Magdalena Fręch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magdalena Fręch
Ilustracja
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1997
Łódź
Wzrost 171 cm
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Andrzej Kobierski
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 115 (2 lipca 2018)
Australian Open 1R (2018)
Roland Garros 2R (2018)
Wimbledon 1Q (2018, 2019)
US Open 1R (2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 209 (19 czerwca 2017)

Magdalena Fręch (ur. 15 grudnia 1997 w Łodzi) – polska tenisistka, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji, wielokrotna mistrzyni Polski seniorów[1][2].

Fręch zwyciężyła w trzech turniejach singlowych i dwóch deblowych rangi ITF. 2 lipca 2018 awansowała na najwyższą pozycję w singlu w karierze – 115., zaś 19 czerwca 2017 miała najlepsze miejsce w deblu – 209.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera juniorska[edytuj | edytuj kod]

Fręch swoją karierę tenisową rozpoczęła w wieku 6 lat. W rozgrywkach juniorskich zadebiutowała podczas turnieju w Poznaniu w sierpniu 2011 roku, gdzie w pierwszej rundzie przegrała z Darją Kasatkiną 2:6, 1:6. Pierwszy znaczący sukces osiągnęła w trakcie turnieju w Szawle, gdzie w grze podwójnej dziewcząt w parze z Justyną Pająk dotarła do finału tego turnieju. Kolejnym ważnym osiągnięciem było dotarcie do ćwierćfinału gry pojedynczej podczas turnieju w Gdyni. W marcu 2013 roku podczas turnieju w Trnawie dotarła do finału w grze pojedynczej, pokonując w finale Annę Vrbenską 6:1, 6:3, osiągając tym samym pierwszy tytuł na kortach juniorskich. W styczniu 2014 roku podczas Międzynarodowych Mistrzostwach Czech Juniorów dotarła do finału gry podwójnej w parze z Rosjanką Anastasiją Nefedową. Swoją karierę juniorską zakończyła udziałem w US Open 2015, gdzie w grze pojedynczej przegrała w 2. rundzie z Walendini Gramatikopulu, natomiast w grze podwójnej dziewcząt odpadła w 1. rundzie. 21 września 2015 roku osiągnęła najwyższą pozycję w rankingu juniorskim – 332.

Kariera seniorska[edytuj | edytuj kod]

2012[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę zawodową rozpoczęła od udziału w turnieju rangi ITF w Antalyi w kwietniu 2012 roku, przegrywając w trzeciej rundzie kwalifikacji do drabinki głównej turnieju. Swój debiut w drabince głównej turnieju ITF zanotowała w maju 2012 roku podczas turnieju w Warszawie, gdzie w pierwszej rundzie pokonała Aleksandrę Buczyńską, przegrywając w 2. rundzie z Caitlin Whoriskey 2:6, 1:6. Do końca roku próbowała swoich sił w kilku turniejach o puli nagród 10 oraz 25 tysięcy dolarów, nie przechodząc eliminacji. W grudniu 2012 roku przebrnęła z sukcesem eliminacje do drabinki głównej w turnieju w Antalyi, przegrywając w 2. rundzie z Ksenią Pałkiną 2:6, 0:6.

2013[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013 w karierze seniorskiej rozpoczęła dopiero w kwietniu, otrzymując od organizatorów dziką kartę w kwalifikacjach do turnieju rangi WTA Tour BNP Paribas Katowice Open przegrywając w 1. rundzie z Rumunką Ralucą Olaru 0:6, 3:6. Fręch wystąpiła również w parze z Katarzyną Pyką w grze podwójnej turnieju w Katowicach oddając walkowerem mecz parze Marta Domachowska i Alicja Rosolska. Był to debiut w rozgrywkach z cyklu WTA Tour zarówno w singlu i deblu. W maju dotarła do ćwierćfinału gry pojedynczej w turnieju o puli nagród 10 tysięcy dolarów w Szarm el-Szejk przegrywając w nim z Başak Eraydın 2:6, 1:6. Równocześnie dochodząc do ćwierćfinału gry podwójnej tej imprezy w parze z Dagmarą Baskovą. W czerwcu przebrnęła kwalifikacje do turnieju o puli nagród 25 tysięcy dolarów w Ystad przegrywając w 1. rundzie z Cornelią Lister. W lipcu otrzymała od organizatorów turnieju w Toruniu dziką kartę do turnieju głównego gry pojedynczej, przegrywając w 1. rundzie z Margalitą Czachnaszwili 4:6, 3:6. Do listopada brała udział w turniejach niższej rangi nie przechodząc do ćwierćfinału tych imprez. W połowie listopada dotarła do ćwierćfinału gry pojedynczej turnieju w Zawadzie przegrywając w nim z późniejszą triumfatorką Kateřiną Siniakovą.

