Maciej Kot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maciej Kot

Maciej Kot Signature.jpg
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1991
Limanowa, Polska
Klub AZS Zakopane
Debiut w reprezentacji 2006
Debiut w PŚ indywidualnie 13 grudnia 2007 w Villach (35. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 10 marca 2007 w Lahti (7. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 3 grudnia 2011 w Lillehammer (19. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 11 grudnia 2016 w Lillehammer (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 11 lutego 2017 w Sapporo
Rekord życiowy 244,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (18 marca 2017)
Pierwszy trener Polska Kazimierz Długopolski
Trener kadry Austria Stefan Horngacher (od 2016)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
Złoto
Lahti 2017 duża druż.
Brąz
Val di Fiemme 2013 duża druż.
Mistrzostwa świata juniorów
Srebro
Szczyrbskie Jezioro 2009 indywidualnie
Brąz
Zakopane 2008 drużynowo
Brąz
Szczyrbskie Jezioro 2009 drużynowo
Uniwersjada
Srebro
Erzurum 2011 duża
Srebro
Erzurum 2011 normalna
Brąz
Erzurum 2011 normalna druż.
Letnie Grand Prix
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2016
Letni Puchar Kontynentalny
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2015
Strona internetowa

Maciej Kot (ur. 9 czerwca 1991 w Limanowej) – polski skoczek narciarski, zawodnik klubu AZS Zakopane, członek kadry narodowej. Drużynowy złoty (2017) oraz brązowy (2013) medalista mistrzostw świata. Indywidualny wicemistrz świata juniorów z 2009, dwukrotny drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata juniorów, dwukrotny indywidualnie oraz drużynowy medalista Zimowej Uniwersjady 2011. Zwycięzca Letniego Grand Prix 2016, trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Pucharu Kontynentalnego 2015. Wielokrotny medalista mistrzostw Polski, w tym dwukrotny mistrz indywidualny z 2013 i 2016 roku.

Młodszy brat innego skoczka – Jakuba, syn byłego fizjoterapeuty polskiej reprezentacji w skokach – Rafała.

Jego rekord życiowy wynosi 244,5 m, ustanowiony został na Vikersundbakken w Vikersund 18 marca 2017[1][2].

Spis treści

Przebieg kariery sportowej[edytuj]

Lata 2006–2007[edytuj]

Został powołany do kadry Polski na Mistrzostwa Świata Juniorów 2006 w Kranju[3], jednak jego występ ograniczył się do udziału w oficjalnych treningach. W sezonie 2005/2006 zadebiutował w zawodach FIS Cup, pierwsze punkty zdobywając 5 marca 2006 w Zakopanem[4].

W lutym 2007 Kot zwyciężył w zawodach FIS Cup w Zakopanem. Został powołany przez trenera kadry Hannu Lepistö na drużynowy konkurs Pucharu Świata zaliczany do klasyfikacji Pucharu Narodów w Lahti 10 marca 2007. W debiucie Kot oddał skoki na odległość 117,5 oraz 101,5 metrów i zajął wraz z drużyną 7. miejsce w zawodach. Zajął 15. miejsce indywidualnie i 6. drużynowo na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2007 w Planicy[5].

Sezon 2007/2008[edytuj]

W 2007 Kot zadebiutował w zawodach Letniego Grand Prix. 16 sierpnia zdobył w nich pierwsze punkty, zajmując 20. miejsce w zawodach w Pragelato. W zimowej części sezonu 2007/2008 dostał szansę debiutu w indywidualnych zawodach Pucharu Świata, nie udało mu się jednak zająć w nich miejsca w czołowej trzydziestce. Dwudziestokrotnie startował w kwalifikacjach, w jedenastu przypadkach uzyskując awans do konkursu głównego. Najlepszym osiągniętym przez Kota wynikiem w cyklu było 31. miejsce z Liberca. Wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2008 w Zakopanem. Indywidualnie zajął 7. miejsce, zaś w zawodach drużynowych wraz z Krzysztofem Miętusem, Dawidem Kowalem i Łukaszem Rutkowskim zdobył brązowy medal[6].

Sezon 2008/2009[edytuj]

6 lipca 2008 zwyciężył w zawodach z cyklu Letniego Pucharu Kontynentalnego w słoweńskim Kranju. Osiągnął dobre rezultaty w Letnim Grand Prix 2008: w konkursie w Zakopanem, rozgrywanym 30 sierpnia, zajął 7. pozycję, w trzech innych zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[7]. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 17. pozycji z dorobkiem 104 punktów[8].

Dwukrotnie wystąpił w zawodach Pucharu Świata 2008/2009, odpadając w pierwszej serii zawodów. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009 w Szczyrbskim Jeziorze. 5 lutego zdobył srebrny medal indywidualnie, przegrywając jedynie z Lukasem Müllerem. Dzień później reprezentacja Polski z Kotem w składzie zdobyła brązowy medal. W kolejnych tygodniach wziął udział w Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 w Libercu. W zawodach indywidualnych na skoczni normalnej zajął 45. pozycję. W pozostałych konkursach nie wystąpił[7].

Sezon 2009/2010[edytuj]

W Letnim Grand Prix 2009 Kot osiągnął wyniki słabsze niż w poprzednich latach. Najwyższym miejscem, jakie zajął, było 26. z Hakuby. Zimą startował głównie w zawodach Pucharu Kontynentalnego. Dwa razy stanął w nich na podium: był drugi w Sapporo i Zakopanem. Tylko raz w całym sezonie wystąpił w konkursie Pucharu Świata: 17 stycznia 2010 był 35. w Sapporo. Trzykrotnie odpadał w kwalifikacjach[9].

Sezon 2010/2011[edytuj]

7 sierpnia 2010 w Hinterzarten zajął pierwsze miejsce w drużynowym konkursie Letniego Grand Prix (razem z Adamem Małyszem, Dawidem Kubackim i Krzysztofem Miętusem)[10]. 15 sierpnia w szwajcarskim Einsiedeln uplasował się na trzeciej pozycji w konkursie indywidualnym[11]. W całym cyklu zajął 16. miejsce, zdobywając 124 punkty[8].

