Maciej Aksler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Aksler
Ilustracja
mgr inż. Maciej Aksler (październik 2002)
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1947
Kwidzyn
Data i miejsce śmierci 29 lipca 2006
Poznań
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Narodowość polska
Uczelnia Politechnika Warszawska
Wydział Wydział Mechaniczny Energetyki i Lotnictwa
Stanowisko Pilot doświadczalny
Pracodawca PZL Okęcie
Maciej Aksler
Jako pilot doświadczalny za sterami I prototypu samolotu PZL-126 Mrówka, podczas pierwszego oblotu (20 kwietnia 1990)
Samolot DEKO-9 Magic
Przed kolejnym lotem
Tablica pamięci (Kwidzyn, 12 czerwiec 2012)

Maciej Aksler (ur. 17 maja 1947 w Kwidzynie, zm. 29 lipca 2006 pod Poznaniem) – polski pilot doświadczalny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Politechniki Warszawskiej na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa, uzyskując dyplom w marcu 1973 roku. Od 1974 roku pracownik etatowy PZL Okęcie, gdzie zajmował się problematyką badań w locie – wpierw jako obserwator, później jako pilot doświadczalny. Uzyskał uprawnienia pilota doświadczalnego II kl (17.02.1982) a następnie I klasy ( 1.12.1987).

Oblatał 10 nowych konstrukcji lotniczych, 17 ich modyfikacji[1] oraz kilkaset maszyn seryjnych budowanych w PZL takich jak PZL-104 Wilga, PZL-106 Kruk, PZL-126 Mrówka, PZL-150 Koliber (i jego odmiana PZL 112 Junior), PZL-130 Orlik, w tym większość lotów badawczych nowszej wersji TC-II. Badał w locie (pierwszy oblot i dalsze badania) też inne maszyny konstruowane poza PZL – np. Aero AT-3, DEKO-9 Magic, I-23, Sky Cruiser.

W czasie pracy jako pilot doświadczalny miał jeden wypadek na samolocie PZL-106 Kruk SP-PBL[2] (wersja z mocniejszym silnikiem ASz-62IR). Podczas prezentacji samolotu 5 kwietnia 1984 roku, wskutek silnego wiatru samolot był znoszony i podczas bardzo głębokiego zakrętu doszło do ześlizgu i uderzenia w blaszaną wiatę. Pilot – poza szokiem – nie odniósł żadnych obrażeń.

Miał uprawnienia instruktora-pilota, wykonywał też inne loty np. loty obserwacyjno-patrolowe związane z pożarami lasów. Zajmował się też badaniem samolotów ultralekkich.

Do przedwczesnej śmierci wylatał (nalot ogólny) na samolotach 5423 godziny w tym 3590 godzin w lotach doświadczalnych. Posiadał uprawnienia do wykonywania lotów na 72 typach samolotów[3].

Został pochowany na Powązkach w Warszawie.

W dniu 30 maja 2012 roku z inicjatywy Instytutu Lotnictwa odsłonięto[4] w jego rodzinnym Kwidzynie tablicę pamiątkową na domu przy ulicy Braterstwa Narodów 52 – w którym się urodził.

Wypadek[edytuj | edytuj kod]

Zginął podczas badań w locie samolotu Sky Cruiser B o znaku rozpoznawczym SP–SARA 29 lipca 2006 roku[5][6]. Cytat z raportu końcowego:

Quote-alpha.png
W dniu 29.07.2006 r. z lotniska w Bednarach samolotowy pilot zawodowy, mężczyzna lat 59, posiadający uprawnienia TPR 1, wykonywał loty doświadczalne na ultralekkim samolocie Sky Cruiser B SP–SARA. W trzecim w tym dniu locie doświadczalnym podczas lotu w kierunku do lotniska na wysokości ok. 500 m, nastąpiło odpadniecie prawego skrzydła. Użycie spadochronowego systemu ratunkowego spowodowało odpadniecie lewego skrzydła[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Aksler. „Polska Technika Lotnicza Materiały Historyczne”. 19, s. 19–20, 2006. [zarchiwizowane z adresu 2016-05-18]. 
  2. Paweł Ruchała, Andrzej Glass, SMIL: Sytuacje niebezpieczne podczas prób w locie i demonstrowania sprzętu – cz. II. W: Polska Technika Lotnicza, materiały historyczne 62/(7/2010) [on-line]. smil.org.pl, 2010-06-10. s. 1. [dostęp 2019-03-05].
  3. PKBWL 2007 ↓, s. 7.
  4. Zdjęcia z odsłonięcia tablicy pamiątkowej
  5. a b PKBWL 2007 ↓, s. 3.
  6. 26/27 sierpnia Bydgoszcz/Warszawa – śmierć lotników. Aeroklub Polski. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-18)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]