Sezon 2013 zakończyła na 775. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej.

2014[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2014 rozpoczęła w marcu od udziału w turnieju w Heraklionie dochodząc do ćwierćfinału tej imprezy, przegrywając w nim z późniejszą triumfatorką Deniz Khazaniuk 4:6, 6:4, 6:7(2). Dzięki zwycięstwu w mistrzostwach Polski, otrzymała dziką kartę do turnieju singlowego rangi WTA Katowicach. W pierwszej rundzie przegrała z Yvonne Meusburger 3:6, 1:6. W deblu wystartowała w turnieju głównym razem z Zuzanną Maciejewską, lecz w pierwszym meczu przegrały z parą Shūko Aoyama i Renata Voráčová 1:6, 3:6. W maju dotarła do ćwierćfinału gry pojedynczej w Zielonej Górze oraz do półfinału gry podwójnej w parze z Maciejewską. Próbowała swoich sił w kilku turniejach o puli nagród 25 tysięcy dolarów, otrzymując od organizatorów dziką kartę w turnieju w La Marsa. W pierwszej rundzie oddała mecz przez krecz przy wyniku 1:6, 0:2 rywalizując z Izabełłą Szinikową. W lipcu dzięki dzikiej karcie wzięła udział w turnieju o puli nagród 50 tysięcy dolarów w Sobocie, ulegając w pierwzsej rundzie Renacie Voráčovej 2:6, 2:6. W październiku dotarła do półfinału turnieju w Hamamatsu przegrywając w nim z Junri Namigatą 1:6, 3:6.

Sezon 2014 zakończyła na 520. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej oraz 631. miejscu w grze podwójnej.

2015[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2015 rozpoczęła od udziału w kwalifikacjach do turnieju głównego w Andrézieux-Bouthéon, przegrywając w pierwszej rundzie z Kristýną Plíškovą. W 2015 roku tytuł mistrzyni kraju ponownie pozwolił jej na występ w turnieju rangi WTA w Katowicach. W spotkaniu pierwszej rundy uległa An-Sophie Mestach 3:6, 1:6. W deblu razem z Katarzyną Kawą w pierwszej rundzie pokonały Ralucę Olaru i Wierę Zwonariową 7:6(7), 7:6(5), zaś w ćwierćfinale przegrały z Nadiją i Ludmyłą Kiczenok 4:6, 6:4, 10–12. W maju z sukcesem przebrnęła kwalifikacje do turnieju w Fukuoce, gdzie w pierwszej rundzie turnieju głównego przegrała z Junri Namigatą 3:6, 3:6. W lipcu dotarła do finału gry podwójnej w parze z Kathariną Lehnert w Toruniu przegrywając w nim z parą Ekaterine Gorgodze i Sopia Szapatawa 4:6, 4:6. W sierpniu dzięki dzikiej karcie wystąpiła w turnieju w Sobocie o puli nagród 75 tysięcy dolarów przegrywając w pierwszej rundzie z Rominą Oprandi 7:6(6), 2:6, 6:7(4).

Sezon 2015 zakończyła na 490. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej oraz 419. miejscu w grze podwójnej.