W kolejnym sezonie zimowym ponownie nie zdobył punktów Pucharu Świata. Do zawodów Kot zgłaszany był sześciokrotnie, trzy razy awansował do konkursu głównego. Najwyższym zdobytym przez niego miejscem było 40. z Sapporo[12]. 29 stycznia 2011 zdobył srebrny medal Zimowej Uniwersjady 2011 w konkursie na skoczni K-125[13]. Dwa dni później po raz kolejny zdobył srebrny medal, tym razem na skoczni K-95. 3 lutego zdobył brązowy medal w zawodach drużynowych[12].

Sezon 2011/2012[edytuj]

Latem 2011 Kot zajął 9. miejsce w klasyfikacji generalnej Lotos Poland Tour[14]. W zawodach Letniego Grand Prix 2011 czterokrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[15]. W klasyfikacji generalnej znalazł się na 9. pozycji[8].

W sezonie 2011/2012 Pucharu Świata po czterech latach nieudanych prób po raz pierwszy zdobył punkty tego cyklu. 3 grudnia 2011 zajął 19. miejsce na skoczni w Lillehammer[16]. Ostatecznie w trzydziestce znalazł się tamtej zimy dwanaście razy, najlepszy wynik – 12. miejsce – uzyskując dwukrotnie: 4 marca w Lahti i 11 marca w Oslo[15]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata znalazł się na 35. pozycji, co było trzecim wynikiem wśród Polaków[17]. 15 marca 2012 na Letalnicy w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, uzyskując 200,5 metra[18].

Sezon 2012/2013[edytuj]

21 lipca 2012 podczas konkursu Letniej Grand Prix w Wiśle na skoczni im. Adama Małysza Maciej Kot po raz pierwszy stanął na najwyższym podium w zawodach tej rangi, wyprzedzając Simona Ammanna i Wolfganga Loitzla[19]. 30 września 2012 w Hinzenbach ponownie został zwycięzcą zawodów LGP, przed drugim Severinem Freundem i trzecim Taku Takeuchi[20]. Kot był najwyżej sklasyfikowanym reprezentantem Polski w Letnim Grand Prix 2012 – w klasyfikacji generalnej zajął piąte miejsce[8].

Zdobył punkty w większości listopadowych i grudniowych konkursów Pucharu Świata 2012/2013, najwyżej sklasyfikowanym będąc na 13. miejscu w Engelbergu[21]. 1 stycznia 2013 w noworocznym konkursie 61. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen zajął 5. miejsce[22]. W dwóch kolejnych konkursach TCS również zajął miejsca w pierwszej dziesiątce, odpowiednio 9. i 10. 12 stycznia w Zakopanem powtórzył wynik z początku roku, a tydzień później w Sapporo był dziesiąty. W kolejnych zawodach rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego zajmował głównie miejsca w drugiej dziesiątce[21].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013, w indywidualnych konkursach zajmując 11. miejsce na skoczni normalnej i 27. na skoczni dużej. W zawodach drużynowych zdobył natomiast wraz z Piotrem Żyłą, Dawidem Kubackim i Kamilem Stochem brązowy medal[21]. W marcu jeszcze dwukrotnie kończył indywidualne zawody Pucharu Świata w pierwszej dziesiątce[21]. Cały cykl ukończył na 18. pozycji, zdobywając 460 punktów[23].

Sezon 2013/2014[edytuj]

Dwukrotnie, w Wiśle i Einsiedeln, stawał na drugim stopniu podium zawodów Letniego Grand Prix 2013, a miejsca w dziesiątce zajął łącznie pięciokrotnie[24]. Pozwoliło to Kotowi zająć 8. miejsce w klasyfikacji generalnej[8].

W rozpoczynających sezon 2013/2014 Pucharu Świata zawodach w Klingenthal zajął 6. miejsce, a w trzecim konkursie indywidualnym cyklu, rozgrywanym na normalnej skoczni w Lillehammer, poprawił ten wynik, uzyskując najlepszą w sezonie, 5. pozycję. W kolejnych konkursach regularnie zajmował miejsca w trzydziestce, w grudniowych i styczniowych zawodach łącznie trzykrotnie zajmując 10. miejsce. W lutym wystąpił w konkursach skoków narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014. Indywidualnie był 7. na skoczni normalnej oraz 12. na dużej, zaś w zawodach drużynowych zajął 4. pozycję. W marcu wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2014, zajmując 10. miejsce indywidualnie. W lutowych i marcowych zawodach Pucharu Świata dwukrotnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce[24]. W klasyfikacji generalnej na zakończenie sezonu znalazł się na 17. pozycji, zdobywając 398 punktów[23].

Sezon 2014/2015[edytuj]

W Letnim Grand Prix 2014 zajmował miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce. Po słabych występach w początkowych konkursach Pucharu Świata 2014/2015 (najlepszym było 26. miejsce w Niżnym Tagile) Kot został odsunięty od występów w cyklu. W styczniu powrócił na dwa tygodnie do startów w PŚ: najwyższą pozycją zajętą przez niego w czterech konkursach w Polsce i Japonii było 24. miejsce z Sapporo. Przez większość sezonu startował w Pucharze Kontynentalnym, odnosząc jedno zwycięstwo (11 stycznia w Wiśle) i dwukrotnie zajmując drugie miejsce[25].

Sezon 2015/2016[edytuj]

W Letnim Grand Prix 2015 wystąpił trzykrotnie, zajmując miejsca w drugiej dziesiątce. Startował również w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2015, po dwa razy stając na drugim i trzecim stopniu podium[26]. Pozwoliło to mu na zajęcie trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej cyklu[27].

Od początku zimowej części sezonu startował w Pucharze Świata. Regularnie zdobywał punkty, jednak ani razu nie zajął miejsca w pierwszej dziesiątce. Najlepszymi indywidualnymi występami Kota w Pucharze Świata 2015/2016 były 12. miejsca z Zakopanego i Sapporo[26]. Podczas kończącego sezon konkursu na mamuciej skoczni w Planicy ustanowił nowy rekord życiowy wynoszący 231 metrów[28]. W całym cyklu Kot zajął 31. miejsce, zdobywając 165 punktów[23].

