Magda Julin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magda Mauroy-Julin
Magda Julin Antwerpen 1920.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 lipca 1894
Vichy
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1990
Nacka
Klub SASK
Państwo  Szwecja
Dyscypliny łyżwiarstwo figurowe
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Antwerpia 1920 łyżwiarstwo figurowe
(solistki)

Magda Maria Henrietta Julin (z domu Mauroy) (ur. 24 lipca 1894 w Vichy, zm. 21 grudnia 1990 w Nacka) – szwedzka łyżwiarka figurowa francuskiego pochodzenia, złota medalistka igrzysk olimpijskich w 1920 w Antwerpii. Kiedy startowała w tych zawodach była w trzecim miesiącu ciąży[1]. Była córką francuskiego producenta muzycznego Edouarda Mauroya. Jej rodzina wyemigrowała do Szwecji, gdy Julin miała 7 lat. W 1913 roku zajęła szóste miejsce na mistrzostwach świata. Trzykrotnie była mistrzynią Szwecji (1911, 1916 i 1918)[2] i dwukrotnie krajów nordyckich (1919 i 1921). Z marynarzem F. E. Julinem miała dwóch synów. Po zakończeniu kariery otworzyła kawiarnię, a następnie restaurację w Sztokholmie, którą prowadziła do 77. roku życia[3]. W wieku 90 lat nadal jeździła na łyżwach na lodowisku w centrum stolicy Szwecji[1]. Została zaproszona na otwarcie lodowiska w Östersund jesienią 1990. Ostatnie lata życia spędziła w domu opieki w Sztokholmie. Pochowano ją na cmentarzu przy kościele Adolfa Fryderyka[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c John Griffith: Magda Julin (1894 - 1990) (ang.). findagrave.com, 2000-07-12. [dostęp 2013-06-06].
  2. SM i konståkning – damer (szw.). idrottonline.se. s. 1. [dostęp 2014-05-03].
  3. Petra Thorén: – Det är ingen som kan åka figurer idag (szw.). aftonbladet.se, 2014-01-26. [dostęp 2014-05-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Magda Julin (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2013-06-06].
  • Magda Julin (szw.). sok.se. [dostęp 2014-05-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Magda Julin-Mauroy (1894-1990) (szw.). W: Svensk konståkning under etthundra år – en krönika i ord och blid av Gertrud Olsson [on-line]. nofall.se. s. 4. [dostęp 2014-05-03].