2016[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2016 rozpoczęła od występu w turnieju w Daytona Beach przegrywając w drugiej rundzie z Natalją Wichlancewą 3:6, 4:6. W marcu dotarła do finału gry pojedynczej w Nishitamie, pokonując w nim Mai Minokoshi 7:5, 6:4. Był to pierwszy tytuł singlowy w karierze Fręch. W kwietniu Fręch zadebiutowała w rozgrywkach Fed Cup przeciwko reprezentacji Chińskiego Tajpej. Rozegrała dwa mecze w grze pojedynczej, wygrała z Lee Ya-hsuan 4:6, 6:0, 6:2, przegrała natomiast z Hsu Ching-wen 2:6, 6:4, 3:6. W maju dotarła do półfinału turnieju w Båstad dochodząc do półfinału tej imprezy. W czerwcu dotarła do ćwierćfinału w Surbiton o puli nagród 50 tysięcy dolarów, przegrywając w nim ze Stéphanie Foretz 6:2, 3:6, 5:7. W kolejnym turnieju w Ystad dotarła do półfinału w grze pojedynczej. Podczas turnieju w Ołomuńcu dotarła do półfinału gry podwójnej w parze z Pernillą Mendesovą. W sierpniu dotarła do półfinału w Middelkerke, przegrywając w nim z Walendini Gramatikopulu. We wrześniu wzięła udział w eliminacjach do turnieju rangi WTA w Seulu, przegrywając w pierwszej rundzie z Eri Hozumi 0:6, 4:6. Podczas turnieju w Toyocie dotarła do ćwierćfinału tej imprezy, przegrywając z Shiho Akitą 3:6, 6:3, 4:6. W połowie grudnia wzięła udział w turnieju rangi ITF o puli nagród 100 tysięcy dolarów w Dubaju, przegrywając w drugiej rundzie kwalifikacji z Patty Schnyder 1:6, 2:6.

Sezon 2016 zakończyła na 291. miejscu w rankingu WTA w grze pojedynczej oraz 509. miejscu w grze podwójnej.

2017[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2017 rozpoczęła od imprezy w Stuttgarcie przegrywając w drugiej rundzie gry pojedynczej. W kolejnym turnieju z sukcesem przechodząc kwalifikacje wzięła udział w turnieju w Andrezieux-Boutheon, przegrywając w drugiej rundzie z Ivaną Jorović 4:6, 1:6. Fręch w lutym ponownie wzięła udział w rozgrywkach Fed Cup. Wystąpiła jedynie w meczu deblowym w parze z Paulą Kanią, przeciwko reprezentantkom Gruzji. W kwietniu dotarła do finału gry podwójnej w Croissy-Beaubourg o puli nagród 60 tysięcy dolarów w parze z Manon Arcangioli, przegrywając w nim z parą Wiera Łapko i Polina Monowa 3:6, 4:6. Podczas turnieju w Stambule o puli nagród 60 tysięcy dolarów dotarła do półfinału tej imprezy, przegrywając w nim z Başak Eraydın 3:6, 2:6. W maju podczas turnieju w Båstad osiągnęła półfinał tej imprezy. W czerwcu Fręch zdobyła tytuł gry podwójnej w Manchesterze o puli nagród 100 tysięcy dolarów w parze z An-Sophie Mestach, pokonując w finale Chang Kai-chen i Marinę Erakovic 6:4, 7:6(5). W lipcu wzięła udział w kwalifikacjach do turnieju głównego rangi WTA w Bukareszcie. Pokonała w nich Anastasiję Piwowarową 6:2, 6:0, Varatchaya Wongteanchai 6:3, 6:4 oraz Tenę Lukas 6:4, 7:5, dzięki czemu zakwalifikowała się po raz pierwszy w karierze do drabinki głównej turnieju rangi WTA. W pierwszej rundzie spotkała się z Danką Kovinić i po trzysetowym pojedynku przegrała 3:6, 7:5, 3:6. Następnie wzięła udział w zawodach rangi ITF w Hechingen, gdzie dotarła do ćwierćfinału, w którym uległa Tamarze Korpatsch 2:6, 2:6. Zagrała również w turnieju tej samej rangi w Lipsku, ostatecznie triumfując w finale nad Richèl Hogenkamp 6:2, 7:6(3). Tydzień później wygrała turniej rangi ITF w Brunszwiku, w finale pokonując Olgę Saez Larrę 6:1, 2:6, 7:6(3).

