Maciej Klisz
| Pełne imię i nazwisko |
Maciej Jerzy Klisz |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
29 listopada 1972 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
od 1991 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
|
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Maciej Jerzy Klisz (ur. 29 listopada 1972 w Krakowie[1][2]) – generał broni Wojska Polskiego, szef sztabu 1 pułku specjalnego (2005–2006), szef sztabu Jednostki Wojskowej Komandosów (2012–2016). Absolwent Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w US Army War College w Carlisle Barracks (2022). W lutym 2024 powołany na dowódcę Wojsk Obrony Terytorialnej[3], od 10 października 2023 Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu (1995), Akademii Obrony Narodowej (2005), Podyplomowych Studiów Operacyjno-Taktycznych (2006) oraz US Army War College (2020)[4]. Ukończył wiele wojskowych kursów i szkoleń, m.in.: kurs planowania operacyjnego w układzie narodowym, jak i sojuszniczym, kursy planowania oraz prowadzenia lądowych i powietrznych operacji specjalnych, działań niekonwencjonalnych, studium bezpieczeństwa i terroryzmu w Marshall Center, a także kurs zarządzania projektami strategicznymi. W 2001 w USA ukończył kurs oficera wojsk powietrznodesantowych, w tym kurs skoczka spadochronowego, kurs Pathfinder oraz kurs Ranger[5].
Przebieg służby
[edytuj | edytuj kod]Maciej Klisz rozpoczął studia w 1991 w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu, które ukończył w 1995 i został mianowany na pierwszy stopień oficerski – podporucznika. Zawodową służbę wojskową rozpoczął na stanowisku dowódcy plutonu szturmowego w 6 Brygadzie Desantowo-Szturmowej w Krakowie[6]. W latach 1996–1997 dwukrotnie pełnił służbę w 16 bpd na stanowisku dowódcy plutonu szturmowego w Polskim Kontyngentcie Wojskowym w Bośni i Hercegowinie w ramach sił NATO IFOR[7]. W 1998 był jako oficer-tłumacz w składzie 18 bdsz będącego w odwodzie strategicznym SFOR[6].
W latach 1999–2000 pełnił służbę w 6 bdsz na stanowisku dowódcy kompanii szturmowej[6] w PKW Bośni i Hercegowinie w ramach sił NATO SFOR z wydzielonym komponentem Sił Zbrojnych RP z 6 BDSz. W sumie w operacjach wojskowych na Bałkanach pełnił służbę przez okres 25 miesięcy[6][5][8]. W 2005 ukończył studia w Akademii Obrony Narodowej, a w 2006 po ukończeniu podyplomowych studiów operacyjno-taktycznych został skierowany do Szefostwa Działań Specjalnych Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, gdzie objął stanowisko oficera operacyjnego[9]. Następnie jako pierwszy polski oficer służył na poziomie operacyjnym jako doradca ds. sił specjalnych (SOF Advisor) w Response Operations Forces Command (RFOC) w Niemczech[10].
W 2010 powierzono mu funkcję szefa wydziału w Dowództwie Wojsk Specjalnych[9][8], a potem został skierowany do Lublińca, obejmując funkcję szefa sztabu w Jednostce Wojskowej Komandosów[9]. W 2015 był szefem sztabu w PKW w Afganistanie podczas misji szkoleniowej Resolute Support komponentu sił specjalnych NATO (NSOCC-A)[11]. Służbę w wojskach specjalnych kontynuował do 2016[8][5]. Od 24 października 2016 do 5 kwietnia 2019 piastował funkcję szefa sztabu Wojsk Obrony Terytorialnej[12]. Po ukończeniu z wyróżnieniem[a] rocznych Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w US Army War College w Carlisle Barracks[13] w USA, 14 sierpnia 2020 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak powołał go na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej[8].
15 sierpnia 2021 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała brygady[8][14]. 1 stycznia 2023 objął czasowe pełnienie obowiązków dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej[15]. 7 lutego 2023 mianowany na stanowisko Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej[3]. 14 sierpnia 2023 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała dywizji[16]. 10 października 2023 został zwolniony ze stanowiska Dowódcy WOT i mianowany na stanowisko Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych[17][18]. 14 sierpnia 2025 mianowany na stopień generała broni przez prezydenta RP Karola Nawrockiego[19].
Awanse[1]
[edytuj | edytuj kod]

- podporucznik – 1995[5]
- porucznik – 1998
- kapitan – 2004
- major – 2006
- podpułkownik – 2011
- pułkownik – 2016
- generał brygady – 15 sierpnia 2021[20]
- generał dywizji – 14 sierpnia 2023[21]
- generał broni – 14 sierpnia 2025[22][19]
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Złoty Krzyż Zasługi – 2025[23]
- Wojskowy Krzyż Zasługi z Mieczami[5]
- Srebrny Medal za Długoletnią Służbę
- Gwiazda Afganistanu[5]
- Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaka Skoczka Spadochronowego Wojsk Powietrznodesantowych – 1993
- Odznaka Honorowa Wojsk Obrony Terytorialnej
- Odznaka pamiątkowa DWOT
- Odznaka pamiątkowa US Army War College – 2019
- Odznaka pamiątkowa DORSZ – 2023, ex offixio
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Żołnierz RP” I Stopnia (Złota)
- Medal 5-lecia WOT
- Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości
- Złoty Krzyż Biskupa Polowego Deo et Patriae – 2024[24]
- Krzyż XXX-lecia Ordynariatu Polowego – 2022[25]
- Medal „Milito Pro Christo” – 2026[26]
- Bronze Star – Stany Zjednoczone[5]
- Basic Parachutist Badge – Stany Zjednoczone
- Pathfinder Badge – Stany Zjednoczone
- Ranger Tab – Stany Zjednoczone
- Fallschirmspringerabzeichen der Bundeswehr in Bronze – Niemcy
- Medal Klubu Generałów Republiki Słowackiej (z okuciem wojsk specjalnych) – Słowacja
- Medal NATO z klamrą AFGHANISTAN (za misję Resolute Support)
- Medal NATO za służbę w Jugosławii (za misje IFOR/SFOR)
i inne.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Równolegle z pracą zawodową publikuje analizy dotyczące polityki obronnej i bezpieczeństwa. Jego zainteresowania obejmują fotografię studyjną, literaturę oraz turystykę górską. Jest żonaty z Haliną, ma córkę Magdalenę[27].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2024-01-02].
