Przejdź do zawartości

Maciej Klisz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maciej Klisz
Ilustracja
generał broni generał broni
Pełne imię i nazwisko

Maciej Jerzy Klisz

Data i miejsce urodzenia

29 listopada 1972
Kraków

Przebieg służby
Lata służby

od 1991

Siły zbrojne

Siły Zbrojne RP

Jednostki
Stanowiska
  • d-ca pl sztur., kp sztur.
  • doradca ds. sił spec. w RFOC w Niemczech
  • szef sztabu w PKW Afganistan, WS
  • szef sztabu w JWK, WOT
  • dowódca WOT, DO RSZ
Główne wojny i bitwy

IFOR, SFOR, ISAF, RS

Odznaczenia
Znak Spadochronowy
Army Airborne Basic Parachutist Badge Pathfinder Badge
Złoty Krzyż Zasługi Wojskowy Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Gwiazda Afganistanu Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal 5-lecia WOT Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości Złoty Krzyż Biskupa Polowego Deo et Patriae Krzyż XXX-lecia Ordynariatu Polowego Medal „Milito Pro Christo” Brązowa Gwiazda (Stany Zjednoczone) Medal Klubu Generałów Rep. Słowackiej Medal NATO za udział w misji Resolute Support Medal NATO za służbę w Jugosławii
Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Żołnierz RP” I stopnia Odznaka Honorowa Wojsk Obrony Terytorialnej
Ranger Tab

Maciej Jerzy Klisz (ur. 29 listopada 1972 w Krakowie[1][2]) – generał broni Wojska Polskiego, szef sztabu 1 pułku specjalnego (2005–2006), szef sztabu Jednostki Wojskowej Komandosów (2012–2016). Absolwent Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w US Army War College w Carlisle Barracks (2022). W lutym 2024 powołany na dowódcę Wojsk Obrony Terytorialnej[3], od 10 października 2023 Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie

[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wyższej Szkoły Oficerskiej im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu (1995), Akademii Obrony Narodowej (2005), Podyplomowych Studiów Operacyjno-Taktycznych (2006) oraz US Army War College (2020)[4]. Ukończył wiele wojskowych kursów i szkoleń, m.in.: kurs planowania operacyjnego w układzie narodowym, jak i sojuszniczym, kursy planowania oraz prowadzenia lądowych i powietrznych operacji specjalnych, działań niekonwencjonalnych, studium bezpieczeństwa i terroryzmu w Marshall Center, a także kurs zarządzania projektami strategicznymi. W 2001 w USA ukończył kurs oficera wojsk powietrznodesantowych, w tym kurs skoczka spadochronowego, kurs Pathfinder oraz kurs Ranger[5].

Przebieg służby

[edytuj | edytuj kod]

Maciej Klisz rozpoczął studia w 1991 w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu, które ukończył w 1995 i został mianowany na pierwszy stopień oficerskipodporucznika. Zawodową służbę wojskową rozpoczął na stanowisku dowódcy plutonu szturmowego w 6 Brygadzie Desantowo-Szturmowej w Krakowie[6]. W latach 1996–1997 dwukrotnie pełnił służbę w 16 bpd na stanowisku dowódcy plutonu szturmowego w Polskim Kontyngentcie Wojskowym w Bośni i Hercegowinie w ramach sił NATO IFOR[7]. W 1998 był jako oficer-tłumacz w składzie 18 bdsz będącego w odwodzie strategicznym SFOR[6].

W latach 1999–2000 pełnił służbę w 6 bdsz na stanowisku dowódcy kompanii szturmowej[6] w PKW Bośni i Hercegowinie w ramach sił NATO SFOR z wydzielonym komponentem Sił Zbrojnych RP z 6 BDSz. W sumie w operacjach wojskowych na Bałkanach pełnił służbę przez okres 25 miesięcy[6][5][8]. W 2005 ukończył studia w Akademii Obrony Narodowej, a w 2006 po ukończeniu podyplomowych studiów operacyjno-taktycznych został skierowany do Szefostwa Działań Specjalnych Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, gdzie objął stanowisko oficera operacyjnego[9]. Następnie jako pierwszy polski oficer służył na poziomie operacyjnym jako doradca ds. sił specjalnych (SOF Advisor) w Response Operations Forces Command (RFOC) w Niemczech[10].

