Magda Linette

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magda Linette
Ilustracja
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1992
Poznań
Wzrost 171 cm
Masa ciała 59 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2009
Zakończenie kariery aktywna
Trener Izo Zunic
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 55 (12 lutego 2018)
Australian Open 3R (2018)
Roland Garros 3R (2017)
Wimbledon 1R (2015–2018)
US Open 2R (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 95 (27 lipca 2015)
Australian Open 2R (2017, 2018)
Roland Garros 2R (2015–2017)
Wimbledon 1R (2015–2017)
US Open 3R (2018)

Magda Linette (ur. 12 lutego 1992 w Poznaniu) – polska tenisistka, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji[1][2].

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

2006–2015[edytuj | edytuj kod]

W 2006 została wicemistrzynią Europy do lat 14[3]. W 2007 wygrała turniej o Puchar Prezesa Grunwaldu[4].

W maju 2010 Linette otrzymała „dziką kartę” w turnieju eliminacyjnym do Polsat Warsaw Open, gdzie przegrała w drugiej rundzie z rozstawioną z numerem pierwszym Anną Czakwetadze. 13 czerwca 2010 wygrała swój pierwszy turniej ITF w Szczecinie. W sumie od czerwca do września startując w 7 turniejach, w 6 doszła do finału, z czego w 4 wygrała. Odniosła 21 zwycięstw z rzędu co było najdłuższą serią zwycięstw w historii polskiego tenisa zawodowego[5][6].

W 2010 w rankingu zajęła 177. miejsce, tym samym będąc drugą Polką (pierwsza to Agnieszka Radwańska) w rankingu WTA z bilansem meczów 42-10.

W sezonie 2013 po raz pierwszy zagrała w turnieju głównym zawodów cyklu WTA Tour – w Strasburgu, gdzie po przejściu kwalifikacji pokonała Olgę Puczkową 6:4, 7:6(2). W drugiej rundzie uległa jednak późniejszej zwyciężczyni, Alizé Cornet, 3:6, 4:6. Kolejny start Linette w rozgrywkach WTA Tour nastąpił w Baku, gdzie dotarła do półfinału, w którym została pokonana przez Szachar Pe’er 1:6, 1:6.

W sezonie 2014 Polka osiągnęła ćwierćfinał zawodów w Kuala Lumpur, w którym przegrała z drugą najwyżej rozstawioną Zhang Shuai 2:6, 6:2, 1:6. Wygrała natomiast turniej kategorii WTA Challenger Tour w Ningbo, pokonując w finale Wang Qiang wynikiem 3:6, 7:5, 6:1

W kolejnym sezonie Polka wystąpiła w finale zawodów w Tokio, w którym w trzech setach przegrała z Yaniną Wickmayer 6:4, 3:6, 3:6; po tym występie awansowała na 64. pozycję w rankingu WTA.

2016[edytuj | edytuj kod]

Na początku kolejnego roku przegrała w pierwszej rundzie Australian Open z późniejszą mistrzynią olimpijską Mónicą Puig. W Miami, po przejściu kwalifikacji, w pierwszej rundzie pokonała Bethanie Mattek-Sands 6:4, 6:7(7), 6:3. W drugiej rundzie rozegrała jednego gema z dawną liderką rankingu Jeleną Janković, po czym Serbka skreczowała. W trzeciej rundzie Linette przegrała 3:6, 0:6 ze zwyciężczynią całego turnieju, Wiktoryją Azaranką.

Następnie Polka osiągnęła ćwierćfinał w Katowicach, ulegając w nim Pauline Parmentier 2:6, 4:6. W maju wygrała turniej rangi ITF w Cagnes-sur-Mer, pokonując w finale Carinę Witthöft 6:3, 7:5. We French Open uległa w pierwszej rundzie Johannie Larsson 3:6, 6:4, 5:7.

