Magda Linette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magda Linette
Ilustracja
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1992
Poznań
Wzrost 171 cm
Masa ciała 59 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2009
Zakończenie kariery aktywna
Trener Izo Zunic, Mark Gellard
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 41 (30 września 2019)
Australian Open 3R (2018)
Roland Garros 3R (2017)
Wimbledon 3R (2019)
US Open 2R (2015, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 95 (27 lipca 2015)
Australian Open 2R (2017, 2018)
Roland Garros 2R (2015–2017)
Wimbledon 1R (2015, 2017, 2019)
US Open 3R (2018)
Strona internetowa

Magda Linette (ur. 12 lutego 1992 w Poznaniu) – polska tenisistka, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji[1][2].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

2006–2015[edytuj | edytuj kod]

W 2006 została wicemistrzynią Europy do lat 14[3]. W 2007 wygrała turniej o Puchar Prezesa Grunwaldu[4].

W maju 2010 Linette otrzymała „dziką kartę” w turnieju eliminacyjnym do Polsat Warsaw Open, gdzie przegrała w drugiej rundzie z rozstawioną z numerem pierwszym Anną Czakwetadze. 13 czerwca 2010 wygrała swój pierwszy turniej ITF w Szczecinie. W sumie od czerwca do września startując w 7 turniejach, w 6 doszła do finału, z czego w 4 wygrała. Odniosła 21 zwycięstw z rzędu co było najdłuższą serią zwycięstw w historii polskiego tenisa zawodowego[5][6].

W 2010 w rankingu zajęła 177. miejsce, tym samym będąc drugą Polką (pierwsza to Agnieszka Radwańska) w rankingu WTA z bilansem meczów 42-10.

W sezonie 2013 po raz pierwszy zagrała w turnieju głównym zawodów cyklu WTA Tour – w Strasburgu, gdzie po przejściu kwalifikacji pokonała Olgę Puczkową 6:4, 7:6(2). W drugiej rundzie uległa jednak późniejszej zwyciężczyni, Alizé Cornet, 3:6, 4:6. Kolejny start Linette w rozgrywkach WTA Tour nastąpił w Baku, gdzie dotarła do półfinału, w którym została pokonana przez Szachar Pe’er 1:6, 1:6.

W sezonie 2014 Polka osiągnęła ćwierćfinał zawodów w Kuala Lumpur, w którym przegrała z drugą najwyżej rozstawioną Zhang Shuai 2:6, 6:2, 1:6. Wygrała natomiast turniej kategorii WTA Challenger Tour w Ningbo, pokonując w finale Wang Qiang wynikiem 3:6, 7:5, 6:1

W kolejnym sezonie Polka wystąpiła w finale zawodów w Tokio, w którym w trzech setach przegrała z Yaniną Wickmayer 6:4, 3:6, 3:6; po tym występie awansowała na 64. pozycję w rankingu WTA.

2016[edytuj | edytuj kod]

Na początku kolejnego roku przegrała w pierwszej rundzie Australian Open z późniejszą mistrzynią olimpijską Mónicą Puig. W Miami, po przejściu kwalifikacji, w pierwszej rundzie pokonała Bethanie Mattek-Sands 6:4, 6:7(7), 6:3. W drugiej rundzie rozegrała jednego gema z dawną liderką rankingu Jeleną Janković, po czym Serbka skreczowała. W trzeciej rundzie Linette przegrała 3:6, 0:6 ze zwyciężczynią całego turnieju, Wiktoryją Azaranką.

Następnie Polka osiągnęła ćwierćfinał w Katowicach, ulegając w nim Pauline Parmentier 2:6, 4:6. W maju wygrała turniej rangi ITF w Cagnes-sur-Mer, pokonując w finale Carinę Witthöft 6:3, 7:5. We French Open uległa w pierwszej rundzie Johannie Larsson 3:6, 6:4, 5:7.

W Nottingham przegrała w pierwszej rundzie z Christiną McHale 1:6, 4:6. Następnie wystartowała jako szczęśliwa przegrana w Birmingham, lecz już w pierwszej rundzie musiała uznać wyższość rywalki, którą była Andrea Petković (4:6, 2:6). Także na Wimbledonie pożegnała się z turniejem pierwszego dnia, przegrywając z Samanthą Stosur 5:7, 3:6.