Sezon 2016/2017[edytuj]

Letnie Grand Prix 2016 rozpoczął od zwycięstwa w Courchevel. W trzech kolejnych konkursach rozgrywanych na przełomie lipca i sierpnia również stawał na podium, dwukrotnie zwyciężając i raz zajmując drugie miejsce. Nie brał udziału w zawodach rozgrywanych w Azji, a po powrocie do rywalizacji w październiku odniósł kolejne dwa zwycięstwa[29], w kończącym letnią część sezonu konkursie w Klingenthal wygrywając z przewagą blisko 30 punktów nad Kamilem Stochem[30]. W całym cyklu zwyciężył, uzyskując 580 puntów – o 229 więcej niż drugi Andreas Wellinger[8].

W dwóch pierwszych konkursach Pucharu Świata 2016/2017 zajmował kolejno 5. i 8. miejsce[29]. 3 grudnia w Klingenthal reprezentacja Polski z Kotem w składzie odniosła pierwsze w historii zwycięstwo w konkursie drużynowym Pucharu Świata, a on sam uzyskał najlepszy indywidualny wynik zawodów[31]. Po dwóch kolejnych startach zakończonych zajęciem 5. pozycji[29], 11 grudnia w Lillehammer zajął 2. miejsce, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium konkursu indywidualnego Pucharu Świata. Wyprzedzony został jedynie przez Kamila Stocha[32]. Trzy spośród konkursów 65. Turnieju Czterech Skoczni ukończył w pierwszej dziesiątce[29], a w klasyfikacji generalnej zajął 4. miejsce[23].

W styczniowych zawodach Pucharu Świata indywidualnie najwyżej znalazł się na 5. pozycji (dwukrotnie), dwa razy stawał również na podium zawodów drużynowych[29]. 11 lutego 2017 odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w Pucharze Świata, na skoczni Ōkurayama w Sapporo, ex aequo z Peterem Prevcem[33]. Pięć dni później odniósł drugie, tym razem samodzielne zwycięstwo na normalnej skoczni olimpijskiej w Pjongczangu, w międzyczasie zajmując jeszcze 4. i 7. miejsce. Został zgłoszony do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Indywidualnie zajął na nich 5. miejsce na skoczni normalnej oraz 6. na skoczni dużej[29], zaś 4 marca zdobył wraz z Piotrem Żyłą, Dawidem Kubackim oraz Kamilem Stochem pierwszy w historii reprezentacji Polski złoty medal w konkursie drużynowym[34]. W marcowych zawodach Pucharu Świata zajmował miejsca w drugiej dziesiątce[29]. 18 marca podczas drużynowego konkursu lotów na Vikersundbakken w Vikersund ustanowił nowy rekord życiowy, wynoszący 244,5 metra[2]. Sezon ukończył na 5. pozycji w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata z 985 punktami[23].

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 7. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-125)

Drużynowo[edytuj]

2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 4. miejsce[a]

Starty M. Kota na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 98,5 m 255,8 pkt 22,2 pkt Kamil Stoch
12. 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 126,0 m 123,5 m 250,4 pkt 28,3 pkt Kamil Stoch
4. 17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[a] 131,5 m 129,0 m 1011,8 pkt (251,8 pkt) 29,3 pkt Niemcy

Mistrzostwa świata[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2009 Czechy Liberec 45. miejsce (K-90)
2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 11. miejsce (K-95), 27. miejsce (K-120)
2017 Finlandia Lahti 5. miejsce (K-90), 6. miejsce (K-116)

Drużynowo[edytuj]

2013 Włochy Val di Fiemme/Predazzo brązowy medal (K-120)[b]
2017 Finlandia Lahti złoty medal (K-116)[c]

Starty M. Kota na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
45. 21 lutego 2009 Czechy Liberec Ještěd K-90 HS-100 indywid. 86,0 m 103,5 pkt 175,5 pkt Wolfgang Loitzl
11. 23 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 97,0 m 234,7 pkt 17,9 pkt Anders Bardal
27. 28 lutego 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 indywid. 125,0 m 122,5 m 258,7 pkt 37,1 pkt Kamil Stoch
3.FIS bronze medal.png 2 marca 2013 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 HS-134 druż.[b] 123,0 m 128,5 m 1121,0 pkt (272,3 pkt) 14,9 pkt Austria
5. 25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 95,5 m 255,1 pkt 15,7 pkt Stefan Kraft
6. 2 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 indywid. 123,5 m 126,5 m 266,9 pkt 12,4 pkt Stefan Kraft
1.FIS gold medal.png 4 marca 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 druż.[c] 130,5 m 121,5 m 1104,2 pkt (276,1 pkt)

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2012 Norwegia Vikersund 38. miejsce
2014 Czechy Harrachov 10. miejsce

Drużynowo[edytuj]

2012 Norwegia Vikersund 7. miejsce[d]

Starty M. Kota na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
38. 24-25 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 indywid. 159,5 m [e] [e] 90,1 pkt 318,6 pkt Robert Kranjec
7. 26 lutego 2012 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-195 HS-225 druż.[d] 174,0 m 178,5 m 1444,5 pkt (300,0 pkt) 203,9 pkt Austria
10. 14-15 marca 2014 Czechy Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 184,5 m 183,5 m [e] [e] 347,8 pkt 43,2 pkt Severin Freund

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj]

Indywidualnie[edytuj]

2007 Włochy Tarvisio/Słowenia Planica 15. miejsce
2008 Polska Zakopane 7. miejsce
2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro srebrny medal

Drużynowo[edytuj]

2007 Włochy Tarvisio/Słowenia Planica 6. miejsce[f]
2008 Polska Zakopane brązowy medal[g]
2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro brązowy medal[h]