W Nottingham przegrała w pierwszej rundzie z Christiną McHale 1:6, 4:6. Następnie wystartowała jako szczęśliwa przegrana w Birmingham, lecz już w pierwszej rundzie musiała uznać wyższość rywalki, którą była Andrea Petković (4:6, 2:6). Także na Wimbledonie pożegnała się z turniejem pierwszego dnia, przegrywając z Samanthą Stosur 5:7, 3:6.

Później pojawiła się w Stanford, gdzie wygrała z Kristýną Plíškovą 2:6, 6:2, 7:5, lecz w kolejnym spotkaniu musiała uznać wyższość Venus Williams, ulegając 3:6, 7:6(6), 2:6. W Montrealu w pierwszej rundzie przegrała z Petrą Kvitovą 1:6, 2:6. Na igrzyskach olimpijskich Linette przegrała w pierwszej rundzie z Anastasiją Pawluczenkową 0:6, 3:6. W pierwszym meczu US Open trafiła na Dominikę Cibulkovą, przegrywając z nią 2:6, 3:6.

Następnie zagrała w Tokio, gdzie broniła punktów z ubiegłego roku. W pierwszej rundzie zwyciężyła nad Eriką Semą 6:1, 6:0, lecz przegrała w drugiej rundzie z Viktoriją Golubic 2:6, 7:6(5), 3:6. Następnie po wygranych kwalifikacjach pojawiła się na turnieju wyższej kategorii rozgrywanym w tym samym mieście, w którym w pierwszej rundzie pokonała Olesię Pierwuszynę 4:6, 6:2, 6:3. W meczu o ćwierćfinał z Juliją Putincewą, obroniwszy dwie piłki meczowe, wygrała 4:6, 6:3, 7:5. W kolejnej rundzie przegrała 4:6, 3:6 z Caroline Wozniacki.

2017[edytuj | edytuj kod]

Podczas Australian Open przegrała w pierwszej rundzie z kwalifikantką Mandy Minellą 5:7, 4:6. W marcu 2017 Linette osiągnęła półfinał turnieju rangi WTA Tour w Kuala Lumpur, w którym uległa Nao Hibino 6:2, 4:6, 4:6. Następnie udała się do Indian Wells, gdzie przebrnęła przez kwalifikacje, a w pierwszej rundzie pokonała Taylor Townsend wynikiem 6:4, 6:2. W drugiej rundzie musiała uznać wyższość Caroline Wozniacki, przegrywając 3:6, 0:6. W Miami Polka odpadła w kwalifikacjach, ale dostała się do drabinki jako szczęśliwa przegrana. W pierwszym spotkaniu została pokonana przez Ajlę Tomljanović 2:6, 6:1, 2:6.

Na kortach ziemnych w Charleston dotarła do 2. rundy, ulegając Uns Dżabir 4:6, 4:6. W ćwierćfinale w Bogocie przegrała z Sarą Sorribes Tormo 4:6, 6:4, 6:7(5). W Pradze przegrała pierwszy mecz z Lucie Hradecką 3:6, 4:6. Następnie pojechała do Strasburga, gdzie odpadła w 2. rundzie z Caroline Garcią 3:6, 3:6. Na French Open osiągnęła najlepszy jak dotąd wynik wielkoszlemowy, pokonując zarówno Alizé Lim, jak i rozstawioną Anę Konjuh po 6:0, 7:5, a przegrywając dopiero z ówczesną liderką sezonu Eliną Switoliną; równolegle w parze z Konjuh wygrała jeden mecz deblowy.

Na Wimbledonie w pierwszej rundzie uległa Bethanie Mattek-Sands 6:1, 2:6, 3:6. W Stanford i Cincinnati nie awansowała do drugiej rundy, a wyczyn ten osiągnęła w New Haven. Na US Open przegrała w pierwszej rundzie z liderką rankingu Karolíną Plíškovą. Po US Open Polka przeniosła się do Azji a jej pierwszym turniejem był turniej Tokio gdzie przebrnęła pierwszą rundzie lecz w drugiej uległa Belgijce Elise Mertens 1:6, 5:7. Następnie wystąpiła w kolejnym turnieju organizowanym w Tokio gdzie po udanych kwalifikacjach przebrnęła pierwszą rundę pokonując Darię Gavrilovą 2:6, 6:0, 7:6(3), lecz w drugiej rundzie nie sprostała Karolínie Plíškovej uległa 2:6, 1:6.

