Macintosh 128K

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Macintosh 128K
Ilustracja
Typ

Macintosh

Premiera

24 stycznia 1984[1]

Koniec produkcji

1 października 1985

Procesor

MC68000 8 MHz

Pamięć operacyjna

wbudowane 128 KB DRAM

System operacyjny

System Software 1.0, 1.1, 2.0, 2.1, 3.0, 3.2

następca:
Macintosh 512K

Macintosh – pierwszy komputer osobisty z serii Macintosh, stworzonej przez Apple. Zaraz po premierze kosztował 2495 dolarów (około 5555 dolarów w 2012 roku). Tak jak wszystkie klasyczne Macintoshe miał wbudowany mikroprocesor MC68000 przedsiębiorstwa Motorola. Produkowano go tylko w beżowej obudowie. Jego następca, Macintosh 512K, został wprowadzony w 1986 roku.

128K posiadał bardzo ostry, 9-calowy, 1-bitowy monitor CRT o rozdzielczości 512 × 342 pikseli, zaprojektowany tak, by można było na nim otrzymywać efekty graficzne takie, jak na ówczesnym sprzęcie za 10 000 dolarów. Ustanowił standard DTP na 72 ppi. Poza tym miał wbudowaną stację dyskietek 3,5 cala oraz wcięcia na górze umożliwiające bezproblemowe podniesienie komputera i przeniesienie go w inne miejsce. Za największą wadę konstrukcji uważa się brak wentylatora, który został wprowadzony dopiero w modelu Macintosh SE w 1987. 128K był przez to bardzo cichy, ale szybko się nagrzewał, co prowadziło do częstego przegrzewania się komponentów, których wymiana była dosyć kosztowna. Duży sukces odniosły więc poradniki pomagające w samodzielnej naprawie Maca, np. The Dead Mac Scrolls i Macintosh Repair & Upgrade Secrets. Prowadziło to do tego, że był nazywany „beżowym tosterem”.

Na komputery pracujące pod kontrolą Windows i Mac OS opracowano emulator pod nazwą Mini vMac.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]