapie Pienin
Mapa konturowa Pienin, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Macelak”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Macelak”
Ziemia49°25′11,6″N 20°22′31,1″E/49,419889 20,375306

Macelak – drugi co do wysokości szczyt w Pieninach Czorsztyńskich. Wznosi się na wysokość 857 m n.p.m.[1] Bronisław Gustawicz pisał o nim w 1881 r.: Sam szczyt tej góry trawiasty, z rzadka świerkami i leszczyną porosły, od pd. stromo spadający, od zach., pn. i wsch. pięknymi otoczony polanami. Obecnie sam wierzchołek jest całkowicie porośnięty lasem, ale poniżej znajdują się liczne polany. Na jego odsłoniętych zboczach występują ciepłolubne owady. Z Macelakiem związana jest legenda o skarbach rzekomo ukrytych w zapadlisku „Złotej Studni”. Nazwa jest stara, występuje na mapach z 1822 r. Szlak turystyczny nie prowadzi przez szczyt Macelaka, lecz obchodzi go po południowej stronie[2].

Ciekawa flora. Z rzadkich w Polsce roślin stwierdzono tutaj występowanie m.in. ostrożnia głowacza, dwulistnika muszego, osta pagórkowego i marzanki barwierskiej[3]. W 2016 r. znaleziono tu jodłówkę pospolitą (Abietinella abietina) – podlegający ochronie gatunek rzadkiego mchu[4].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski – z Czorsztyna do Szczawnicy przez przełęcz Osice, Macelak, przełęcz Trzy Kopce, przełęcz Szopka, Trzy Korony, Zamkową Górę, Bajków Groń, Czerteż, Czertezik, Sokolicę[1].
Widok od południowo-zachodniej strony

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008.
  2. Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, ISBN 83-915859-4-8.
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6.
  4. Grzegorz Vončina, Adam Stebel, Materiały do flory mchów (Bryophyta) pienińskiego pasa skałkowego (Karpaty Zachodnie), „Pieniny. Przyroda i człowiek”, 14, 2016, s. 79–89.
Widok z góry Wdżar
Widok z góry Wdżar