Przejdź do zawartości

Madżapahit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Madżapahit
ꦤꦒꦫꦶꦏꦫꦗꦤ꧀ꦩꦗꦥꦲꦶꦠ꧀
1293–1527/1550
Herb Flaga
Herb Flaga
Ustrój polityczny

monarchia

Stolica

Trowulan

Data powstania

1293

Data likwidacji

1550

Władca

Girindrawardhana (ostatni znany, reszta nieznana)

Religia dominująca

hinduizm, buddyzm

Mapa opisywanego kraju
Zasięg królestwa Madżapahitu ok. 1365 roku
brak współrzędnych

Madżapahit (jaw. ꦤꦒꦫꦶꦏꦫꦗꦤ꧀ꦩꦗꦥꦲꦶꦠ꧀) – hindusko-buddyjskie królestwo na Jawie założone w 1293, rozpadło się w 1527 (w wyniku presji ze strony Sułtanatu Demak)[1] lub 1550 roku[2]. Państwo to obejmowało obszar dzisiejszej Indonezji, Malezji, Filipin, Timoru Wschodniego, Singapuru i Brunei, będąc największym państwem w historii Azji Południowo-Wschodniej[1].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Początki państwa

[edytuj | edytuj kod]

Po obaleniu dynastii Singasari przez króla Dżajaktawanga z Kediru, Raden Widżaja jako lojalista Singhasari, został wygnany do lasu Tarik, gdzie założył państwo zwane Madżapahit od słow Madża (Klejowiec jadalny, drzewo) i Pahit (Kwaśny). Założycielem państwa był król Raden Widżaja (1293–1309), który wykorzystał chaos w regionie wywołany inwazją Kubilaj-Chana na Jawę do utworzenia własnego państwa ze stolicą w Trowulanie[2]. Dla wzmocnienia swych praw do tronu poślubił on córkę króla Singasari KertanagaryGajatri Radżapatni. Po jego śmierci na tron wstąpił jego syn Dżajanegara (1309–1328), który podczas swojego panowania umocnił władzę i stłumił kilka buntów. Za jego panowania spore znaczenie uzyskał Gadżah Mada, który być może był zamieszany w zabójstwo monarchy.

Złoty wiek

[edytuj | edytuj kod]

Niemniej Gadżah Mada pozyskał zaufanie nowej władczyni, Tribhuwany Widżajatunggadewi (1328–1350/1351). Za jej panowania Gadżah Mada i inny wybitny dowódca – Aditjawarman, powiększyli imperium m.in. o wyspę Bali. Szczyt potęgi państwo osiągnęło za panowania Hajama Wuruka (1350/1351–1389), który władał całością współczesnego Singapuru, Brunei i Timoru Wschodniego, większością obszaru dzisiejszej Indonezji oraz częścią współczesnej Malezji i Filipin[2]. Hajam Wuruk zmarł w 1389 roku, po czym podzielone między krewnych zmarłego państwo zaczęło tracić na znaczeniu[2].

Zmierzch potęgi i upadek

[edytuj | edytuj kod]

Władającemu częścią państwa z Trowulanem Wikramawardhana (1389–1429) udało się zjednoczyć państwo. Nie odzyskał jednak ziem, które odłączyły się od państwa po śmierci swego poprzednika. Jeszcze mniejszym terytorium (wschodnia Jawa i południowa Sumatra) rządziła jego córka Suhita (1429–1447), która była regentką nad swym bratem Kertawidżają. Takim samym terytorium jak ona rządzili kolejni władcy państwa: Kertawidżaja (1447–1451), Radżasawardhana (1451–1453) i Girishawardhana (1456–1466), który prawdopodobnie objął rządy po trzyletnim okresie bezkrólewia[3]. Po jego śmierci wzmogły się wojny domowe, które doprowadziły do upadku państwa. Do tego przyczynił się napór ze strony państw muzułmańskich na półwyspie[2] oraz państw europejskich, takich jak Portugalia, która zdobyła Malakkę w 1511 roku.

Próba rekonstrukcji podbojów Majapahit.

Lista władców

[edytuj | edytuj kod]
 Główny artykuł: Władcy Jawy.

Kultura

[edytuj | edytuj kod]
  • Istnienie Madżapahitu przyczyniło się do rozwoju kultury, sztuki, wojskowości, architektury oraz literatury na obszarach Malezji i Indonezji.
  • Państwo to regularnie handlowało z Indiami i Chinami (głównie metalami, przyprawami i tekstyliami)[1].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Majapahit Empire: Significance & Effects | StudySmarter [online], StudySmarter UK [dostęp 2023-04-16] (ang.).
  2. a b c d e Majapahit empire, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2023-02-24] (ang.).
  3. The Genealogy Of Rajasa Dynasty – Mojopahit Kings – King Brawijaya [online], www.eastjava.com [dostęp 2023-08-23].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]