Przejdź do zawartości

Magdalena Grzebałkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Magdalena Stefania Grzebałkowska
Ilustracja
Magdalena Grzebałkowska (2017)
Data urodzenia

1972

Zawód, zajęcie

pisarka, reporterka

Miejsce zamieszkania

Sopot

Alma Mater

Uniwersytet Gdański

Galeria
Magdalena Grzebałkowska na Festiwalu Granatowe Góry w Wiśle w 2025
J. Sobolewska, M. Grzebałkowska, III Festiwal Góry Literatury, 2017

Magdalena Stefania Grzebałkowska (ur. 1972) – polska pisarka i reporterka „Gazety Wyborczej”[1] dwukrotnie nominowana do Nagrody Literackiej „Nike”.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Absolwentka studiów historycznych na Uniwersytecie Gdańskim[2]. W 1998 roku została zatrudniona w redakcji „Gazety Wyborczej”. Autorka biografii ks. Jana Twardowskiego, która stanowi jej debiut literacki[1], oraz Tomasza i Zdzisława Beksińskich. Laureatka Nagrody Grand Press oraz Śląskiego Wawrzynu Literackiego. W 2016 nominowana do Nagrody Literackiej „Nike” za książkę 1945. Wojna i pokój, a w 2022 za książkę Wojenka. O dzieciach, które dorosły bez ostrzeżenia. Członkini Unii Literackiej[3].

Zamieszkała w Sopocie[4]. Jest zamężna, ma córkę[4][5].

Książki

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Agnieszka Krasa, Magdalena Grzebałkowska [online], ksiazki.wp.pl, 6 września 2011 [dostęp 2022-05-16] (pol.).
  2. ↑ (k). Podwójny portret Beksińskich. „Tygodnik Sanocki”. Nr 6 (1155), s. 5, 7 lutego 2014.
  3. ↑ Członkowie UL
  4. 1 2 Jolanta Ziobro. Wszystkie tropy Beksińskich. „Tygodnik Sanocki”. Nr 44 (1093), s. 5, 9 listopada 2012.
  5. ↑ Joanna Kozimor. Portret Beksińskich – o miłości i śmierci. „Tygodnik Sanocki”. Nr 9 (1158), s. 9, 28 lutego 2014.
  6. ↑ Komeda. Osobiste życie jazzu [online], empik.com [dostęp 2020-07-18] (pol.).
  7. ↑ https://culture.pl/pl/dzielo/magdalena-grzebalkowska-dezorientacje-biografia-marii-konopnickiej
  8. 1 2 Magdalena Grzebałkowska | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2022-05-16] (pol.).
  9. ↑ Grand Press 2009. grandpress.press.pl. [dostęp 2015-10-14].
  10. ↑ Magdalena Grzebałkowska odebrała Śląski Wawrzyn Literacki [online], Wyborcza.pl, 28 września 2015 [dostęp 2015-10-14] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-14].
  11. ↑ Nominowani – Nagroda im. Ryszarda Kapuścińskiego 2014 [online], kulturalna.warszawa.pl [dostęp 2021-07-09].
  12. ↑ Finalistki Gryfii 2015 [online], instytutksiazki.pl [dostęp 2016-05-23].
  13. ↑ Nominacje do Nagrody Kapuścińskiego 2015 [online], instytutksiazki.pl [dostęp 2016-03-06].
  14. ↑ Małgorzata Grzebałkowska nagrodzona za reportaż. wyborcza.pl. [dostęp 2015-10-14].
  15. ↑ Nagroda im. Teresy Torańskiej dla Grzebałkowskiej, Kopińskiej i Szymanika! [online], wyborcza.pl [dostęp 2016-03-27].
  16. ↑ Nominacje do Nagrody Literackiej Nike 2016 [online], wyborcza.pl [dostęp 2016-05-19].
  17. ↑ Tablica Radka Raka w Alei Pisarzy przy oświęcimskiej Galerii Książki [online], dzieje.pl [dostęp 2022-11-30] (pol.).
  18. ↑ Nagroda Literacka „Nike” 2022. Oto lista nominowanych [online], Onet Kultura, 15 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-15] (pol.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]