Maciej Bieniasz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Bieniasz
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1938
Kraków
Zawód grafik
Alma Mater ASP w Krakowie
Wyznanie katolickie
Małżeństwo Małgorzata Bieniasz
Dzieci Bartłomiej (ur. 1970)
Agnieszka (ur. 1971)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Maciej Stanisław Bieniasz (ur. 22 grudnia 1938 w Krakowie) − polski malarz, grafik, rysownik, pedagog, poeta, autor eseistyki kulturalnej.

Życiorys[edytuj]

Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Emila Krchy; dyplom uzyskał w 1963. W 1974 rozpoczął pracę pedagogiczną w katowickiej filii Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (obecnie ASP w Katowicach). Był profesorem tej uczelni, wykładając na niej przez 35 lat. Od 1996 pedagog Instytutu Sztuki cieszyńskiej filii Uniwersytetu Śląskiego. W 1966 wraz z Zbylutem Grzywaczem, Jackiem Waltosiem, Leszkiem Sobockim założyli Grupę Wprost. Uczestniczył we wszystkich wystawach grupy.

W czasie stanu wojennego prof. Bieniasz udzielał się w biskupim komitecie pomocy uwięzionym i internowanym. Przez jakiś czas musiał się ukrywać. Tworzył wówczas wiersze, które przepisywane na maszynie przez żonę Małgorzatę, zostawiał pod ławkami w kościołach i w autobusach. Jednym ze znanych wierszy jest Idą pancry na Wujek, będący odwołaniem do pacyfikacji kopalni Wujek w grudniu 1981[1].

W latach 90. XX w. malarz tworzył graficzną oprawę katolickiego miesięcznika dla dzieci Mały Gość Niedzielny, którego redaktorem naczelnym była jego żona Małgorzata Bieniasz. Prof. Bieniasz był w grupie ludzi, którzy założyli Związek Górnośląski. Sam zaprojektował logo związku. Oddał legitymację związkową urażony antagonizmami ŚląskZagłębie[2].

Artysta w latach 1969-2012 mieszkał i pracował w Katowicach. W 1993 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. W 1998 Związek Górnośląski uhonorował go Nagrodą im. Wojciecha Korfantego[4]. W 2012 otrzymał nagrodę Lux ex Silesia (laudację wygłosił rektor Akademii Sztuk Pięknych Marian Oslislo). Obecnie mieszka w Tarnowie. Ma syna Bartłomieja (ur. 1970) i córkę Agnieszkę (ur. 1971)[5].

Prace Macieja Bieniasza znajdują się w następujących galeriach i muzeach[6]:

Bibliografia autorska[edytuj]

Nagrody[edytuj]

  • 1967 − Nagroda Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida
  • 1984 − Nagroda Muzeum Archidiecezji Warszawskiej dla grupy Wprost (wraz z innymi twórcami)
  • 1987 − Nagroda komitetu Kultury Niezależnej "Solidarność"
  • 1993 − Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 1994 − Nagroda Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości
  • 1998 − Nagroda im. Wojciecha Korfantego Związku Górnośląskiego[7]
  • 2012 − Nagroda Lux ex Silesia

Przypisy

  1. Marta Sudnik-Paluch: Los padł na Macieja. katowice.gosc.pl, 2012-10-15. [dostęp 2014-01-12].
  2. Przemysław Kucharczak: Ślązak z wyboru. katowice.gosc.pl, 2012-10-11. [dostęp 2014-01-12].
  3. Monitor Polski, poz. 13
  4. Laureaci nagrody im. Wojciecha Korfantego. www.zg.org.pl, 2011-06-17. [dostęp 2014-01-12].
  5. Profesor Maciej Bieniasz. gosc.pl, 2012-08-23. [dostęp 2014-01-12].
  6. Maciej Bieniasz TU BYŁEM. www.asp.katowice.pl. [dostęp 2017-10-12].
  7. Katarzyna Nowak, Laureaci nagrody im. Wojciecha Korfantego, archiwum.zwiazekg.type.pl [dostęp 2016-11-02].

Linki zewnętrzne[edytuj]