Starty M. Kota na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
15. 15 marca 2007 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-90 HS-100 indywid. 90,5 m 92,0 m 230,5 pkt 37,5 pkt Roman Koudelka
6. 17 lutego 2007 Słowenia Planica Srednija Velikanka K-90 HS-100 druż.[f] 93,0 m 85,5 m 894,5 pkt (220,5 pkt) 86,5 pkt Słowenia
7. 27 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 88,0 m 85,5 m 235,0 pkt 16,5 pkt Andreas Wank
3.Bronze medal with cup.svg 29 lutego 2008 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż.[g] 86,5 m 88,5 m 942,5 pkt (240,0 pkt) 28,5 pkt Niemcy
2.Silver medal with cup.svg 5 lutego 2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 indywid. 92,5 m 96,5 m 249,0 pkt 4,0 pkt Lukas Müller
3.Bronze medal with cup.svg 6 lutego 2009 Słowacja Szczyrbskie Jezioro MS 1970 B K-90 HS-100 druż.[h] 89,5 m 96,0 m 916,0 pkt (241,0 pkt) 65,5 pkt Austria

Uniwersjada[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver FISU.svg 29 stycznia 2011 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-125 HS-140 indywid. 135,0 m 139,5 m 281,9 pkt 3,8 pkt Matej Dobovšek
2.Silver FISU.svg 31 stycznia 2011 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 indywid. 101,0 m 99,5 m 254,9 pkt 14,1 pkt Matej Dobovšek
3.Bronze FISU.svg 3 lutego 2011 Turcja Erzurum Kiremitliktepe K-95 HS-109 druż.[i] 104,5 m 103,5 m 735,8 pkt (263,4 pkt) 7,2 pkt Japonia
Maciej Kot podczas Pucharu Świata 2008 w Zakopanem

Puchar Świata[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2007/2008 nieklasyfikowany
2008/2009 nieklasyfikowany
2009/2010 nieklasyfikowany
2010/2011 nieklasyfikowany
2011/2012 35.
2012/2013 18.
2013/2014 17.
2014/2015 65.
2015/2016 31.
2016/2017 5.

Miejsca na podium[edytuj]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2007/2008
2008/2009
2009/2010
2010/2011
2011/2012
2012/2013
2013/2014
2014/2015
2015/2016
2016/2017 2 1 3
Suma 2 1 3

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 11 lutego 2017 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 139,0 m 138,0 m 260,2 pkt *ex aequo z P. Prevcem
2. 16 lutego 2017 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 108,5 m 110,5 m 256,2 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 11 grudnia 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 129,5 m 136,0 m 289,3 pkt 2. 0,6 pkt Kamil Stoch
2. 11 lutego 2017 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 139,0 m 138,0 m 260,2 pkt 1.
3. 16 lutego 2017 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 108,5 m 110,5 m 256,2 pkt 1.

Zwycięstwa w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 3 grudnia 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [j] 139,0 m 139,0 m 1128,7 pkt (296,9 pkt)
2. 28 stycznia 2017 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [c] 137,5 m 133,5 m 931,5 pkt (229,4 pkt)

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 marca 2012 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-97 [k] 86,5 m 92,0 m 877,5 pkt (215,8 pkt) 3. 14,1 pkt Austria
2. 11 stycznia 2013 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [d] 133,0 m 127,0 m 954,4 pkt (252,5 pkt) 2. 9,1 pkt Słowenia
3. 9 marca 2013 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 [d] 119,0 m 127,5 m 1036,2 pkt (262,1 pkt) 3. 43,3 pkt Niemcy
4. 22 marca 2014 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-139 [l] 133,5 m 130,0 m 1007,6 pkt (261,8 pkt) 2. 38,0 pkt Austria
5. 23 stycznia 2016 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [m] 130,5 m 131,0 m 1056,7 pkt (264,3 pkt) 3. 65,7 pkt Norwegia
6. 3 grudnia 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 [j] 139,0 m 139,0 m 1128,7 pkt (296,9 pkt) 1.
7. 21 stycznia 2017 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 [n] 132,5 m 133,5 m 1111,2 pkt (282,2 pkt) 2. 5,1 pkt Niemcy
8. 28 stycznia 2017 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 [c] 137,5 m 133,5 m 931,5 pkt (229,4 pkt) 1.
9. 11 marca 2017 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 [j] 124,5 m 128,5 m 986,7 pkt (237,9 pkt) 3. 13,0 pkt Austria
10. 18 marca 2017 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-225 [c] 244,5 m 238,5 m 1538,6 pkt (403,8 pkt) 2. 34,0 pkt Norwegia
11. 25 marca 2017 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-225 [c] 240,0 m 241,0 m 1493,8 pkt (379,6 pkt) 3. 57,8 pkt Norwegia
12. 18 listopada 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 [c] 124,0 m 126,0 m 1006,5 pkt (254,5 pkt) 2. 17,3 pkt Norwegia

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj]

