Maciej Kuczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Kuczyński
Data i miejsce urodzenia

15 kwietnia 1929
Warszawa

Data i miejsce śmierci

5 sierpnia 2019
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Dziedzina sztuki

literatura dla dzieci i młodzieży, powieść, literatura podróżnicza, literatura faktu, reportaż, fantastyka naukowa

Ważne dzieła
Nagrody
  • Harcerska Nagroda Literacka (1976)
  • Nagroda literacka IBBY UNESCO (1980)

Maciej Kuczyński (ur. 15 kwietnia 1929 w Warszawie, zm. 5 sierpnia 2019[1]) – polski pisarz, inżynier architekt, speleolog, odkrywca.

W czasie wojny był uczestnikiem powstania warszawskiego. Z wykształcenia był architektem[1][2]. Współzałożyciel Klubu Wysokogórskiego oraz krakowskiego Klubu Grotołazów[3].

Prowadził wyprawy odkrywcze do jaskiń Europy i obu Ameryk. Przemierzał peruwiańskie i chilijskie Andy, dżungle Ameryki Łacińskiej i Afryki oraz Himalaje. Zszedł na dno San Augustín - najgłębszej jaskini obu Ameryk. Organizował wyprawy naukowe na Spitsbergen (był jednym z założycieli polskiej stacji polarnej). Był organizatorem i kierownikiem technicznym wypraw paleontologicznych Polskiej Akademii Nauk na pustynię Gobi oraz uczestnikiem wyprawy amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska na lodowce Himalajów, w góry Ruwenzori i na Alaskę. Jest współodkrywcą najstarszych na świecie, liczących ok. 1 mld lat, jaskiń kwarcytowych na wenezuelskim płaskowyżu Sarisarinama, w Sarisarinamie[4].

W późniejszych latach zajmował się badaniem kultur prekolumbijskich oraz tradycji i form szamanizmu w Meksyku i Ameryce Środkowej. Hipotezy dotyczące biologicznej i transcendentalnej wiedzy dawnych mieszkańców Meksyku oraz źródeł jej pochodzenia zawarł w książkach “Czciciele węża” (1990) i “Rok 838” (2016). Zajmował się też inskrypcjami na słynnym Dysku z Fajstos (Kreta, ok. 1600 p.n.e.), a ich własną interpretację opublikował w książce pt. „Dysk z Atlantydy” (1992)[4].

Był współzałożycielem Oddziału Polskiego The Explorers Club i jego wieloletnim prezesem[1][5]. Członek honorowy Polskiego Związku Alpinizmu[2][6]. Pozostawał aktywnym twórczo do ostatnich tygodni życia. Zmarł w wieku 90 lat. Po uroczystościach pogrzebowych, które miały miejsce 14 sierpnia, w kościele pod wezwaniem św. Karola Boromeusza[4], został pochowany w grobie rodzinnym na Starych Powązkach (kw. 51-5-29 i 30)[7].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Był autorem ponad 30 książek o tematyce podróżniczej, powieści dla młodzieży, reportaży i esejów, wydanych w łącznym nakładzie 1,6 mln egzemplarzy, laureatem nagród literackich:

  • Alarm pod Andami (1961)
  • Do widzenia, słońce (1963)
  • Białe palmy (1963)
  • Chłopiec z gór organowych (1964)
  • Babcia robot przy kominku (Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1963, projekt okładki Andrzej Czeczot)
  • Gwiazdy suchego stepu (1965)
  • Atlantyda, wyspa ognia (1967)
  • Wyprawa po dinozaury (1968)
  • Katastrofa (1968)
  • Zimny brzeg (1969), z ilustracjami Daniela Mroza w serii Klub Siedmiu Przygód
  • Kayum (1970)
  • Czeluść („Iskry” 1972, seria „Naokoło świata”)
  • Rabunek (1972)
  • Obieżyświat (1976)
  • Obieżyświat – nowe przygody (1976)
  • Zwycięzca (1976)
  • Kask (1978)
  • Wynalazek (fantastyczno-naukowa; Nasza Księgarnia 1978; powieść była także w 1978 drukowana w odcinkach w Płomyku, w numerach od 1 do 11/12, z ilustracjami Tomasza Borowskiego)
  • Rok barana (1988)
  • Tajemniczy płaskowyż („Iskry” 1981, seria „Naokoło świata”)
  • Czciciele węża (1990)
  • Dysk z Atlantydy (1992)
  • Atlantyda, jej tajemnice i odkrycia (1994)
  • Życie jest myślą (1997)
  • Wielcy zdobywcy (1998)
  • Życie spadło z nieba (1999)
  • Legendy o świętych (1999)
  • Tatrzańskie dramaty (1999)
  • Podróż (2005)
  • Wodospad (2010)
  • Rok 838, w którym Mistekowie odkryli kod genetyczny (Wydawnictwo KOS, Katowice 2016, ISBN 978-83-7649-112-7)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Zmarł Maciej Kuczyński. Podróżnik, pisarz, powstaniec warszawski (pol.). warszawa.onet.pl. [dostęp 2019-08-08].
  2. a b Maciej Kuczyński (1929-2019), kolosy.pl [dostęp 2019-08-11].
  3. Kalendarium dokonań, Onet Kultura, 25 września 2001 [dostęp 2019-08-11].
  4. a b c Zmarł Maciej Kuczyński: powstaniec warszawski, naukowiec, podróżnik, odkrywca i pisarz [w:] [1], 8 sierpnia 2019
  5. Biografia - Maciej Kuczyński, racjonalista.pl [dostęp 2019-08-11].
  6. Maciej Kuczyński, Onet Podróże, 22 lipca 2008 [dostęp 2019-08-11].
  7. Cmentarz Stare Powązki: KAROL I HELENA KRYŃSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2021-11-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]