Maciej Żurowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maciej Żurowski (ur. 17 września 1915 w Płocku, zm. 8 maja 2003 w Warszawie) – romanista i tłumacz, profesor literatury francuskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Odznaczony francuskim Narodowym Orderem Zasługi[1].

Żurowski był uczniem Stanisława Wędkiewicza, Jeana Fabre'a i Daniela Morneta. Doktoryzował się na podstawie pracy Les poèmes hermétiques de Stéphane Mallarmé (Warszawa 1947). Był autorem wielu artykułów naukowych w czasopismach polskich i francuskich (poświęconym m.in. Fryderykowi Chopinowi). Przez wiele lat był współredaktorem „Przeglądu Humanistycznego”, znajdował się również wśród założycieli czasopism „Kwartalnik Neofilologiczny” i „Les Cahiers du Varsovie”. Przekładał i opracowywał wielu francuskich autorów, między innymi Stéphane'a Mallarmégo, Marcela Prousta, Jeana Giraudoux, Guillaume Apollinaire'a czy Lautréamonta.

Opublikował antologie Arcydzieła francuskiego średniowiecza (Warszawa 1968) i Symbolizm francuski (Warszawa 1988).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Naliwajek, In memoriam. Maciej Zurowski, „Revue d'histoire littéraire de la France” 3/2004 (104), s. 749-750.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Naliwajek, In memoriam. Maciej Zurowski, „Revue d'histoire littéraire de la France” 3/2004 (104), s. 750.