stan na 19 listopada 2017

Sezon 2007/2008
Kuusamo HS142 Trondheim HS131 Trondheim HS131 Villach HS98 Villach HS98 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Harrachov HS205 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Liberec HS134 Liberec HS134 Willingen HS145 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Oslo HS128 Planica HS215 Planica HS215 punkty
q q q 35 52 q 43 38 q 41 q - - - q 41 - - 44 31 36 50 48 q q - - 0
Sezon 2008/2009
Kuusamo HS142 Trondheim HS140 Trondheim HS140 Pragelato HS140 Pragelato HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Whistler HS140 Whistler HS140 Sapporo HS134 Willingen HS145 Klingenthal HS140 Oberstdorf HS213 Lahti HS97 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Vikersund HS207 Planica HS215 Planica HS215 punkty
- - - - - - - - - - 35 - - - 47 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2009/2010
Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Oberstdorf HS213 Klingenthal HS140 Willingen HS145 Lahti HS130 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Oslo HS134 punkty
- - - - - - - - - - - - q 35 q q - - - - - - - 0
Sezon 2010/2011
Kuusamo HS142 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Harrachov HS205 Harrachov HS205 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Klingenthal HS140 Oberstdorf HS213 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Planica HS215 Planica HS215 punkty
- - - - - - - - - - - - - 40 45 46 q - - - - q - q - 0
Sezon 2011/2012
Kuusamo HS142 Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Harrachov HS142 Harrachov HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS213 Lahti HS97 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS215 Planica HS215 punkty
q 19 q 45 q 46 39 40 37 30 28 34 27 25 18 38 28 26 47 28 q 12 40 12 17 - 108
Sezon 2012/2013
Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Kuusamo HS142 Krasnaja Polana HS106 Krasnaja Polana HS106 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Harrachov HS205 Harrachov HS205 Klingenthal HS140 Oberstdorf HS213 Lahti HS130 Kuopio HS127 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS215 Planica HS215 punkty
25 48 32 28 22 17 13 50 5 9 10 13 5 10 14 16 14 16 16 13 - 6 47 24 11 8 18 460
Sezon 2013/2014
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Lillehammer HS100 Lillehammer HS138 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS200 Tauplitz HS200 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Falun HS134 Lahti HS130 Lahti HS130 Kuopio HS127 Trondheim HS140 Oslo HS134 Planica HS139 Planica HS139 punkty
6 21 5 27 13 10 21 19 28 20 27 23 19 10 23 10 - - 20 16 10 q q 15 25 20 8 15 398
Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS225 Wisła HS134 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Willingen HS145 Willingen HS145 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Kuopio HS100 Trondheim HS140 Oslo HS134 Oslo HS134 Planica HS225 Planica HS225 punkty
29 q 41 - - 26 35 - - - - - - - 45 30 29 24 - 46 - - - - - - - - - - - 17
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
46 18 34 15 18 q 30 32 36 35 28 26 12 12 13 41 30 30 39 - - - - 32 19 25 31 17 15 165
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
5 8 5 5 2 12 15 12 7 6 5 9 5 12 13 18 6 1 4 7 1 11 13 14 12 14 985
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS225 Tauplitz HS225 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS138 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
19 12
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj]

Maciej Kot podczas Adam's Bull's Eye – benefisu Adama Małysza

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2007/2008 54.
2008/2009 58.
2011/2012 34.
2012/2013 20.
2013/2014 12.
2015/2016 32.
2016/2017 4.

Turniej Nordycki[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2008 62.

Raw Air[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2017 7.

Puchar Świata w lotach[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2011/2012 32.
2012/2013 16.
2013/2014 15.
2015/2016 25.
2016/2017 13.

Letnie Grand Prix[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2007 48.
2008 17.
2009 59.
2010 16.
2011 9.
2012 5.
2013 8.
2014 39.
2015 40.
2016 1.
2017 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 21 lipca 2012 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 123,0 m 252,2 pkt
2. 30 września 2012 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 87,5 m 88,5 m 230,1 pkt
3. 16 lipca 2016 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 129,5 m 126,5 m 275,1 pkt
4. 23 lipca 2016 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 133,5 m 127,0 m 250,3 pkt
5. 6 sierpnia 2016 Szwajcaria Einsiedeln Andreas Küttel-Schanze K-105 HS-117 115,0 m 118,0 m 277,0 pkt
6. 1 października 2016 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 92,0 m 93,0 m 257,2 pkt
7. 2 października 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 143,5 m 283,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 15 sierpnia 2010 Szwajcaria Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 114,5 m [e] 130,1 pkt 3. 8,3 pkt Daiki Itō
2. 21 lipca 2012 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 123,0 m 252,2 pkt 1.
3. 30 września 2012 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 87,5 m 88,5 m 230,1 pkt 1.
4. 3 sierpnia 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 131,0 m 274,4 pkt 2. 7,4 pkt Andreas Wellinger
5. 17 sierpnia 2013 Szwajcaria Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 111,5 m 114,0 m 262,3 pkt 2. 1,4 pkt Kamil Stoch
6. 16 lipca 2016 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 129,5 m 126,5 m 275,1 pkt 1.
7. 23 lipca 2016 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 133,5 m 127,0 m 250,3 pkt 1.
8. 30 lipca 2016 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 99,0 m 105,5 m 269,0 pkt 2. 0,4 pkt Andreas Wellinger
9. 6 sierpnia 2016 Szwajcaria Einsiedeln im. Andreasa Küttela K-105 HS-117 115,0 m 118,0 m 277,0 pkt 1.
10. 1 października 2016 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-94 92,0 m 93,0 m 257,2 pkt 1.
11. 2 października 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 143,5 m 283,3 pkt 1.
12. 15 lipca 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 133,0 m 127,5 m 252,2 pkt 2. 3,4 pkt Dawid Kubacki
13. 12 sierpnia 2017 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 HS-132 130,5 m 128,5 m 266,0 pkt 2. 8,2 pkt Dawid Kubacki

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 7 sierpnia 2010 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[o] 103,0 m 102,5 m 1001,7 pkt (252,9 pkt) 1.
2. 6 sierpnia 2011 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[b] 101,0 m 98,0 m 995,8 pkt (247,8 pkt) 2. 25,5 pkt Austria
3. 20 lipca 2012 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[b] 125,0 m [e] 477,9 pkt (128,1 pkt) 2. 1,2 pkt Słowenia
4. 2 sierpnia 2013 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[p] 127,5 m 130,5 m 1058,4 pkt (265,9 pkt) 1.
5. 31 lipca 2015 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[b] 124,0 m 130,5 m 1042,7 pkt (260,4 pkt) 1.
6. 7 sierpnia 2015 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 druż.[b] 94,0 m 99,5 m 968,7 pkt (241,8 pkt) 2. 64,3 pkt Niemcy
7. 14 lipca 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż.[j] 125,5 m 127,0 m 994,7 pkt (263,1 pkt) 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj]

