Maciej Jarosz (siatkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Jarosz
Ilustracja
Maciej Jarosz (2019)
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1959
Wrocław
Wzrost 195 cm
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
1972- Gwardia Wrocław
Stal Nysa
Desimpel Torhont
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst.
 Polska
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1998–2000 AZS Częstochowa
2007–2016 AZS UM Wrocław
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
Srebro Finlandia 1977 drużynowo
Srebro Francja 1979 drużynowo
Srebro Bułgaria 1981 drużynowo

Maciej Jarosz (ur. 4 marca 1959 we Wrocławiu) – polski siatkarz, trzykrotny srebrny medalista mistrzostw Europy, trener, olimpijczyk z Moskwy 1980.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Swój pierwszy sukces osiągnął jako junior zdobywając w roku 1975 brązowy medal mistrzostw Europy juniorów w Osnabrück. W roku 1977 wywalczył wraz z kolegami z drużyny 4. miejsce w mistrzostwach Europy juniorów rozgrywanych w Montpellier.

Będąc zawodnikiem Gwardii Wrocław zdobył w latach 1980–1982 tytuł mistrza Polski, dwukrotnie tytuł wicemistrza (w latach 1983–1984) oraz brązowy medal w roku 1979. W sezonie 1980/1981 startując w Pucharze Europy Mistrzów Krajowych wywalczył 3. miejsce.

W reprezentacji Polski rozegrał 176 spotkań w latach 1977–1982. Trzykrotny srebrny medalista mistrzostw Europy z Helsinek w roku 1977, Paryża w roku 1979, Sofii w roku 1981. Uczestnik mistrzostw świata w roku 1982 w Buenos Aires, podczas których Polska zajęła 6. miejsce. Dwukrotny uczestnik Pucharu Świata w latach 1977, 1981 rozgrywanego w Tokio podczas, których Polska drużyna zajęła 4. miejsca.

Na igrzyskach olimpijskich w 1980 roku był członkiem drużyny, która zajęła 4. miejsce.

Będąc zawodnikiem belgijskiego klubu Desimpel Torhont wywalczył w roku 1990 mistrzostwo Belgii oraz 3. miejsce w Pucharze CEV.

Po zakończeniu kariery sportowej podjął pracę trenera. Będąc trenerem AZS Częstochowa w roku 1999 zdobył tytuł mistrza Polski, a w roku 2000 - brązowy medal mistrzostw Polski. W 2007 roku objął akademicki zespół AZS UM Wrocław i prowadził go aż do 2016 roku, kiedy to na skutek kilkuletniej passy niezadowalających wyników został zwolniony ze swojej funkcji i zakończył trenerską karierę, w pełni poświęcając się pracy na sportowych antenach Polsatu.

W roku 1980 został uznany najlepszym siatkarzem Polski.

Od 2014 roku komentuje mecze siatkówki na sportowych antenach Polsatu (m.in. mecze Ligi Światowej, World Grand Prix, Pucharu Świata, Ligi Mistrzów, Ligi Mistrzyń, PlusLigi i OrlenLigi).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Zbigniewa Jarosza, zawodnika klubów wrocławskich oraz drużyny narodowej w piłce siatkowej[1] oraz Marii Ronczewskiej-Jarosz, wielokrotnej rekordzistki i reprezentantki Dolnego Śląska, członkini kadry narodowej w latach 1951– 1953, wicemistrzyni Polski na 100 i 200 m stylem klasycznym[2].

Jego synowie również grali w siatkówkę: starszy syn, Marcin Jarosz, jest obecnie trenerem, młodszy, Jakub Jarosz, jest reprezentantem Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojciech Koerber: Maciej Jarosz: Bułgarzy i Rumuni zabrali mu olimpijską emeryturę. Gazeta wrocławska, 2011-12-04. [dostęp 2019-01-08].
  2. Protokół z posiedzenia Zarządu DOZP odbytego 13 czerwca 2015. Dolnośląski Okręgowy Związek Pływacki, 2015-06-18. [dostęp 2019-01-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]