W 2010 powierzono mu funkcję szefa wydziału w Dowództwie Wojsk Specjalnych[9][8], a potem został skierowany do Lublińca, obejmując funkcję szefa sztabu w Jednostce Wojskowej Komandosów[9]. W 2015 był szefem sztabu w PKW w Afganistanie podczas misji szkoleniowej Resolute Support komponentu sił specjalnych NATO (NSOCC-A)[11]. Służbę w wojskach specjalnych kontynuował do 2016[8][5]. Od 24 października 2016 do 5 kwietnia 2019 piastował funkcję szefa sztabu Wojsk Obrony Terytorialnej[12]. Po ukończeniu z wyróżnieniem[a] rocznych Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w US Army War College w Carlisle Barracks[13] w USA, 14 sierpnia 2020 minister obrony narodowej Mariusz Błaszczak powołał go na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej[8].

15 sierpnia 2021 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała brygady[8][14]. 1 stycznia 2023 objął czasowe pełnienie obowiązków dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej[15]. 7 lutego 2023 mianowany na stanowisko Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej[3]. 14 sierpnia 2023 prezydent RP Andrzej Duda mianował go na stopień generała dywizji[16]. 10 października 2023 został zwolniony ze stanowiska Dowódcy WOT i mianowany na stanowisko Dowódcy Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych[17][18]. 14 sierpnia 2025 mianowany na stopień generała broni przez prezydenta RP Karola Nawrockiego[19].

Jako generał dywizji (2023)
Jako generał brygady (2022)

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

i inne.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Równolegle z pracą zawodową publikuje analizy dotyczące polityki obronnej i bezpieczeństwa. Jego zainteresowania obejmują fotografię studyjną, literaturę oraz turystykę górską. Jest żonaty z Haliną, ma córkę Magdalenę[27].

  1. Studia ukończył z wyróżnieniem jako pierwszy Polak w historii szkoły US Army War College[8].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych. wojsko-polskie.pl. [dostęp 2024-01-02].
  2. Zmiany w Wojsku Polskim. „Terytorialsi” z nowym dowódcą. o2.pl. [dostęp 2023-11-04].
  3. a b M.P. z 2023 r. poz. 368.
  4. Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej – gen. bryg. Maciej Klisz. media.terytorialsi.wp.mil.pl, 2021-08-12. [dostęp 2022-02-08].
  5. a b c d e f g Nasi Liderzy. media.terytorialsi.wp.mil.pl. [dostęp 2022-02-08].
  6. a b c d Lasoń i Orłowski 2019 ↓, s. 231.
  7. Lasoń 2018 ↓, s. 227.
  8. a b c d e f Nowy zastępca Dowódcy WOT. media.terytorialsi.wp.mil.pl, 2020-07-23. [dostęp 2022-02-07].
  9. a b c Prelegenci. 5zywiolow.pl. [dostęp 2022-02-08].
  10. Nowi generałowie w Wojsku Polskim. polska-zbrojna.pl, 2021-08-12. [dostęp 2022-02-08].
  11. Polscy specjalsi szkolą antyterrorystów w Afganistanie. polska-zbrojna.pl, 2015-11-03. [dostęp 2022-02-07].
  12. Gałecki 2018 ↓, s. 327.
  13. Polska po raz pierwszy od lat nie szkoli nowych generałów. rmf24.pl, 2019-01-22. [dostęp 2022-02-09].
  14. Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP. prezydent.pl, 2021-08-11. [dostęp 2022-02-08].
  15. Gen. Kukuła już nie dowodzi WOT. Znamy następcę. defence24.pl, 2021-08-11. [dostęp 2023-01-05].
  16. Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP [online], Biuro Bezpieczeństwa Narodowego [dostęp 2023-08-13] (pol.).
  17. M.P. z 2023 r. poz. 1106.
  18. M.P. z 2023 r. poz. 1107.
  19. a b Awanse z okazji Święta WP. bbn.gov.pl. [dostęp 2025-08-14].
  20. M.P. z 2021 r. poz. 927.
  21. M.P. z 2023 r. poz. 960.
  22. M.P. z 2025 r. poz. 1194.
  23. M.P. z 2025 r. poz. 1312 – pkt 3.
  24. Paulina Piątkowska: Warszawa: Msza św. zainaugurowała obchody 20. rocznicy powstania Dowództwa Operacyjnego. ordynariat.wp.mil.pl, 1 lipca 2024. [dostęp 2024-07-01].
  25. Spotkanie opłatkowe w Dowództwie WOT. portal-mundurowy.pl, 2022-12-16. [dostęp 2022-12-22].
  26. Uroczystości 35-lecia Ordynariatu Polowego i gala wręczenia wyróżnień Benemerenti. ordynariat.wp.mil.pl, 21 stycznia 2026. [dostęp 2026-01-30].
  27. Życiorys gen. broni Maciej Klisz. wojsko-polskie.pl/dorsz. [dostęp 2026-02-28]. (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]