Później pojawiła się w Stanford, gdzie wygrała z Kristýną Plíškovą 2:6, 6:2, 7:5, lecz w kolejnym spotkaniu musiała uznać wyższość Venus Williams, ulegając 3:6, 7:6(6), 2:6. W Montrealu w pierwszej rundzie przegrała z Petrą Kvitovą 1:6, 2:6. Na igrzyskach olimpijskich Linette przegrała w pierwszej rundzie z Anastasiją Pawluczenkową 0:6, 3:6. W pierwszym meczu US Open trafiła na Dominikę Cibulkovą, przegrywając z nią 2:6, 3:6.

Następnie zagrała w Tokio, gdzie broniła punktów z ubiegłego roku. W pierwszej rundzie zwyciężyła nad Eriką Semą 6:1, 6:0, lecz przegrała w drugiej rundzie z Viktoriją Golubic 2:6, 7:6(5), 3:6. Następnie po wygranych kwalifikacjach pojawiła się na turnieju wyższej kategorii rozgrywanym w tym samym mieście, w którym w pierwszej rundzie pokonała Olesię Pierwuszynę 4:6, 6:2, 6:3. W meczu o ćwierćfinał z Juliją Putincewą, obroniwszy dwie piłki meczowe, wygrała 4:6, 6:3, 7:5. W kolejnej rundzie przegrała 4:6, 3:6 z Caroline Wozniacki.

2017[edytuj | edytuj kod]

Podczas Australian Open przegrała w pierwszej rundzie z kwalifikantką Mandy Minellą 5:7, 4:6. W marcu 2017 Linette osiągnęła półfinał turnieju rangi WTA Tour w Kuala Lumpur, w którym uległa Nao Hibino 6:2, 4:6, 4:6. Następnie udała się do Indian Wells, gdzie przebrnęła przez kwalifikacje, a w pierwszej rundzie pokonała Taylor Townsend wynikiem 6:4, 6:2. W drugiej rundzie musiała uznać wyższość Caroline Wozniacki, przegrywając 3:6, 0:6. W Miami Polka odpadła w kwalifikacjach, ale dostała się do drabinki jako szczęśliwa przegrana. W pierwszym spotkaniu została pokonana przez Ajlę Tomljanović 2:6, 6:1, 2:6.

Na kortach ziemnych w Charleston dotarła do 2. rundy, ulegając Uns Dżabir 4:6, 4:6. W ćwierćfinale w Bogocie przegrała z Sarą Sorribes Tormo 4:6, 6:4, 6:7(5). W Pradze przegrała pierwszy mecz z Lucie Hradecką 3:6, 4:6. Następnie pojechała do Strasburga, gdzie odpadła w 2. rundzie z Caroline Garcią 3:6, 3:6. Na French Open osiągnęła najlepszy jak dotąd wynik wielkoszlemowy, pokonując zarówno Alizé Lim, jak i rozstawioną Anę Konjuh po 6:0, 7:5, a przegrywając dopiero z ówczesną liderką sezonu Eliną Switoliną; równolegle w parze z Konjuh wygrała jeden mecz deblowy.

Na Wimbledonie w pierwszej rundzie uległa Bethanie Mattek-Sands 6:1, 2:6, 3:6. W Stanford i Cincinnati nie awansowała do drugiej rundy, a wyczyn ten osiągnęła w New Haven. Na US Open przegrała w pierwszej rundzie z liderką rankingu Karolíną Plíškovą. Po US Open Polka przeniosła się do Azji a jej pierwszym turniejem był turniej Tokio gdzie przebrnęła pierwszą rundzie lecz w drugiej uległa Belgijce Elise Mertens 1:6, 5:7. Następnie wystąpiła w kolejnym turnieju organizowanym w Tokio gdzie po udanych kwalifikacjach przebrnęła pierwszą rundę pokonując Darię Gavrilovą 2:6, 6:0, 7:6(3), lecz w drugiej rundzie nie sprostała Karolínie Plíškovej uległa 2:6, 1:6.

