Magdalena Gaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magdalena Gaj
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 marca 1974
Chełm
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Okres od 27 stycznia 2012
do 7 lipca 2016
Poprzednik Anna Streżyńska
Następca Marcin Cichy
Magdalena Gaj przemawiająca podczas 5. posiedzenia Senatu RP VIII kadencji

Magdalena Gaj (ur. 25 marca 1974 w Chełmie[1]) – polska urzędniczka państwowa, w latach 2009–2011 podsekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury, w latach 2011–2012 podsekretarz stanu w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji, w latach 2012–2016 prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką I Liceum Ogólnokształcącego w Chełmie[1]. W 1998 ukończyła studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W latach 1998–2001 odbyła aplikację radcowską, pracując w tym czasie w kancelarii radcowskiej i uzyskując uprawnienia radcy prawnego[2][1].

W 2001 podjęła pracę w departamencie prawnym ówczesnego Urzędu Regulacji Telekomunikacji, przekształconego później w Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, a później w Urząd Komunikacji Elektronicznej, a w 2005 objęła stanowisko dyrektora tego departamentu[2]. W 2009 została mianowana podsekretarzem stanu w Ministerstwie Infrastruktury[2]. Po jego przekształceniu, 23 listopada 2011, objęła tożsame stanowisko w Ministerstwie Administracji i Cyfryzacji.

Na początku 2012 została zgłoszona jako oficjalny kandydat na stanowisko prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej[1]. 27 stycznia 2012 jej kandydatura została zaakceptowana przez Sejm[3], a 1 lutego 2012 przez Senat[4].

24 kwietnia 2012 została wybrana na przewodniczącą rady Międzynarodowej Organizacji Łączności Kosmicznej Intersputnik na roczną kadencję[5]. W 2014 została oficjalnie przedstawiona jako kandydatka na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego (ITU)[6].

Na początku lipca 2016, na pół roku przed końcem kadencji, złożyła rezygnację ze stanowiska prezesa UKE[7]. 7 lipca 2016 Sejm odwołał ją z tego stanowiska[8]. Następnie Senat wyraził zgodę na jej odwołanie[9]. W lutym 2017 została wspólniczką Kancelarii Prawno-Doradczej MMI Proconnect[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Druk sejmowy nr 3 z biogramem kandydata na Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 4 stycznia 2012. [dostęp 24 stycznia 2012].
  2. a b c Magdalena Gaj wiceministrem infrastruktury. transport.gov.pl, 4 lutego 2009. [dostęp 5 września 2014].
  3. Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 stycznia 2012 r. w sprawie powołania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (M.P. z 2012 r. poz. 70).
  4. Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 1 lutego 2012 r. w sprawie wyrażenia zgody na powołanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (M.P. z 2012 r. poz. 71).
  5. Polska zorganizowała posiedzenie Intersputnika. uke.gov.pl, 25 kwietnia 2012. [dostęp 25 kwietnia 2012].
  6. Wspieramy polską kandydatkę na stanowisko Zastępcy Sekretarza Generalnego Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego. msz.gov.pl, 20 lutego 2014. [dostęp 21 lutego 2014].
  7. Prezes UKE rezygnuje. pb.pl, 4 lipca 2016. [dostęp 4 lipca 2016].
  8. Sejm odwołał Magdalenę Gaj. telepolis.pl, 7 lipca 2016. [dostęp 2016-07-07].
  9. Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 lipca 2016 r. w sprawie wyrażenia zgody na odwołanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (M.P. z 2016 r. poz. 699).
  10. Była prezes UKE dołączyła do firmy doradczej. telko.in, 16 marca 2017. [dostęp 16 marca 2017].