Machatas z Elimei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Machatas (gr.: Μαχάτας, Machàtas) (IV w. p.n.e.) – książę Elimei, drugi syn króla Elimei Derdasa II, ojciec Harpalosa, skarbnika króla macedońskiego Aleksandra III Wielkiego, oraz Filipa, satrapy w Indiach. Starszy brat Derdas III był ostatnim królem Elimei, a siostra Fila była drugą żoną Filipa II, króla Macedonii. Po wcieleniu Elimei do Macedonii Machatas przebywał prawdopodobnie na dworze szwagra, bowiem Plutarch w swych Powiedzeniach królów i wodzów przekazał anegdotę na jego temat. Podał, że król Filip II Macedoński będąc senny skazał go na karę. Machatas wykrzyknął, że się odwoła od wyroku. Król zdenerwowany spytał: „Przed kim?” Tamten, że przed nim samym, kiedy nie będzie śpiący i uważnie wszystkiego wysłucha. Na jego słowa król wstał i zrozumiał, że Machatas został źle potraktowany. Postanowił nie uchylać wyroku, lecz osobiście zapłacić za niego karę finansową.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Flawiusz Arrian, Wyprawa Aleksandra Wielkiego (III 6, V 8), przekł. H. Gesztoft-Gasztold, wstęp J. Wolski, Ossolineum & De Agostini, Wrocław 2004, s. 115 i 222, ​ISBN 83-04-04679-2​.
  2. Plutarch, Powiedzenia królów i wodzów. Powiedzenia spartańskie (178f-179a), przekł., wstęp i oprac. K. Jażdżewska, Prószyński i S-ka, Warszawa 2006, s. 56, ​ISBN 83-7469-320-7​.
  3. Macha'tas. W: William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. London: J. Murray, 1880. [dostęp 2018-07-09]. (ang.)