Po turniejach w Japonii udała się do Chin gdzie podczas turnieju rozgrywanego w Wuhanie przeszła kwalifikacje, w pierwszej rundzie pokonała Anett Kontaveit 7:5, 6:4, w drugiej rundzie wygrała z Kateřiną Siniakovą 6:1, 6:2, zaś w trzeciej rundzie uległa Garbiñe Muguruzie 2:6, 6:1, 4:6. Następnie Linette wystąpiła w Pekinie, w którym przebrnęła kwalifikacje, ale w turnieju głównym w meczu pierwszej rundy z Jeleną Wiesniną doznała kontuzji lewego kolana i po przegraniu pierwszego seta 0:6 skreczowała.

2018[edytuj | edytuj kod]

Rok 2018 rozpoczęła od udziału w turnieju w Shenzhen. W pierwszej rundzie pokonała Słowaczkę Janę Čepelovą 7:5, 2:6, 6:4, w drugiej przegrała z Tímeą Babos 2:6, 1:6.

Dotarła do ćwierćfinału w Tajpej, Bogocie, Waszyngtonie i Hiroszimie oraz do przedostatniej rundy w Nanchang.

W lipcu wygrała plebiscyt na uderzenie miesiąca[7].

2019[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2019 Magda Linette wygrała turniej WTA International Series rozgrywany w Nowym Jorku. Jako kwalifikantka pokonała w finale Camilę Giorgi 5:7, 7:5, 6:4 i zanotowała awans w rankingu WTA na miejsce 53.

30 września podczas nowego zestawienia rankingu WTA znalazła się na 41. miejscu – najwyższym w dotychczasowej karierze.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A Q2 Q1 1R 1R 3R 1R 0 / 4 2 – 4
French Open A A A A A Q1 1R 1R 3R 1R 2R 0 / 5 3 – 5
Wimbledon A A A A Q1 Q1 1R 1R 1R 1R 3R 0 / 5 2 – 5
US Open A A A A Q1 Q1 2R 1R 1R 1R 2R 0 / 5 2 – 5
Ranking na koniec roku 1008 194 248 296 148 117 89 96 71 83 42 0 / 19 9 – 19

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 1R 2R 2R 1R 0 / 4 2 – 4
French Open A A A A A A 2R 2R 2R 1R A 0 / 4 3 – 4
Wimbledon A A A A A A 1R A 1R A 1R 0 / 3 0 – 3
US Open A A A A A A 1R 1R A 3R 2R 0 / 4 3 – 4
Ranking na koniec roku 676 221 198 119 155 116 192 139 136 0 / 15 8 – 15

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Magda Linette nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series

Gra pojedyncza 3 (1–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 20 września 2015 Tokio Twarda Belgia Yanina Wickmayer 6:4, 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 24 sierpnia 2019 Nowy Jork Twarda Włochy Camila Giorgi 5:7, 7:5, 6:4
Finalistka 3. 22 września 2019 Seul Twarda Czechy Karolína Muchová 1:6, 1:6

Gra podwójna 3 (0–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 20 września 2014 Kanton Twarda Francja Alizé Cornet Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińska Republika Ludowa Liang Chen
6:2, 6:7(3), 7–10
Finalistka 2. 16 października 2016 Tiencin Twarda Chińska Republika Ludowa Xu Yifan Stany Zjednoczone Christina McHale
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:7(8), 0:6
Finalistka 3. 15 kwietnia 2017 Bogota Ceglana Paragwaj Verónica Cepede Royg Brazylia Beatriz Haddad Maia
Argentyna Nadia Podoroska
3:6, 6:7(4)

Finały WTA 125K series[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 2 listopada 2014 Ningbo Twarda Chińska Republika Ludowa Wang Qiang 3:6, 7:5, 6:1
Finalistka 2. 10 czerwca 2018 Bol Ceglana Słowenia Tamara Zidanšek 1:6, 3:6

Historia występów w turniejach WTA[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Suma

Zw.-Por.

