Maciej Zalewski (filolog)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polityka. Zobacz też: Maciej Zalewski – muzyk.
Maciej Zalewski
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1956
Kutno
Zawód, zajęcie polityk, filolog, przedsiębiorca
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko poseł na Sejm I kadencji (1991–1993)
Partia Porozumienie Centrum

Maciej Zalewski (ur. 26 lutego 1956 w Kutnie) – polski polityk, filolog, przedsiębiorca, działacz opozycji demokratycznej w okresie PRL, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1979 studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Później był nauczycielem akademickim na tej uczelni w Katedrze Kultury Polskiej. Od 1980 działał w opozycji demokratycznej w ramach „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego współtworzył podziemne pismo „Wola”, wydawnictwo o tej samej nazwie, MKK „Solidarność” oraz Grupy Polityczne Wola. W latach 80. dwukrotnie tymczasowo aresztowany z przyczyn politycznych, w ramach represji był pozbawiony wolności łącznie przez półtora roku. Działał w Duszpasterstwie Ludzi Pracy, Klubie Myśli Politycznej „Dziekania” oraz kilku innych strukturach w ramach opozycji demokratycznej. Publikował m.in. w „Tygodniku Mazowsze[1].

W 1990 znalazł się wśród założycieli Porozumienia Centrum. Pełnił funkcję zastępcy Jarosława Kaczyńskiego jako redaktora naczelnego „Tygodnika Solidarność”. Należał też do twórców Fundacji Prasowej „Solidarność” i pomysłodawców stworzenia przedsiębiorstwa Telegraf. W 1991 był sekretarzem Komitetu Obrony Kraju w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy. Zajmując to stanowisko, ostrzegł wspólników Art-B Bogusława Bagsika i Andrzeja Gąsiorowskiego, przed grożącym im tymczasowym aresztowaniem[2].

W 1991 został wybrany na posła I kadencji z listy POC. Zasiadał w Komisji Przekształceń Własnościowych i w Komisji Obrony Narodowej. W trakcie kadencji przystąpił do klubu Polskiego Programu Liberalnego. Zrezygnował z mandatu poselskiego przed końcem kadencji po tym, jak w stanie nietrzeźwości wywołał awanturę z policjantami po kolizji drogowej[3].

W 2005 rozpoczął odbywanie kary 2 i pół roku pozbawienia wolności, na którą został skazany za ostrzeżenie wspólników Art-B. Po odbyciu roku i trzech miesięcy kary uzyskał warunkowe przedterminowe zwolnienie[2]. Zajął się prowadzeniem własnej firmy doradczej East Link[4] (od 1994) oraz portalu internetowego Latarnik[5] (od 2000).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2021-03-09].
  2. a b Zalewski wyszedł z więzienia. wyborcza.pl, 5 lipca 2006. [dostęp 2011-06-07].
  3. Posłowie grający fair play. wyborcza.pl, 9 lipca 2003. [dostęp 2021-03-01].
  4. East Link. rejestr.io. [dostęp 2021-03-01].
  5. Biznes ponad podziałami. polityka.pl, 7 kwietnia 2007. [dostęp 2021-03-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]