stan po zakończeniu LGP 2017

2007
Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Pragelato HS140 Einsiedeln HS117 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Oberhof HS140 Klingenthal HS140 punkty
39 38 20 24 26 17 - - 37 q 37
2008
Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Pragelato HS140 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Klingenthal HS140 Liberec HS134 punkty
16 12 30 24 7 14 26 38 - - 104
2009
Hinterzarten HS108 Pragelato HS140 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Klingenthal HS140 punkty
q 40 28 28 28 31 26 31 - 14
2010
Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Wisła HS134 Wisła HS134 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Liberec HS134 Klingenthal HS140 punkty
10 34 3 33 - 14 13 - - 124
2011
Wisła HS134 Szczyrk HS106 Zakopane HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
12 12 4 8 8 14 - - - 10 13 222
2012
Wisła HS134 Courchevel HS132 Hinterzarten HS108 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
1 7 11 - - - - 1 4 310
2013
Hinterzarten HS108 Wisła HS134 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Klingenthal HS140 punkty
10 2 10 2 - - - - - - 7 248
2014
Wisła HS134 Einsiedeln HS117 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
25 21 16 - - - - 11 q 55
2015
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS106 Czajkowski HS140 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Hinzenbach HS94 punkty
12 17 - - - - - - - - 11 60
2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
1 1 2 1 - - - - 1 1 580
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
2 4 2 - - - - 7 11 270
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Narodów[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2007 25.
2008 15.
2009 34.
2010 21.

Lotos Poland Tour[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2011 9.[14]

Puchar Kontynentalny[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2007/2008 64.
2008/2009 62.
2009/2010 22.
2010/2011 42.
2011/2012 61.
2014/2015 15.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 8 stycznia 2010 Japonia Sapporo Miyanomori K-90 HS-100 94,5 m 91,0 m 240,5 pkt 2. 1,0 pkt Anders Bardal
2. 6 lutego 2010 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 128,0 m 132,0 m 266,0 pkt 2. 12,5 pkt Manuel Fettner
3. 11 stycznia 2015 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 125,0 m 126,1 pkt 1.
4. 15 lutego 2015 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 122,5 m 128,0 m 274,7 pkt 2. 12,5 pkt Anže Lanišek
5. 21 lutego 2015 Stany Zjednoczone Iron Mountain Pine Mountain K-120 HS-133 129,5 m 122,0 m 194,5 pkt 2. 11,6 pkt Anže Semenič

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj]

stan po zakończeniu sezonu 2016/2017

Sezon 2007/2008
Pragelato HS140 Pragelato HS140 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Kranj HS109 Kranj HS109 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Brotterode HS110 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Hinterzarten HS108 Hinterzarten HS108 Iron Mountain HS133 Ramsau HS98 Ramsau HS98 Whistler HS140 Whistler HS140 Trondheim HS131 Trondheim HS131 Vikersund HS100 Vikersund HS100 punkty
- - - - - - - - - - - - - - 29 7 5 - - - - - - - - - - - 83
Sezon 2008/2009
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Liberec HS134 Liberec HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Braunlage HS100 Braunlage HS100 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Kranj HS109 Kranj HS109 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS110 Brotterode HS110 Wisła HS134 Wisła HS134 Trondheim HS131 Trondheim HS131 Pragelato HS140 Pragelato HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 punkty
54 - - 44 - 35 - - 10 4 - - - - - 31 19 - - 48 39 - - - - - - - - - - - - 88
Sezon 2009/2010
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Otepää HS100 Otepää HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Iron Mountain HS133 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Kranj HS109 Kranj HS109 Brotterode HS110 Brotterode HS110 Wisła HS134 Oslo HS134 Oslo HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 punkty
- 45 - - 13 5 - - 2 16 42 - - - - 2 6 17 23 41 63 52 - - - - 302
Sezon 2010/2011
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Erzurum HS109 Erzurum HS109 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Pjongczang HS140 Pjongczang HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Brotterode HS110 Brotterode HS110 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Kranj HS109 Kranj HS109 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
32 31 51 48 12 12 16 32 - - - - - - - - - - - - - - - 25 15 23 23 8 6 169
Sezon 2011/2012
Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Erzurum HS109 Erzurum HS140 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Oslo HS106 Oslo HS106 Oslo HS106 Wisła HS134 Wisła HS134 Predazzo HS134 Predazzo HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 punkty
- - - - - - 5 8 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 77
Sezon 2014/2015
Rena HS111 Rena HS139 Rena HS139 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Wisła HS134 Wisła HS134 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Brotterode HS117 Lahti HS130 Lahti HS130 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Seefeld HS109 Seefeld HS109 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 punkty
- - - 25 37 49 1 - - - - - - - - 4 2 2 13 6 16 35 19 33 - - 403
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj]

Sezon Miejsce
2008 15.
2009 26.
2010 20.
2011 55.
2015 3.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie[edytuj]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 6 lipca 2008 Słowenia Kranj Bauhenk K-100 HS-109 110,5 m 104,5 m 259,5 pkt 1.
2. 12 września 2015 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,0 m 114,0 m 266,9 pkt 2. 8,6 pkt Daniel-André Tande
3. 13 września 2015 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 113,0 m 107,5 m 254,1 pkt 2. 7,1 pkt Daniel-André Tande
4. 20 września 2015 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 105,0 m 94,5 m 245,5 pkt 3. 2,2 pkt Daniel-André Tande
5. 4 października 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 135,0 m 130,5 m 257,9 pkt 3. 2,6 pkt Domen Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj]

stan po zakończeniu LPK 2017

2008
Velenje HS94 Velenje HS94 Kranj HS109 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Villach HS98 Villach HS98 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Falun HS98 Falun HS98 punkty
35 5 1 - - - - - - - - 145
2009
Velenje HS94 Kranj HS109 Kranj HS109 Villach HS98 Villach HS98 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Pjongczang HS109 Pjongczang HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
- - - 24 13 - - 11 8 15 25 105
2010
Kranj HS109 Kranj HS109 Velenje HS94 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Oslo HS106 Oslo HS106 Ałmaty HS140 Ałmaty HS106 Wisła HS134 Wisła HS134 punkty
5 9 7 18 12 - - - - - - - - 10 18 184
2011
Kranj HS109 Kranj HS109 Stams HS115 Stams HS115 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Trondheim HS140 Trondheim HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
8 42 - - - - - - - - 32
2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
5 - - - - - - - 2 2 9 3 4 3 404
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich[edytuj]

Zimowe mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich[edytuj]

Stan po zakończeniu sezonu 2016/2017. Opracowano na podstawie[35][q].