Igrzyska olimpijskie
Międzynarodowy Komitet Olimpijski Letnie igrzyska olimpijskie 1R 0 – 1
Turnieje Premier Mandatory
Stany Zjednoczone Indian Wells 1Q A 1Q 2R 1R 2R 2 – 3
Stany Zjednoczone Miami 1Q A 3R 1R 1R 2Q 2 – 3
Hiszpania Madryt A A A 1Q 2Q 1Q 0 – 0
Chińska Republika Ludowa Pekin 1Q 2Q 1Q 1R 1Q 1R 0 – 2

Finały turniejów ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 20 (11–9)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 12/06/2010 Polska Szczecin 25 000 Ceglana Estonia Margit Rüütel 6:2, 6:0
Finalistka 1. 04/07/2010 Polska Toruń 25 000 Ceglana Rosja Ksienija Pierwak 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 2. 08/08/2010 Niemcy Hechingen 25 000 Ceglana Hiszpania Sílvia Soler Espinosa 7:5, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 3. 15/08/2010 Niemcy Versmold 25 000 Ceglana Rumunia Irina-Camelia Begu 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 4. 12/09/2010 Polska Katowice 25 000 Ceglana Czechy Eva Birnerová 4:6, 6:2, 6:2
Finalistka 2. 18/09/2010 Chorwacja Zagrzeb 25 000 Ceglana Czechy Renata Voráčová 1:6, 6:4, 4:6
Finalistka 3. 21/11/2010 Polska Zawada 25 000 Dywanowa (hala) Czechy Sandra Záhlavová 7:5, 6:7(4), 4:6
Finalistka 4. 12/05/2012 Włochy Florencja 10 000 Ceglana Francja Anaïs Laurendon 4:6, 4:6
Finalistka 5. 23/06/2012 Szwecja Kristinehamm 25 000 Ceglana Australia Sacha Jones 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 30/09/2012 Czechy Praga 10 000 Ceglana Słowacja Zuzana Luknárová 6:2, 7:6(7)
Finalistka 6. 04/05/2013 Włochy Civitavecchia 25 000 Ceglana Słowacja Anna Schmiedlová 0:6, 1:6
Finalistka 7. 03/11/2013 Francja Nantes 50 000 Twarda (hala) Białoruś Alaksandra Sasnowicz 6:4, 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 07/12/2013 Indie Pune 25 000 Twarda Kazachstan Karina Kerimbayeva 7:5, 7:6(5)
Finalistka 8. 14/12/2013 Indie Navi Mumbai 25 000 Twarda Japonia Rika Fujiwara 6:2, 6:7(5), 6:7(4)
Zwyciężczyni 7. 19/10/2014 Korea Południowa Goyang 25 000 Twarda Czechy Renata Voráčová 6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 8. 08/02/2015 Francja Grenoble 25 000 Twarda Czechy Tereza Martincová 7:6, 4:6, 6:1
Zwyciężczyni 9. 21/02/2015 Indie Nowe Delhi 25 000 Twarda Słowenia Tadeja Majerič 6:1, 6:1
Finalistka 9. 21/06/2015 Wielka Brytania Ilkley 50 000 Trawiasta Niemcy Anna-Lena Friedsam 7:5, 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 10. 08/05/2016 Francja Cagnes-sur-Mer 100 000 Ceglana Niemcy Carina Witthöft 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 11. 16/06/2019 Wielka Brytania Manchester 100 000 Trawiasta Kazachstan Zarina Dijas 7:6(1), 2:6, 6:3