- ↑ Zmiany w Wojsku Polskim. „Terytorialsi” z nowym dowódcą. o2.pl. [dostęp 2023-11-04].
- ↑ a b M.P. z 2023 r. poz. 368.
- ↑ Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej – gen. bryg. Maciej Klisz. media.terytorialsi.wp.mil.pl, 2021-08-12. [dostęp 2022-02-08].
- ↑ a b c d e f g Nasi Liderzy. media.terytorialsi.wp.mil.pl. [dostęp 2022-02-08].
- ↑ a b c d Lasoń i Orłowski 2019 ↓, s. 231.
- ↑ Lasoń 2018 ↓, s. 227.
- ↑ a b c d e f Nowy zastępca Dowódcy WOT. media.terytorialsi.wp.mil.pl, 2020-07-23. [dostęp 2022-02-07].
- ↑ a b c Prelegenci. 5zywiolow.pl. [dostęp 2022-02-08].
- ↑ Nowi generałowie w Wojsku Polskim. polska-zbrojna.pl, 2021-08-12. [dostęp 2022-02-08].
- ↑ Polscy specjalsi szkolą antyterrorystów w Afganistanie. polska-zbrojna.pl, 2015-11-03. [dostęp 2022-02-07].
- ↑ Gałecki 2018 ↓, s. 327.
- ↑ Polska po raz pierwszy od lat nie szkoli nowych generałów. rmf24.pl, 2019-01-22. [dostęp 2022-02-09].
- ↑ Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP. prezydent.pl, 2021-08-11. [dostęp 2022-02-08].
- ↑ Gen. Kukuła już nie dowodzi WOT. Znamy następcę. defence24.pl, 2021-08-11. [dostęp 2023-01-05].
- ↑ Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP [online], Biuro Bezpieczeństwa Narodowego [dostęp 2023-08-13] (pol.).
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 1106.
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 1107.
- ↑ a b Awanse z okazji Święta WP. bbn.gov.pl. [dostęp 2025-08-14].
- ↑ M.P. z 2021 r. poz. 927.
- ↑ M.P. z 2023 r. poz. 960.
- ↑ M.P. z 2025 r. poz. 1194.
- ↑ M.P. z 2025 r. poz. 1312 – pkt 3.
- ↑ Paulina Piątkowska: Warszawa: Msza św. zainaugurowała obchody 20. rocznicy powstania Dowództwa Operacyjnego. ordynariat.wp.mil.pl, 1 lipca 2024. [dostęp 2024-07-01].
- ↑ Spotkanie opłatkowe w Dowództwie WOT. portal-mundurowy.pl, 2022-12-16. [dostęp 2022-12-22].
- ↑ Uroczystości 35-lecia Ordynariatu Polowego i gala wręczenia wyróżnień Benemerenti. ordynariat.wp.mil.pl, 21 stycznia 2026. [dostęp 2026-01-30].
- ↑ Życiorys gen. broni Maciej Klisz. wojsko-polskie.pl/dorsz. [dostęp 2026-02-28]. (pol.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Marcin Lasoń: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka. Kraków: Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Oficyna Wydawnicza AFM, 2018, s. 227. ISSN 1899-6264.
- Marcin Lasoń, Piotr Orłowski: Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka. Kraków: Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, Oficyna Wydawnicza AFM, 2019, s. 231. ISSN 1899-6264.
- Kronika Wojska Polskiego 2017. dr Artur Gałecki (red.). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2018, s. 327. ISSN 1734-2317.
- Oficjalna strona WOT
- Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2021.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Absolwenci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych
- Absolwenci Akademii Obrony Narodowej
- Absolwenci Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej
- Absolwenci uczelni w Stanach Zjednoczonych
- Generałowie broni Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Wojskowym Krzyżem Zasługi z Mieczami
- Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Gwiazdą Afganistanu
- Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaczeni Krzyżem XXX-lecia Ordynariatu Polowego
- Odznaczeni Medalem Milito Pro Christo
- Odznaczeni Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości
- Polacy odznaczeni Brązową Gwiazdą
- Polacy odznaczeni medalem NATO
- Żołnierze Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie
- Ludzie związani z Wrocławiem
- Wojskowi związani z Krakowem
- Ludzie związani z Lublińcem
- Ludzie związani z Zegrzem
- Wojskowi związani z Warszawą
- Urodzeni w 1972