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
23. 25 lutego 2006 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 99,0 m 98,0 m 139,6 pkt 139,3 pkt Robert Mateja
34. 26 lutego 2006 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 73,0 m 82,5 pkt 167,0 pkt Adam Małysz
4. 26 grudnia 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 122,5 m 126,0 m 241,8 pkt 23,6 pkt Kamil Stoch
9. 18 marca 2008 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 119,5 m 121,5 m 228,8 pkt 44,9 pkt Adam Małysz
3.Bronze medal with cup.svg 19 marca 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 druż. 84,5 m 87,0 m 904 pkt (233 pkt) 39,0 pkt TS Wisła Zakopane
19. 20 marca 2008 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 79,0 m 84,0 m 210,5 pkt 49,0 pkt Adam Małysz
23. 14 lutego 2009 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 98,5 m 92,5 m 123,8 pkt 107,6 pkt Kamil Stoch
3.Bronze medal with cup.svg 26 marca 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 88,5 m 95,0 m 917,5 pkt (212 pkt) 56,0 pkt KS Wisła Ustronianka
8. 26 grudnia 2009 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 100,0 m 87,0 m 220,0 pkt 36,0 pkt Adam Małysz
3.Bronze medal with cup.svg 18 lutego 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 105,5 m 97,5 m 953,0 (256,5 pkt) 26,3 pkt TS Wisła Zakopane
18. 19 lutego 2011 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 88,5 m 93,0 m 206,0 pkt 52,5 pkt Kamil Stoch
1.Gold medal with cup.svg 24 marca 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż. 126,5 m 122,0 m 1059,5 pkt (277,3 pkt)
9. 25 marca 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 110,5 m 124,5 m 216,5 pkt 69,4 pkt Kamil Stoch
1.Gold medal with cup.svg 26 marca 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 128,0 m 128,5 m 987,5 pkt (261,2 pkt)
1.Gold medal with cup.svg 27 marca 2013 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 131,5 m 132,5 m 316,8 pkt
8. 23 grudnia 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 115,5 m 115,5 m 208,3 pkt 46,8 pkt Piotr Żyła
6. 24 marca 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 121,0 m 123,5 m 247,2 pkt 62,9 pkt Kamil Stoch
1.Gold medal with cup.svg 25 marca 2015 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 druż. 130,5 m 125,5 m 973,6 pkt (259,3 pkt)
1.Gold medal with cup.svg 22 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 131,0 m 132,0 m 273,4 pkt
1.Gold medal with cup.svg 23 marca 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 105,5 m 137,0 m 962,6 pkt (224,5 pkt)
3.Bronze medal with cup.svg 26 grudnia 2016 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 120,0 m 139,0 m 264,7 pkt 8,7 pkt Piotr Żyła

Letnie mistrzostwa Polski seniorów w skokach narciarskich[edytuj]

Stan po zakończeniu sezonu letniego 2016. Opracowano na podstawie[35][q]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
39. 10 października 2004 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 65,5 m 67,5 pkt 186,5 pkt Adam Małysz
24. 16 października 2005 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 74,5 m 74,0 m 176,5 pkt 81,5 pkt Adam Małysz
8. 13 października 2007 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 119,0 m 116,5 m 218,4 pkt 53,5 pkt Adam Małysz
7. 14 października 2007 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 82,5 m 81,0 m 214,0 pkt 39,0 pkt Adam Małysz
5. 27 września 2008 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 118,5 m 125,0 m 235,8 pkt 42,8 pkt Adam Małysz
3.Bronze medal with cup.svg 28 września 2008 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 118,5 m 121,0 m 899,1 pkt (246,6 pkt) 78,2 pkt TS Wisła Zakopane
14. 10 października 2009 Zakopane Średnia Krokiew K-85 HS-94 indywid. 81,0 m 81,0 m 209,5 pkt 36,5 pkt Adam Małysz
22. 11 października 2009 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 101,0 m 113,0 m 173,2 pkt 91,5 pkt Adam Małysz
5. 23 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 97,0 m 94,5 m 231,5 pkt 31,0 pkt Adam Małysz
1.Gold medal with cup.svg 24 lipca 2010 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 99,00 m 98,5 m 966,5 pkt (245,0 pkt) AZS Zakopane
3.Bronze medal with cup.svg 25 lipca 2010 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 131,0 m 120,0 m 249,3 pkt 28,8 pkt Adam Małysz
4. 17 września 2011 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 128,0 m 116,5 m 236,1 pkt 17,3 pkt Kamil Stoch
1.Gold medal with cup.svg 2 września 2012 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 129,0 m 127,5 m 255,7 pkt
5. 1 września 2013 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 100,5 m 100,0 m 260,5 pkt 6,0 pkt Dawid Kubacki
2.Silver medal with cup.svg 8 września 2013 Zakopane Wielka Krokiew K-120 HS-134 indywid. 125,0 m 129,5 m 256,1 pkt 7,7 pkt Jan Ziobro
4. 19 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 125,5 m 124,5 m 249,0 pkt 30,6 pkt Kamil Stoch
1.Gold medal with cup.svg 20 lipca 2014 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 129,0 m 120,5 m 926,5 pkt (246,6 pkt) AZS Zakopane
4. 11 października 2014 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 99,0 m 99,0 m 245,5 pkt 30,5 pkt Piotr Żyła
3.Bronze medal with cup.svg 18 lipca 2015 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 126,5 m 127,5 m 256,2 pkt 10,4 pkt Dawid Kubacki
2.Silver medal with cup.svg 9 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 indywid. 102,0 m 105,0 m 266,0 pkt 2,5 pkt Dawid Kubacki
1.Gold medal with cup.svg 10 października 2015 Szczyrk Skalite K-95 HS-106 druż. 107,0 m 96,0 m 960 pkt (257,5 pkt)
1.Gold medal with cup.svg 8 października 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 indywid. 131,5 m 129,5 m 292,4 pkt
1.Gold medal with cup.svg 9 października 2016 Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 druż. 125,5 m 127,5 m 972,8 pkt (307,9 pkt)

Rekordy skoczni[edytuj]

