Maciej Bystram

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Bystram
biskup tytularny Agrivena
Herb Maciej Bystram
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 1602
Cielęta
Data i miejsce śmierci 5 sierpnia 1677
Chełmża
biskup pomocniczy chełmiński
Okres sprawowania 1659-1677
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 22 września 1659
Sakra biskupia 1659

Maciej Bystram herbu Tarnawa (ur. w 1602 w Cielętach, zm. 5 sierpnia 1677 w Chełmży) – ksiądz katolicki, kanonik, oficjał i archidiakon, biskup pomocniczy chełmiński w latach 1659 - 1677 [1].

Życiorys[edytuj]

Pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Tarnawa rezydującej w Cielętach koło Brodnicy. W 1635 wyświęcony na kapłana [1], z polecenia biskupa Zadzika został kanonikiem chełmińskim, w 1651 był archidiakonem i oficjałem generalnym biskupa Andrzeja Leszczyńskiego [2]. W 1659 mianowany biskupem pomocniczym diecezji chełmińskiej ze stolicą tytularną Agrivena. Sakrę biskupią przyjął w Smardzewicach z rąk biskupa Kazimierza Czartoryskiego. Trzykrotnie uczestniczył jako deputat kapituły chełmińskiej w Trybunale Głównym Koronnym. Dwukrotnie, w 1653 i w 1674 administrował sede vacante diecezją chełmińską. W 1665 był posłem królewskim na sejmik pruski w Toruniu [3]. W lipcu 1675 konsekrował kościół prepozytularny w Lubawie, a w październiku tego samego roku kościół w Ostromecku [4]. Zmarł 5 sierpnia 1677 w Chełmży (inną datę - 13 sierpnia 1676 umieszczono na płycie nagrobnej [3], inną też - 1675 lub 1674 - podają niektóre źródła [5] [6]). Pochowany w chełmżyńskiej katedrze w pobliżu wejścia na chór kapitulny, przy którym umieszczona była Pasja z ukrzyżowanym Chrystusem. W katedrze na filarze obok ołtarza św. Walentego znajduje się jego epitafium, z popiersiem z białego marmuru i czarną tablicą inskrypcyjną ze złoconym napisem oraz czterodzielnym kartuszem u dołu z herbem Tarnawa. Jak głosi napis na tablicy inskrypcyjnej wolą biskupa było spocząć pod krzyżem, którego czcicielem był za życia, co też zostało spełnione [7].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Maciej Bystram w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
  2. Sufragani chełmińscy. Gazeta toruńska z 7 listopada 1905. Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2012-01-25].
  3. a b Alfons Mańkowski: Prałaci i kanonicy katedralni chełmińscy od założenia kapituły do naszych czasów. wyd. Towarzystwo Naukowe w Toruniu, Toruń 1928. Pomorska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2012-01-29].
  4. Sentymentalny przewodnik po Ostromecku. [dostęp 2012-01-29].
  5. Kacper Niesiecki: Herbarz Polski. wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, (t. 2 s. 380). Zielonogórska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2012-01-27].
  6. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej. wyd. Księgarnia Gebethnera i Wolffa, Warszawa 1905, (t. 2 s. 113). Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2012-01-27].
  7. Marian Dorawa: Chełmżyńska Katedra Świętej Trójcy. Kraków: Wydawnictwo Fides, 2003, s. 110. ISBN 83-89016-20-6.

Literatura dodatkowa[edytuj]