Madrasek białoogonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Madrasek białoogonowy
Madromys blanfordi[1]
Thomas, 1881
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd myszokształtne
Nadrodzina myszowe
Rodzina myszowate
Podrodzina myszy
Rodzaj madrasek
(Madromys)
Sody, 1941
Gatunek madrasek białoogonowy
Synonimy
  • Cremnomys blanfordi
  • Mus blanfordi
  • Rattus blanfordi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Madrasek białoogonowy[3] (Madromys blanfordi) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych, występujący w Indiach, w Bangladeszu i na Cejlonie. Jedyny przedstawiciel rodzaju madrasek (Madromys)[2][4][3].

Pokrewieństwo[edytuj | edytuj kod]

Gatunek został opisany naukowo w 1881 roku przez O. Thomasa. Należy do monotypowego rodzaju Madromys, który został wydzielony z pokrewnego rodzaju Cremnomys. Na pokrewieństwo wskazują cechy uzębienia i chromosomów, różni je natomiast zawartość heterochromatyny konstytutywnej[4][1].

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Gryzoń ten zamieszkuje pas od południowo-zachodniej do wschodniej części Półwyspu Indyjskiego oraz wschód wyspy Cejlon. Jest często chwytany w wiecznie zielonych lasach w południowych Ghatach Zachodnich, choć nie zdarza się to w północnej części tego pasma górskiego. Występuje także w suchych zaroślach liściastych. Gryzonie te mieszkają w miejscach skalistych, jaskiniach, dziuplach drzew i norach. Prowadzą nocny tryb życia[2].

Populacja[edytuj | edytuj kod]

Madrasek białoogonowy jest uznawany za gatunek najmniejszej troski ze względu na szeroki zasięg występowania i prawdopodobnie dużą liczebność. Nie są znane zagrożenia dla tego gatunku. Indyjska ustawa o ochronie przyrody z 1972 roku zalicza go do szkodników[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Madromys blanfordi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d Madromys blanfordi. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 270–271. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Madromys blanfordi. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-01-27]