Macierz S

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Macierz S (macierz rozpraszania, od ang. scattering matrix) jest centralnym elementem w mechanice kwantowej w obrazie oddziaływań (będącym obok obrazu Heisenberga i obrazu Schroedingera trzecim obrazem mechaniki kwantowej) bardzo istotnym dla optyki kwantowej. Opisuje ona w jaki sposób zachodzi rozpraszanie cząstek: podstawiając funkcje falowe cząstek rozpraszanych otrzymujemy funkcje falowe cząstek rozproszonych:

\Phi_n(+\infty)=\sum_{m} \Phi_m \left\lang \Phi_m \right| \hat S \left| \Phi_n \right\rang

Macierz S rozwija się często w szereg, którego człony można zilustrować za pomocą diagramów Feynmana.