Po turniejach w Japonii udała się do Chin gdzie podczas turnieju rozgrywanego w Wuhanie przeszła kwalifikacje, w pierwszej rundzie pokonała Anett Kontaveit 7:5, 6:4, w drugiej rundzie wygrała z Kateřiną Siniakovą 6:1, 6:2, zaś w trzeciej rundzie uległa Garbiñe Muguruzie 2:6, 6:1, 4:6. Następnie Linette wystąpiła w Pekinie, w którym przebrnęła kwalifikacje, ale w turnieju głównym w meczu pierwszej rundy z Jeleną Wiesniną doznała kontuzji lewego kolana i po przegraniu pierwszego seta 0:6 skreczowała.

2018[edytuj | edytuj kod]

Rok 2018 rozpoczęła od udziału w turnieju w Shenzhen. W pierwszej rundzie pokonała Słowaczkę Janę Čepelovą 7:5, 2:6, 6:4, w drugiej przegrała z Tímeą Babos 2:6, 1:6.

Dotarła do ćwierćfinału w Tajpej, Bogocie, Waszyngtonie i Hiroszimie oraz do przedostatniej rundy w Nanchang.

W lipcu wygrała plebiscyt na uderzenie miesiąca[7].

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A Q2 Q1 1R 1R 3R 1R 0 / 4 2 – 4
French Open A A A A A Q1 1R 1R 3R 1R 2R 0 / 5 3 – 5
Wimbledon A A A A Q1 Q1 1R 1R 1R 1R 0 / 4 0 – 4
US Open A A A A Q1 Q1 2R 1R 1R 1R 0 / 4 1 – 4
Ranking na koniec roku 1008 194 248 296 148 117 89 96 71 83 0 / 17 6 – 17

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 1R 2R 2R 1R 0 / 4 2 – 4
French Open A A A A A A 2R 2R 2R 1R A 0 / 4 3 – 4
Wimbledon A A A A A A 1R A 1R A 0 / 2 0 – 2
US Open A A A A A A 1R 1R A 3R 0 / 3 2 – 3
Ranking na koniec roku 676 221 198 119 155 116 192 139 136 0 / 13 7 – 13

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Magda Linette nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 3 (1-2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 2 listopada 2014 Ningbo Twarda Chińska Republika Ludowa Wang Qiang 3:6, 7:5, 6:1
Finalistka 1. 20 września 2015 Tokio Twarda Belgia Yanina Wickmayer 6:4, 3:6, 3:6
Finalistka 2. 10 czerwca 2018 Bol Ceglana Słowenia Tamara Zidanšek 1:6, 3:6

Gra podwójna 3 (0-3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 20 września 2014 Kanton Twarda Francja Alizé Cornet Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińska Republika Ludowa Liang Chen
6:2, 6:7(3), 7–10
Finalistka 2. 16 października 2016 Tiencin Twarda Chińska Republika Ludowa Xu Yifan Stany Zjednoczone Christina McHale
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:7(8), 0:6
Finalistka 3. 15 kwietnia 2017 Bogota Ceglana Paragwaj Verónica Cepede Royg Brazylia Beatriz Haddad Maia
Argentyna Nadia Podoroska
3:6, 6:7(4)

Historia występów w turniejach WTA[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Suma

Zw.-Por.

