Maciej Jewtuszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Jewtuszko
Pseudonim Irokez
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1981
Szczecin
Obywatelstwo  Polska
Wzrost 183 cm
Masa ciała 70 kg
Styl walki brazylijskie jiu-jitsu, boks tajski
Kategoria wagowa lekka
Klub Berserker's Team
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 16
Zwycięstwa 12
Przez nokauty 7
Przez poddania 5
Porażki 4
  1. Bilans walk aktualny na 22.10.2017.

Maciej Jewtuszko (ur. 31 stycznia 1981 w Szczecinie) − polski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA) wagi lekkiej, w swojej karierze występujący m.in. w organizacjach WEC i UFC. Były międzynarodowy mistrz KSW w wadze lekkiej.

Zawodowo podjął służbę w Państwowej Straży Pożarnej[1][2].

Kariera MMA[edytuj]

Pierwszą profesjonalną walkę MMA stoczył w 2005 roku w Niemczech, gdy pokonał swego rywala przez poddanie. Następnie zwyciężył w 6 kolejnych walkach przed czasem, co zaowocowało podpisaniem w 2010 roku kontraktu z amerykańską organizacją WEC. W swoim debiucie w USA, 18 sierpnia 2010 roku (WEC 50) Jewtuszko pokonał przez nokaut Anthony'ego Njokuani i otrzymał nagrodę pieniężną za "nokaut wieczoru"[3].

Pod koniec 2010 roku WEC została wchłonięta przez UFC − największą organizację MMA na świecie, a Jewtuszko stał się jednym z jej zawodników. Tym samym został drugim polskim zawodnikiem UFC w historii po Tomaszu Drwalu (nie licząc Krzysztofa Soszyńskiego i Petera Sobotty, reprezentujących odpowiednio Kanadę i Niemcy)[4].

Zadebiutował 27 lutego 2011 roku podczas gali UFC 127 w Sydney przeciwko Curtowi Warburtonowi. Brytyjczyk zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów (29-28, 29-28, 29-28), dzięki obaleniom i utrzymywaniu dominującej pozycji w parterze[5]. Była to pierwsza porażka Jewtuszki w profesjonalnej karierze MMA. W jej wyniku nie otrzymał kolejnej szansy walki w UFC.

We wrześniu 2011 roku podpisał kontrakt z największą polską organizacją MMA, Konfrontacja Sztuk Walki. 26 listopada 2011, podczas gali KSW 17, będąc faworytem, uległ Arturowi Sowińskiemu w 1. rundzie przez nokaut. 25 lutego 2012 roku pokonał Brytyjczyka Deana Amasingera przez TKO w 1. rundzie na gali KSW 18. Za to zwycięstwo otrzymał bonus finansowy za "nokaut wieczoru"[6]. Jeszcze w tym samym roku - 1 grudnia stoczył rewanżowy pojedynek z Sowińskim na gali KSW XXI którego pokonał po widowiskowej walce w 2. rundzie poprzez duszenie rękoma tzw. "brabo". Stawką pojedynku było międzynarodowe mistrzostwo w wadze lekkiej.

W 2015 roku zwakował pas mistrzowski wagi lekkiej zmieniając kategorię wagową na półśrednią (-77 kg). W pierwszej walce w dywizji półśredniej przegrał z byłym mistrzem PLMMA Kamilem Szymuszowskim na punkty który był zastępstwem za kontuzjowanego Roberta Radomskiego.