Gra podwójna 17 (8–9)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Finalistka 1. 21/11/2010 Polska Zawada 25 000 Dywanowa (hala) Polska Paula Kania Gruzja Oksana Kalasznikowa
Białoruś Palina Piechawa
3:6, 4:6
Finalistka 2. 15/04/2011 Maroko Casablanca 25 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Austria Sandra Klemenschits
Francja Kristina Mladenovic
3:6, 6:3, 8–10
Finalistka 3. 05/06/2011 Włochy Rzym 50 000 Ceglana Rumunia Liana Ungur Australia Sophie Ferguson
Australia Sally Peers
walkower
Finalistka 4. 17/09/2011 Włochy Mestre 50 000 Ceglana Węgry Tímea Babos Ukraina Walentina Iwachnienko
Rosja Marina Mielnikowa
4:6, 5:7
Finalistka 5. 13/11/2011 Polska Zawada 25 000 Dywanowa (hala) Polska Paula Kania Wielka Brytania Naomi Broady
Francja Kristina Mladenovic
6:7(5), 4:6
Zwyciężczyni 1. 29/06/2012 Szwecja Ystad 25 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Gruzja Oksana Kalasznikowa
Słowacja Lenka Wienerová
6:3, 6:3
Finalistka 6. 29/09/2012 Czechy Praga 10 000 Ceglana Czechy Kateřina Kramperová Wielka Brytania Lucy Brown
Włochy Angelica Moratelli
3:6, 7:5, 6–10
Zwyciężczyni 2. 20/10/2012 Francja Limoges 50 000 Ceglana Polska Sandra Zaniewska Francja Irena Pavlovic
Szwajcaria Stefanie Vögele
6:1, 5:7, 10–5
Zwyciężczyni 3. 10/11/2012 Francja Equeurdreville 25 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Szwajcaria Amra Sadiković
Chorwacja Ana Vrljić
6:4, 5:7(4)
Zwyciężczyni 4. 20/12/2012 Turcja Ankara 50 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Ukraina Iryna Buriaczok
Rosja Walerija Sołowjowa
6:2, 6:2
Finalistka 7. 04/05/2013 Włochy Civitavecchia 25 000 Ceglana Polska Paula Kania Liechtenstein Stephanie Vogt
Czechy Renata Voráčová
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 11/05/2013 Południowa Afryka Johannesburg 50 000+H Twarda Południowa Afryka Chanel Simmonds Wielka Brytania Samantha Murray
Wielka Brytania Jade Windley
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 6. 01/06/2013 Słowenia Maribor 25 000 Ceglana Polska Paula Kania Argentyna Mailen Auroux
Argentyna María Irigoyen
6:3, 6:0
Zwyciężczyni 7. 05/07/2013 Polska Toruń 25 000 Ceglana Polska Paula Kania Ukraina Julija Bejhelzimer
Rumunia Elena Bogdan
6:2, 4:6, 10–5
Finalistka 8. 27/09/2013 Wielka Brytania Loughborough 25 000 Twarda (hala) Czechy Tereza Smitková Turcja Çağla Büyükakçay
Turcja Pemra Özgen
2:6, 7:5, 6–10
Zwyciężczyni 8. 20/10/2013 Francja Limoges 50 000 Twarda Szwajcaria Viktorija Golubic Włochy Nicole Clerico
Czechy Nikola Fraňková
6:4, 6:4
Finalistka 9. 04/04/2014 Wielka Brytania Edgbaston 25 000 Twarda (hala) Szwajcaria Amra Sadiković Wielka Brytania Jocelyn Rae
Wielka Brytania Anna Smith
6:3, 5:7, 4–10

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Polska
I runda  Rosja: Anastasija Pawluczenkowa [14] 0:6, 3:6

Puchar Federacji[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Rywal Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2011 Europa/Afryka Grupa I 2–5 lutego 2011
Ejlat, Izrael
 Bułgaria (1:2) Twarda Elica Kostowa Porażka 4:6, 6:4, 6:7(5)
 Izrael (2:1) Julja Gluszko Porażka 5:7, 3:6
 Luksemburg (2:1) Anne Kremer Zwycięstwo 6:1, 6:1
Baraże Europa/Afryka grupa I  Białoruś (0:2) Wolha Hawarcowa Porażka 6:7(3), 6:7(0)
2016 Grupa Światowa II Play-off 6–7 lutego 2016
Kailua, Stany Zjednoczone
 Stany Zjednoczone (0:4) Twarda Sloane Stephens Porażka 2:6, 4:6
Venus Williams Porażka 1:6, 2:6
2017 Europa/Afryka Grupa I 8–11 lutego 2017
Tallinn, Estonia
 Austria (2:1) Twarda (hala) Barbara Haas Porażka 4:6, 6:4, 5:7
 Gruzja (2:1) Sopia Szapatawa Zwycięstwo 7:5, 6:4
Baraże Europa/Afryka grupa I  Serbia (1:2) Nina Stojanović Zwycięstwo 6:2, 6:1
2018 Europa/Afryka Grupa I 7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
 Austria (2:1) Twarda (hala) Julia Grabher Zwycięstwo 6:2, 7:5
 Łotwa (1:2) Jeļena Ostapenko Porażka 3:6, 3:6
 Turcja (2:1) Başak Eraydın Zwycięstwo 6:4, 7:5
2019 6–9 lutego 2019
Zielona Góra, Polska
 Rosja (1:2) Anastasija Pawluczenkowa Porażka 4:6, 3:6
 Dania (3:0) Karen Barritza Zwycięstwo 6:2, 6:2