Igrzyska olimpijskie
Międzynarodowy Komitet Olimpijski Letnie igrzyska olimpijskie 1R 0 – 1
Turnieje Premier Mandatory
Stany Zjednoczone Indian Wells 1Q A 1Q 2R 1R 2R 2 – 3
Stany Zjednoczone Miami 1Q A 3R 1R 1R 2Q 2 – 3
Hiszpania Madryt A A A 1Q 2Q 1Q 0 – 0
Chińska Republika Ludowa Pekin 1Q 2Q 1Q 1R 1Q 0 – 1

Finały turniejów ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 20 (11–9)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 12/06/2010 Polska Szczecin 25 000 Ceglana Estonia Margit Rüütel 6:2, 6:0
Finalistka 1. 04/07/2010 Polska Toruń 25 000 Ceglana Rosja Ksienija Pierwak 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 2. 08/08/2010 Niemcy Hechingen 25 000 Ceglana Hiszpania Sílvia Soler Espinosa 7:5, 3:6, 6:2
Zwyciężczyni 3. 15/08/2010 Niemcy Versmold 25 000 Ceglana Rumunia Irina-Camelia Begu 6:2, 7:5
Zwyciężczyni 4. 12/09/2010 Polska Katowice 25 000 Ceglana Czechy Eva Birnerová 4:6, 6:2, 6:2
Finalistka 2. 18/09/2010 Chorwacja Zagrzeb 25 000 Ceglana Czechy Renata Voráčová 1:6, 6:4, 4:6
Finalistka 3. 21/11/2010 Polska Zawada 25 000 Dywanowa (hala) Czechy Sandra Záhlavová 7:5, 6:7(4), 4:6
Finalistka 4. 12/05/2012 Włochy Florencja 10 000 Ceglana Francja Anaïs Laurendon 4:6, 4:6
Finalistka 5. 23/06/2012 Szwecja Kristinehamm 25 000 Ceglana Australia Sacha Jones 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 30/09/2012 Czechy Praga 10 000 Ceglana Słowacja Zuzana Luknárová 6:2, 7:6(7)
Finalistka 6. 04/05/2013 Włochy Civitavecchia 25 000 Ceglana Słowacja Anna Schmiedlová 0:6, 1:6
Finalistka 7. 03/11/2013 Francja Nantes 50 000 Twarda (hala) 22x20px Alaksandra Sasnowicz 6:4, 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 07/12/2013 Indie Pune 25 000 Twarda Kazachstan Karina Kerimbayeva 7:5, 7:6(5)
Finalistka 8. 14/12/2013 Indie Navi Mumbai 25 000 Twarda Japonia Rika Fujiwara 6:2, 6:7(5), 6:7(4)
Zwyciężczyni 7. 19/10/2014 Korea Południowa Goyang 25 000 Twarda Czechy Renata Voráčová 6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 8. 08/02/2015 Francja Grenoble 25 000 Twarda Czechy Tereza Martincová 7:6, 4:6, 6:1
Zwyciężczyni 9. 21/02/2015 Indie Nowe Delhi 25 000 Twarda Słowenia Tadeja Majerič 6:1, 6:1
Finalistka 9. 21/06/2015 Wielka Brytania Ilkley 50 000 Trawiasta Niemcy Anna-Lena Friedsam 7:5, 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 10. 08/05/2016 Francja Cagnes-sur-Mer 100 000 Ceglana Niemcy Carina Witthöft 6:3, 7:5
Zwyciężczyni 11. 16/06/2019 Wielka Brytania Manchester 100 000 Trawiasta Kazachstan Zarina Diyas 7:6(1), 2:6, 6:3

