Maciej ze Starej Łomży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej ze Starej Łomży
Herb Maciej ze Starej Łomży
Data i miejsce urodzenia ok 1450
Stara Łomża
Data śmierci przed 12 września 1505
biskup kamieniecki
Okres sprawowania 1484 - 1490
biskup chełmski
Okres sprawowania 1490 - 1505
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 19 marca 1484

Maciej ze Starej Łomży herbu Rawicz (ur. ok. poł. XV w., zm. przed 12 września 1505 roku) – biskup kamieniecki i chełmski, sekretarz królewski za panowania Kazimierza IV Jagiellończyka w latach 1469-1479, kanonik lwowski, proboszcz w Bóbrce, Busku i Kołomyi[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Starej Łomży. Wstąpił do zakonu we Lwowie. Został kanonikiem lwowskim, a zarazem - pisarzem na dworze Kazimierza Jagiellończyka, z którego wsparcia został biskupem (19 marca 1484 r.). Przez sześć lat sprawował swój urząd w diecezji kamienieckiej (za jego pontyfikatu wybudowano 5 kościołów w Kamieńcu Podolskim[2]).

14 marca 1490 r. otrzymał we władanie biskupstwo chełmskie. Z chwilą objęcia władzy w diecezji przystąpił w pierwszej kolejności do ponowienia starań związanych z przeniesieniem stolicy biskupiej z Chełma - do Krasnegostawu. Miasto to przewyższało Chełm, który zniszczony był przez wojny i pożary. W związku z tym bardziej Krasnystaw nadawał się na siedzibę biskupstwa. Wyjednał u Kazimierza Jagiellończyka zgodę na przeniesienie katedry, kapituły i własnej rezydencji do Krasnegostawu. Prawa katedry otrzymał dotychczasowy krasnostawski kościół parafialny pod wezwaniem Wszystkich Świętych. Król wydał specjalny dokument w tej sprawie 26 czerwca 1490 r. Potrzebna w takich przypadkach zgoda Stolicy Apostolskiej została uzyskana prawdopodobnie za panowania Jana Olbrachta w 1494 r. Pomimo zmiany stolicy biskupiej zachowana została dawna nazwa diecezji chełmskiej.

Podpisał dekret elekcyjny Aleksandra Jagiellończyka na króla Polski 3 października 1501 roku[3]. Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej 1501 roku[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 273.
  2. Kamieniec Podolski w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  3. Halina Hofmanówna, Dekret elekcyjny króla Aleksandra z dn. 3 października 1501 roku. Przegląd Historyczny, Tom 17, Nr 1 1913, s. 95.
  4. Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 136.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Irena Sułkowska-Kuraś: Maciej ze Starej Łomży. [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. XIX. Wrocław — Warszawa — Kraków — Gdańsk : Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk 1973, s. 36–37.