Osiągnięcia[edytuj]

  • 2012-2015: międzynarodowy mistrz KSW w wadze lekkiej (-70 kg)
  • 2009: Zawodowy Mistrz Polski Muay Thai WPMF (-75 kg)[7]

Lista walk w MMA[edytuj]

12 zwycięstw – 4 porażki – 0 remisów

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 12-4 Niemcy David Zawada Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 40 22.10.2017 Irlandia Dublin walka wieczoru
Wygrana 12-3 Polska Krzysztof Kułak Poddanie (ciosy pięściami) 2 2:18 KSW 34: New Order 05.03.2016 Polska Warszawa
Przegrana 11-3 Polska Kamil Szymuszowski Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 KSW 31 23.05.2015 Polska Gdańsk/Sopot walka w wadze półśredniej (77 kg)
Wygrana 11-2 Czarnogóra Vaso Bakočević TKO (kopnięcie frontalne i ciosy pięściami) 3 3:00 KSW 28: Fighters' Den 04.10.2014 Polska Szczecin nokaut wieczoru
Wygrana 10-2 Polska Artur Sowiński Poddanie (duszenie brabo) 2 4:02 KSW 21: Ostateczne Wyjaśnienie 01.12.2012 Polska Warszawa zdobył międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze lekkiej
Wygrana 9-2 Wielka Brytania Dean Amasinger TKO (ciosy pięściami) 1 3:39 KSW 18: Unfinished Sympathy 25.02.2012 Polska Płock nokaut wieczoru
Przegrana 8-2 Polska Artur Sowiński KO (ciosy pięściami) 1 0:46 KSW 17: Zemsta 26.11.2011 Polska Łódź
Przegrana 8-1 Wielka Brytania Curt Warburton Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 127 27.02.2011 Australia Sydney
Wygrana 8-0 Stany Zjednoczone Anthony Njokuani KO (ciosy pięściami) 1 1:35 WEC 50 18.08.2010 Stany Zjednoczone Las Vegas nokaut wieczoru
Wygrana 7-0 Litwa Edvardas Norkeliunas Poddanie (dźwignia skrętowa na stopę) 1 3:42 BOTE Gdynia 2 12.06.2010 Polska Gdynia
Wygrana 6-0 Litwa Erikas Petraitis KO (ciosy pięściami) 1 1:38 Iron Fist 2 14.05.2010 Polska Szczecin
Wygrana 5-0 Polska Grzegorz Trędowski Poddanie (duszenie gilotynowe) 2 0:37 BOTE Gdynia 14.11.2009 Polska Gdynia
Wygrana 4-0 Słowacja Maros Nagy TKO (poddanie przez narożnik) 2 5:00 Fight Club Berlin 13 05.04.2009 Niemcy Berlin
Wygrana 3-0 Czechy Tomas Pallai Poddanie (duszenie zza pleców) 1 1:37 Fight Club Berlin 12 02.11.2008 Niemcy Berlin
Wygrana 2-0 Polska Adam Łazowski TKO (soccer kicks) 1 4:57 Extreme Cage 2 19.11.2006 Polska Warszawa
Wygrana 1-0 Litwa Dainius Krishtopaitis Poddanie (dźwignia prosta na staw łokciowy) 1  ? La Onda - Niemcy vs. Litwa 04.12.2005 Niemcy Magdeburg

Przypisy

  1. Szczeciński strażak będzie walczył w MMA w Sydney. szczecin.kwpsp.gov.pl. [dostęp 21 stycznia 2015].
  2. Nie tylko Zbigniew Bródka jest sportowcem-strażakiem. sport.wp.pl, 26 lutego 2014. [dostęp 21 stycznia 2015].
  3. WEC 50 bonuses: Jewtuszko, Pettis, Jorgensen, Pickett earn $10K fighter awards (ang.). mmajunkie.com, 19 sierpnia 2010. [dostęp 4 lutego 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-12)].
  4. Maciej Jewtuszko drugim Polakiem w UFC!. mmarocks.pl, 29.10.2010. [dostęp 4 lutego 2011].
  5. Dann Stupp: UFC 127 preliminary-card results: Pearson tops Fisher, judges rob Fukuda (ang.). mmajunkie.com, 26.02.2010. [dostęp 27 lutego 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-10)].
  6. Bonusy za galę KSW 18 (pol.). mmarocks.pl, 29 lutego 2012. [dostęp 29 lutego 2012].
  7. Iron Fist - Wyniki gali (pol.). sporty-walki.org, 26.02.2010. [dostęp 27 września 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)].

Linki zewnętrzne[edytuj]