Gra podwójna 17 (8–9)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Finalistka 1. 21/11/2010 Polska Zawada 25 000 Dywanowa (hala) Polska Paula Kania Gruzja Oksana Kalasznikowa
22x20px Palina Piechawa
3:6, 4:6
Finalistka 2. 15/04/2011 Maroko Casablanca 25 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Austria Sandra Klemenschits
Francja Kristina Mladenovic
3:6, 6:3, 8–10
Finalistka 3. 05/06/2011 Włochy Rzym 50 000 Ceglana Rumunia Liana Ungur Australia Sophie Ferguson
Australia Sally Peers
walkower
Finalistka 4. 17/09/2011 Włochy Mestre 50 000 Ceglana Węgry Tímea Babos Ukraina Walentina Iwachnienko
Rosja Marina Mielnikowa
4:6, 5:7
Finalistka 5. 13/11/2011 Polska Zawada 25 000 Dywanowa (hala) Polska Paula Kania Wielka Brytania Naomi Broady
Francja Kristina Mladenovic
6:7(5), 4:6
Zwyciężczyni 1. 29/06/2012 Szwecja Ystad 25 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Gruzja Oksana Kalasznikowa
Słowacja Lenka Wienerová
6:3, 6:3
Finalistka 6. 29/09/2012 Czechy Praga 10 000 Ceglana Czechy Kateřina Kramperová Wielka Brytania Lucy Brown
Włochy Angelica Moratelli
3:6, 7:5, 6–10
Zwyciężczyni 2. 20/10/2012 Francja Limoges 50 000 Ceglana Polska Sandra Zaniewska Francja Irena Pavlovic
Szwajcaria Stefanie Vögele
6:1, 5:7, 10–5
Zwyciężczyni 3. 10/11/2012 Francja Equeurdreville 25 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Szwajcaria Amra Sadiković
Chorwacja Ana Vrljić
6:4, 5:7(4)
Zwyciężczyni 4. 20/12/2012 Turcja Ankara 50 000 Ceglana Polska Katarzyna Piter Ukraina Iryna Buriaczok
Rosja Walerija Sołowjowa
6:2, 6:2
Finalistka 7. 04/05/2013 Włochy Civitavecchia 25 000 Ceglana Polska Paula Kania Liechtenstein Stephanie Vogt
Czechy Renata Voráčová
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 5. 11/05/2013 Południowa Afryka Johannesburg 50 000+H Twarda Południowa Afryka Chanel Simmonds Wielka Brytania Samantha Murray
Wielka Brytania Jade Windley
6:1, 6:3
Zwyciężczyni 6. 01/06/2013 Słowenia Maribor 25 000 Ceglana Polska Paula Kania Argentyna Mailen Auroux
Argentyna María Irigoyen
6:3, 6:0
Zwyciężczyni 7. 05/07/2013 Polska Toruń 25 000 Ceglana Polska Paula Kania Ukraina Julija Bejhelzimer
Rumunia Elena Bogdan
6:2, 4:6, 10–5
Finalistka 8. 27/09/2013 Wielka Brytania Loughborough 25 000 Twarda (hala) Czechy Tereza Smitková Turcja Çağla Büyükakçay
Turcja Pemra Özgen
2:6, 7:5, 6–10
Zwyciężczyni 8. 20/10/2013 Francja Limoges 50 000 Twarda Szwajcaria Viktorija Golubic Włochy Nicole Clerico
Czechy Nikola Fraňková
6:4, 6:4
Finalistka 9. 04/04/2014 Wielka Brytania Edgbaston 25 000 Twarda (hala) Szwajcaria Amra Sadiković Wielka Brytania Jocelyn Rae
Wielka Brytania Anna Smith
6:3, 5:7, 4–10

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Polska
I runda  Rosja: Anastasija Pawluczenkowa [14] 0:6, 3:6

Puchar Federacji[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Rywal Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2011 Europa/Afryka Grupa I 2–5 lutego 2011
Ejlat, Izrael
 Bułgaria (1:2) Twarda Elica Kostowa Porażka 4:6, 6:4, 6:7(5)
 Izrael (2:1) Julja Gluszko Porażka 5:7, 3:6
 Luksemburg (2:1) Anne Kremer Zwycięstwo 6:1, 6:1
Baraże Europa/Afryka grupa I 22x20px Białoruś (0:2) Wolha Hawarcowa Porażka 6:7(3), 6:7(0)
2016 Grupa Światowa II Play-off 6–7 lutego 2016
Kailua, Stany Zjednoczone
 Stany Zjednoczone (0:4) Twarda Sloane Stephens Porażka 2:6, 4:6
Venus Williams Porażka 1:6, 2:6
2017 Europa/Afryka Grupa I 8–11 lutego 2017
Tallinn, Estonia
 Austria (2:1) Twarda (hala) Barbara Haas Porażka 4:6, 6:4, 5:7
 Gruzja (2:1) Sopia Szapatawa Zwycięstwo 7:5, 6:4
Baraże Europa/Afryka grupa I  Serbia (1:2) Nina Stojanović Zwycięstwo 6:2, 6:1
2018 Europa/Afryka Grupa I 7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
 Austria (2:1) Twarda (hala) Julia Grabher Zwycięstwo 6:2, 7:5
 Łotwa (1:2) Jeļena Ostapenko Porażka 3:6, 3:6
 Turcja (2:1) Başak Eraydın Zwycięstwo 6:4, 7:5