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Partnerka Rywalki Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2012 Europa/Afryka Grupa I 2–5 lutego 2012
Ejlat, Izrael
 Luksemburg (3:0) Twarda Alicja Rosolska Tiffany Cornelius
Laura Correia
Zwycięstwo 6:1, 6:1
 Chorwacja (3:0) Ani Mijačika
Donna Vekić
Zwycięstwo 7:5, 7:5
2017 Baraże Europa/Afryka grupa I 8–11 lutego 2017
Tallinn, Estonia
 Serbia (2:1) Twarda (hala) Katarzyna Piter Ivana Jorović
Nina Stojanović
Porażka 6:4, 4:6, 1:6
2018 Europa/Afryka Grupa I 7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
 Austria (2:1) Twarda (hala) Alicja Rosolska Julia Grabher
Melanie Klaffner
Zwycięstwo 6:3, 6:4
 Łotwa (1:2) Diāna Marcinkēviča
Daniela Vismane
Zwycięstwo 6:1, 6:0

Bilans spotkań przeciwko pierwszej dziesiątce rankingu WTA[edytuj | edytuj kod]

Bilans spotkań w turniejach WTA Tour przeciwko zawodniczkom klasyfikowanym w pierwszej dziesiątce rankingu w przeciągu kariery (stan na 21 września 2019).

Tenisistka Liczba meczów Wygrane:przegrane Lista spotkań
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 1. miejscu w rankingu WTA
Rumunia Simona Halep 1 0:1
Czechy Karolína Plíšková 3 0:3
Dania Caroline Wozniacki 2 0:2
Stany Zjednoczone Venus Williams 1 0:1
Białoruś Wiktoryja Azaranka 1 0:1
Rosja Marija Szarapowa 1 0:1
Serbia Jelena Janković 1 1:0
Hiszpania Garbiñe Muguruza 1 0:1
Japonia Naomi Ōsaka 3 1:2
Stany Zjednoczone Serena Williams 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 2. miejscu w rankingu WTA
Polska Agnieszka Radwańska 1 0:1
Czechy Petra Kvitová 2 0:2
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 3. miejscu w rankingu WTA
Ukraina Elina Switolina 1 0:1
Stany Zjednoczone Sloane Stephens 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 4. miejscu w rankingu WTA
Słowacja Dominika Cibulkova 1 0:1
Australia Samantha Stosur 1 0:1
Francja Caroline Garcia 1 0:1
Holandia Kiki Bertens 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 5. miejscu w rankingu WTA
Słowacja Daniela Hantuchová 1 1:0
Czechy Lucie Šafářová 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 6. miejscu w rankingu WTA
Włochy Flavia Pennetta 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 7. miejscu w rankingu WTA
Włochy Roberta Vinci 1 1:0
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 8. miejscu w rankingu WTA
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 9. miejscu w rankingu WTA
Szwajcaria Timea Bacsinszky 1 0:1
Niemcy Andrea Petković 1 0:1
Białoruś Aryna Sabalenka 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 10. miejscu w rankingu WTA
Rosja Darja Kasatkina 1 1:0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Puchar Federacji: Premierowe zwycięstwo Linette, SportoweFakty.pl [dostęp 2011-02-04] (pol.).
  2. Puchar Federacji: Polska – Luksemburg 2:0, Polski Tenis [dostęp 2011-02-04] (pol.).
  3. Kamil Ancygier: Magda Linette – nowa nadzieja polskiego tenisa (pol.). wiadomosci24.pl, 2010-09-22. [dostęp 2012-09-15].
  4. Magda Linette najlepsza.
  5. Krzysztof Straszak: 20 zwycięstw pod rząd: Linette najlepsza w sezonie i w historii polskiego tenisa (pol.). W: Sportowe Fakty [on-line]. 2010-09-16. [dostęp 2010-09-18].
  6. Krzysztof Straszak: Cykl ITF: Linette zatrzymana, życiowy sukces Bujdy (pol.). W: Sportowe Fakty [on-line]. 2010-09-18. [dostęp 2010-09-18].
  7. WTA

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]