2018[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2018 rozpoczęła od udziału w kwalifikacjach do Australian Open. W pierwszej rundzie kwalifikacji wygrała z Miyu Katō 6:4, 6:3. W drugiej rundzie pokonała Sofję Żuk 6:3, 4:6, 6:2. W trzeciej rundzie wygrała z Kaylą Day 6:3, 6:0 i tym samym zadebiutowała po raz pierwszy w drabincę głównej Wielkiego Szlema. W 1. rundzie głównej drabinki przegrała z Carlą Suárez Navarro 7:5, 6:3.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R Q1 Q1 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A A 2R Q1 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A A A Q1 Q1 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A Q1 1R 0 / 1 0 – 1
Ranking na koniec roku 1008 493 459 321 166 151 198 0 / 3 1 – 3

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 642 418 542 251 425 870 0 / 0 0 – 0

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Magdalena Fręch nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Finały turniejów rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75/80 000 $
turnieje z pulą nagród 50/60 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 6 (4–2)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Zwyciężczyni 1. 21/03/2016 Nishitama 10 000 Twarda Japonia Mai Minokoshi 7:5, 6:4
Zwyciężczyni 2. 20/08/2017 Lipsk 25 000 Ceglana Holandia Richèl Hogenkamp 6:2, 7:6(3)
Zwyciężczyni 3. 27/08/2017 Brunszwik 25 000 Ceglana Hiszpania Olga Sáez Larra 6:1, 2:6, 7:6(3)
Finalistka 1. 15/10/2017 Óbidos 25 000 Dywanowa Rosja Irina Chromaczowa 1:6, 6:4, 4:6
Finalistka 2. 22/10/2017 Óbidos 25 000 Dywanowa Rosja Anna Kalinskaja 3:6, 3:6
Zwyciężczyni 4. 12/01/2020 Bendigo 25 000 Twarda Rumunia Patricia Maria Țig walkower

Gra podwójna 4 (2–2)[edytuj | edytuj kod]

Rezultat Data Turniej ($) Naw. Partnerka Przeciwniczki Wynik
Finalistka 1. 29/06/2015 Toruń 25 000 Ceglana Filipiny Katharina Lehnert Gruzja Ekaterine Gorgodze
Gruzja Sopia Szapatawa
4:6, 4:6
Finalistka 2. 27/03/2017 Croissy-Beaubourg 60 000 Twarda (hala) Francja Manon Arcangioli Białoruś Wiera Łapko
Rosja Polina Monowa
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 18/06/2017 Manchester 100 000 Trawiasta Belgia An-Sophie Mestach Chińskie Tajpej Chang Kai-chen
Nowa Zelandia Marina Erakovic
6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 2. 21/10/2018 Joué-lès-Tours 25 000 Twarda (hala) Holandia Bibiane Schoofs Czechy Miriam Kolodziejová
Czechy Jesika Malečková
5:7, 6:2, 10-3

Puchar Federacji[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Rywal Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2016 Grupa światowa II Play-off 16–17 kwietnia 2016
Inowrocław, Polska
 Chińskie Tajpej (1:4) Twarda (hala) Lee Ya-hsuan Zwycięstwo 4:6, 6:0, 6:2
Hsu Ching-wen Porażka 2:6, 6:4, 3:6
2018 Europa/Afryka Grupa I 7–10 lutego 2018
Tallinn, Estonia
 Austria (2:1) Twarda (hala) Melanie Klaffner Porażka 3:6, 4:6
 Łotwa (1:2) Anastasija Sevastova Porażka 1:6, 2:6
 Turcja (2:1) Ayla Aksu Zwycięstwo 6:2, 6:1
 Bułgaria (2:0) Izabełła Szinikowa Zwycięstwo 7:5, 6:4
2019 6–9 lutego 2019
Zielona Góra, Polska
 Ukraina (2:1) Kateryna Kozłowa Zwycięstwo 3:6, 7:5, 6:2

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Rok Runda Data i miejsce Przeciwnik Nawierzchnia Partnerka Rywalki Zwycięstwo/Porażka Rezultat
2017 Europa/Afryka Grupa I 8–11 lutego 2017
Tallinn, Estonia
 Gruzja (2:1) Twarda (hala) Paula Kania Oksana Kalasznikowa
Sopia Szapatawa
Porażka walkower
2020 Europa/Afryka Grupa I 5–8 lutego 2020
Esch-sur-Alzette, Luksemburg
 Turcja (3:0) Maja Chwalińska Ayla Aksu
İpek Öz
Zwycięstwo 6:3, 6:4

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Magdalena Fręch Mistrzynią Polski 2015 !. [dostęp 2016-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-16)].
  2. Rafał Smoliński: Magdalena Fręch i Igor Bujdo mistrzami Polski w tenisie ziemnym (pol.). Sportowe Fakty, 2014-08-03. [dostęp 2017-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-05-16)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]