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Partnerka Rywalki Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2012 Europa/Afryka Grupa I 2–5 lutego 2012
Ejlat, Izrael
 Luksemburg (3:0) Twarda Alicja Rosolska Tiffany Cornelius
Laura Correia
Zwycięstwo 6:1, 6:1
 Chorwacja (3:0) Ani Mijačika
Donna Vekić
Zwycięstwo 7:5, 7:5
2017 Baraże Europa/Afryka grupa I 8–11 lutego 2017
Tallinn, Estonia
 Serbia (2:1) Twarda (hala) Katarzyna Piter Ivana Jorović
Nina Stojanović
Porażka 6:4, 4:6, 1:6
2018 Europa/Afryka Grupa I 7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
 Austria (2:1) Twarda (hala) Alicja Rosolska Julia Grabher
Melanie Klaffner
Zwycięstwo 6:3, 6:4
 Łotwa (1:2) Diāna Marcinkēviča
Daniela Vismane
Zwycięstwo 6:1, 6:0

Bilans spotkań przeciwko pierwszej czwórce rankingu WTA[edytuj | edytuj kod]

Bilans spotkań w turniejach WTA Tour przeciwko zawodniczkom klasyfikowanym w pierwszej czwórce rankingu w przeciągu kariery (stan na 15 października 2017).

Tenisistka Liczba meczów Wygrane:przegrane Lista spotkań
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 1. miejscu w rankingu WTA
Czechy Karolina Pliskova 3 0:3
Dania Caroline Wozniacki 2 0:2
Stany Zjednoczone Venus Williams 1 0:1
22x20px Wiktoryja Azaranka 1 0:1
Rosja Marija Szarapowa 1 0:1
Serbia Jelena Janković 1 1:0
Hiszpania Garbiñe Muguruza 1 0:1
Japonia Naomi Osaka 2 1:1
Stany Zjednoczone Serena Williams 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 2. miejscu w rankingu WTA
Polska Agnieszka Radwańska 1 0:1
Czechy Petra Kvitová 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 3. miejscu w rankingu WTA
Ukraina Elina Switolina 1 0:1
Tenisistki sklasyfikowane najwyżej na 4. miejscu w rankingu WTA
Słowacja Dominika Cibulkova 1 0:1
Australia Samantha Stosur 1 0:1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Puchar Federacji: Premierowe zwycięstwo Linette, SportoweFakty.pl [dostęp 2011-02-04] (pol.).
  2. Puchar Federacji: Polska – Luksemburg 2:0, Polski Tenis [dostęp 2011-02-04] (pol.).
  3. Kamil Ancygier: Magda Linette – nowa nadzieja polskiego tenisa (pol.). wiadomosci24.pl, 2010-09-22. [dostęp 2012-09-15].
  4. Magda Linette najlepsza.
  5. Krzysztof Straszak: 20 zwycięstw pod rząd: Linette najlepsza w sezonie i w historii polskiego tenisa (pol.). W: Sportowe Fakty [on-line]. 2010-09-16. [dostęp 2010-09-18].
  6. Krzysztof Straszak: Cykl ITF: Linette zatrzymana, życiowy sukces Bujdy (pol.). W: Sportowe Fakty [on-line]. 2010-09-18. [dostęp 2010-09-18].
  7. WTA

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]