Dusznik australijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Macroderma gigas)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dusznik australijski
Macroderma gigas[1]
Dobson, 1880
Dusznik australijski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Rodzina lironosowate
Rodzaj dusznik
Gatunek dusznik australijski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Dusznik australijski[3] (Macroderma gigas) – gatunek ssaka z rodziny lironosowatych[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Takson po raz pierwszy opisany naukowo przez G. E. Dobsona w 1880 roku pod nazwą Megaderma gigas[5]. Jako miejsce typowe autor wskazał górę Margaret, nad Wilson River w Queensland w Australii[5]. Jedyny przedstawiciel rodzaju dusznik[3] (Macroderma) utworzonego przez G. S. Millera w 1906 roku[6].

Średnie wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • Długość ciała - 11,5-14 cm
  • Rozpiętość skrzydeł - 46-60 cm
  • Długość ogona - brak

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w lasach ze skalnymi jaskini w północnej i zachodniej części tropikalnej strefy Australii.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Dusznik australijski jest jednym z najbardziej drapieżnych gatunków nietoperzy. Żywi się przede wszystkim większymi zwierzętami, jak na jego rodzinę, takimi jak myszy, ptaki, gekony, a także inne nietoperze. Rzuca się na niczego nie spodziewającą się ofiarę i zadaje jej śmiertelny cios przez ukąszenie w kark. Obejmuje ją w międzyczasie mocno skrzydła, aby mu jego zdobycz nie uciekła. Potrafi oderwać się od ziemi nawet wtedy, gdy w łapach trzyma gryzonia i dolecieć ze zdobyczą do miejsca położonego wysoko w jaskini lub dziupli, aby tam zjeść w spokoju. Ten gatunek nietoperza ma podobnie jak jego cała rodzina długi uszy połączone do połowy ich długości płatami skóry. Jest również jednym z najładniejszych nietoperzy, który jest już w obecnych czasach coraz rzadszy.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu lub w październiku tuż przed urodzeniem młodych, samce opuszczają wspólne legowisko. Zazwyczaj już w styczniu młode dusznika australijskiego są już tak duże jak ich matki i towarzyszą im wspólnie w polowaniach. Samce powracają w stare miejsce przeważnie w kwietniu.

Przypisy

  1. Macroderma gigas, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. McKenzie, N. & Hall, L. 2008. Macroderma gigas. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-31]
  3. 3,0 3,1 Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 96. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Macroderma gigas. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2013-07-11]
  5. 5,0 5,1 G. E. Dobson. On some new or rare species of Chiroptera in the collection of the Göttingen Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”, s. 641, 1880 (ang.). 
  6. G. S. Miller. Twelve new Genera of Bats. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 19, s. 84, 1906 (ang.).