Magdalena Heydel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magdalena Heydel
Data i miejsce urodzenia 1969
Katowice
Zawód tłumaczka

Magdalena Heydel (ur. 12 grudnia 1969 w Katowicach[1]) – polska uczona i tłumaczka, filolog, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1993 ukończyła studia w zakresie filologii polskiej na Wydziale Polonistyki, w 1996 studia w zakresie filologii angielskiej na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie[1][2]. Od 1998 pracuje na macierzystej uczelni[1]. W 2001 roku na Wydziale Filologicznym UJ uzyskała stopień doktora na podstawie rozprawy Obecność T. S. Eliota w literaturze polskiej[2]. W 2013 na Wydziale Polonistyki UJ uzyskała stopień doktora habilitowanego[2]. Jest członkinią Komisji Neofilologicznej Polskiej Akademii Umiejętności[2].

Sprawuje funkcję redaktor naczelnej pisma Przekładaniec[3], z którym była związana od początku jego istnienia.

Jest kierownikiem dwuletnich studiów magisterskich Przekładoznawstwo litreracko-kulturowe na Wydziale Polonistyki UJ[4].

Zajmuje się teorią literatury, a w szczególności translatologią i komparatystyką literacką[2]. Jest autorką wielu prac naukowych, między innymi monografii o T.S. EliocieObecność T.S. Eliota w literaturze polskiej (2003) i Czesławie Miłoszu[3] i Gorliwość tłumacza. Przekład poetycki w twórczości Czesława Miłosza (2013)[3]. Razem z Piotrem Bukowskim zredagowała antologie tekstów z zakresu teorii i krytyki tłumaczenia Współczesne teorie przekładu (2009) oraz Polska myśl przekładoznawcza (2013)[3].

Jest tłumaczką literatury pięknej. Przyswoiła między innymi powieści i eseje Virginii Woolf[2][5]: Między aktami, Pokój Jakuba, Eseje wybrane, Niebieska zasłona. Wydała nową wersję Jądra ciemności Josepha Conrada[6]. Przekłada także poezję. Razem z Jerzym Jarniewiczem opublikowała antologię Poetki z Wysp, prezentującą twórczość ośmiu współczesnych autorek brytyjskich, Monizy Alvi, Lavinii Greenlaw, Jackie Kay, Gwyneth Lewis, Alice Oswald, Ruth Padel, Jo Shapcott i Rosemary Tonks[7]. Jest członkiem honorowym Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury.

Dwukrotnie (w roku 2008 i 2011) była laureatką nagrody miesięcznika „Literatura na Świecie"[3]. Otrzymała też Nagrodę Indywidualną Ministra Edukacji Narodowej (2003)[8].

Jest stałą współpracowniczką Tygodnika Powszechnego[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD)
  2. a b c d e f g dr hab. Magdalena Wanda Heydel (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2016-10-22].
  3. a b c d e dr hab. Magdalena Heydel (pol.). antropologia.polonistyka.uj.edu.pl. [dostęp 2016-10-22].
  4. dr hab. Magda Heydel (pol.). przekladoznawstwo.polonistyka.uj.edu.pl. [dostęp 2017-11-20].
  5. Katalog Zbiorów Bibliotek UJ (pol.). chamo.bj.uj.edu.pl. [dostęp 2016-10-22].
  6. Marta Natalia Wróblewska: „Tłumacze są niewidzialni”. Magdalena Heydel w „Świętach z tłumaczami” (pol.). xiegarnia.pl. [dostęp 2016-12-23].
  7. Odnalezione w tłumaczeniu: Poetki z Wysp (pol.). odnalezionewtlumaczeniu.pl. [dostęp 2016-10-22].
  8. Magdalena Heydel (pol.). krynicki.wydawnictwoemg.pl. [dostęp 2016-12-23].
  9. Tygodnik Powszechny. Magda Heydel (pol.). tygodnikpowszechny.pl. [dostęp 2016-12-23].