Data Miejsce Skocznia Punkt K HS Rekord Uwagi
26 września 2008 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 135,0 m nieoficjalny
20 lipca 2011 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-106 106,0 m oficjalny, letni, LGP
12 lutego 2017 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 144,0 m oficjalny, w kwalifikacjach

Uwagi

  1. a b Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Jan Ziobro, Kamil Stoch
  2. a b c d e f Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  3. a b c d e f g Skład zespołu: Piotr Żyła, Dawid Kubacki, Maciej Kot, Kamil Stoch
  4. a b c d Maciej Kot, Piotr Żyła, Krzysztof Miętus, Kamil Stoch
  5. a b c d e f Seria konkursowa została odwołana.
  6. a b Skład zespołu: Łukasz Rutkowski, Maciej Kot, Krzysztof Miętus i Kamil Kowal
  7. a b Skład zespołu: Łukasz Rutkowski, Maciej Kot, Krzysztof Miętus i Dawid Kowal
  8. a b Skład zespołu: Grzegorz Miętus, Andrzej Zapotoczny, Jakub Kot i Maciej Kot
  9. Skład zespołu: Jakub Kot, Wojciech Gąsienica-Kotelnicki, Maciej Kot
  10. a b c d Skład zespołu: Piotr Żyła, Kamil Stoch, Dawid Kubacki, Maciej Kot
  11. Skład zespołu: Maciej Kot, Klemens Murańka, Aleksander Zniszczoł, Kamil Stoch.
  12. Skład zespołu: Maciej Kot, Piotr Żyła, Klemens Murańka, Kamil Stoch.
  13. Skład zespołu: Andrzej Stękała, Maciej Kot, Stefan Hula, Kamil Stoch
  14. Skład zespołu: Piotr Żyła, Maciej Kot, Dawid Kubacki, Kamil Stoch
  15. Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Miętus, Dawid Kubacki, Adam Małysz
  16. Skład zespołu: Maciej Kot, Krzysztof Biegun, Dawid Kubacki i Kamil Stoch
  17. a b Dane dotyczące drużynowych konkursów mogą być niepełne.

Przypisy

  1. Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-11-20].
  2. a b Andrzej Mysiak: Sobota w Vikersund: Dwa rekordy świata, trzy rekordy krajów, czternastu skoczków z życiówkami. skokinarciarskie.pl, 2017-03-19. [dostęp 2017-06-09].
  3. Paweł Wagner: MŚ Juniorów: Polacy przeciętnie podczas treningów. skokinarciarskie.pl, 2006-02-01. [dostęp 2016-11-18].
  4. KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-01-08].
  5. KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-01-08].
  6. KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-11-18].
  7. a b KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-01-08].
  8. a b c d e f KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-11-21].
  9. KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-01-09].
  10. Marcin Hetnał: LGP w Hinterzarten: Historyczne zwycięstwo Polaków!. skijumping.pl, 2011-08-07. [dostęp 2013-01-09].
  11. Paweł Guzik: LGP w Einsiedeln: Ito wygrywa, Małysz i Kot na podium!. skijumping.pl, 2010-08-15. [dostęp 2013-01-09].
  12. a b KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-01-09].
  13. Paweł Stawowczyk: Uniwersjada: Maciej Kot zdobywa srebrny medal!. skokinarciarskie.pl, 2011-01-29. [dostęp 2011-01-29].
  14. a b Marcin Hetnał: Lotos Poland Tour – pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2011-09-17].
  15. a b KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-01-09].
  16. Paweł Guzik, Anna Szczepankiewicz: PŚ w Lillehammer: Kofler zwycięża, Stoch na podium!. skijumping.pl, 2011-12-03. [dostęp 2013-01-09].
  17. Skoki narciarskie – Puchar Świata 2011/2012. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2013-01-09].
  18. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: 16 rekordów życiowych i dwa rekordy krajów podczas czwartkowych lotów. skokinarciarskie.pl, 15 marca 2012. [dostęp 2012-03-16].
  19. Paweł Guzik: LGP w Wiśle: Maciej Kot zwycięzcą!!!. skijumping.pl, 21 lipca 2012. [dostęp 2012-08-06].
  20. LGP w Hinzenbach: Maciej Kot wygrywa!. skijumping.pl, 30 września 2012. [dostęp 2012-10-29].
  21. a b c d KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-11-18].
  22. Tadeusz Mieczyński, Marcin Hetnał: TCS w Ga-Pa: Jacobsen ponownie triumfuje, dwóch Polaków w czołowej "6"!. skijumping.pl, 2013-01-01. [dostęp 2013-01-09].
  23. a b c d e KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-10].
  24. a b KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-11-20].
  25. KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-11-21].
  26. a b KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-11-21].
  27. Letni Puchar Kontynentalny 2015. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-11-21].
  28. Andrzej Mysiak: PŚ Planica: Cztery życiówki w niedzielę, podsumowanie weekendu z lotami. skokinarciarskie.pl, 2016-03-20. [dostęp 2016-11-21].
  29. a b c d e f g KOT Maciej – Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2017-05-10].
  30. Grand Prix – Men’s HS140 02.10.2016 Klingenthal (GER) (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2016-11-21].
  31. Adam Bucholz: PŚ w Klingenthal: Historyczne zwycięstwo reprezentacji Polski!. skijumping.pl, 2016-12-03. [dostęp 2016-12-04].
  32. Adam Bucholz: PŚ w Lillehammer: Polski dublet! Stoch wygrywa, Kot drugi!. skijumping.pl, 2016-12-11. [dostęp 2016-12-13].
  33. Adam Bucholz: PŚ w Sapporo: Premierowe zwycięstwo Macieja Kota, ex aequo z Peterem Prevcem!. skijumping.pl, 2017-02-11. [dostęp 2017-05-10].
  34. Andrzej Mysiak: MŚ Lahti: Historyczne zwycięstwo Polaków w konkursie drużynowym!. skokinarciarskie.pl, 2017-03-04. [dostęp 2017-05-10].
  35. a b Mistrzostwa Polski. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2015-11-16].

Bibliografia[edytuj]