Magdalena Ogórek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magdalena Ogórek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1979
Rybnik
Zawód historyk, nauczyciel akademicki, aktorka, prezenterka telewizyjna
Alma Mater Uniwersytet Opolski
Uczelnia Małopolska Szkoła Wyższa im. J. Dietla w Krakowie
Małżeństwo Piotr Mochnaczewski
Strona internetowa

Magdalena Agnieszka Ogórek (ur. 23 lutego 1979 w Rybniku[1][2][3]) – polski historyk, doktor nauk humanistycznych[4], aktorka i prezenterka telewizyjna oraz kandydatka na prezydenta RP w 2015.

Życiorys[edytuj]

Pochodzi z Rybnika[5]. Ukończyła tamtejsze II Liceum Ogólnokształcące (wówczas im. Hanki Sawickiej)[5]. W 2002 ukończyła studia magisterskie na kierunku historii Uniwersytetu Opolskiego, w 2003 studia podyplomowe na kierunku integracja europejska na Uniwersytecie Warszawskim, a w 2005 studia tematyczne w European Institute of Public Administration w Maastricht. W 2009 na Uniwersytecie Opolskim uzyskała stopień naukowy doktora na podstawie pracy zatytułowanej Beginki i waldensi na Śląsku i Morawach do końca XIV wieku[4]. Była nauczycielem akademickim w Wyższej Szkole Cła i Logistyki w Warszawie[6], pracowała też jako starszy wykładowca w Małopolskiej Szkole Wyższej im. J. Dietla w Krakowie[4].

Działalność zawodowa i polityczna[edytuj]

Odbywała kilkutygodniowe staże i praktyki zawodowe w Biurze Integracji Europejskiej w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz w Kancelarii Premiera. W 2004 została zatrudniona w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, gdzie pracowała dwa lata[7]. W latach 2008–2010 zatrudniona w klubie poselskim Sojuszu Lewicy Demokratycznej (pierwotnie pod nazwą Lewica)[1]. Przez trzy lata była współpracowniczką przewodniczącego SLD Grzegorza Napieralskiego[8], w 2010 była członkinią jego sztabu wyborczego w wyborach prezydenckich[9].

W wyborach parlamentarnych w 2011 bezskutecznie kandydowała do Sejmu z ramienia SLD[10].

Od sierpnia 2012 do października 2014 na podstawie umów cywilnoprawnych współpracowała z Narodowym Bankiem Polskim, m.in. przy realizacji zamówionych przez NBP filmów i jako redaktor w pracowniczym magazynie „Jak w banku”[7].

9 stycznia 2015 została zatwierdzona przez zarząd SLD jako kandydatka tej partii na prezydenta RP w wyborach 10 maja tego samego roku[11]. Zajęła w nich 5. miejsce, zdobywając 353 883 głosy, co stanowiło 2,38% głosów ważnych[12]. Po wyborach zakończyła się jej współpraca z SLD, z którym związana była jako bezpartyjna.

Kariera medialna[edytuj]

Ma na swoim koncie epizodyczne role w produkcjach telewizyjnych i filmowych, tj. w Los Chłopacos (2003), Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście (2003) i Lokatorzy (2002). Od 2002 zagrała pielęgniarkę w kilkudziesięciu odcinkach serialu Na dobre i na złe[2]. W 2014 prowadziła program Atlas świata w TVN24 Biznes i Świat[13].

We wrześniu 2016 została publicystką konserwatywnego tygodnika „Do Rzeczy[14]. Od 3 listopada 2016 współprowadzi program W tyle wizji w TVP Info[15], zaś 21 stycznia 2017 w Polskim Radiu 24 wyemitowano pierwsze wydanie prowadzonej przez nią audycji „Utracone, odzyskane” o zaginionych dziełach sztuki[16].

W lutym 2017 zaczęła prowadzić program Studio Polska w TVP Info na zmianę z Katarzyną Matuszewską. Od września 2017 jest jedną z prowadzących program O co chodzi w TVP Info

Życie prywatne[edytuj]

Magdalena Ogórek jest żoną byłego posła SLD Piotra Mochnaczewskiego[17]. Ma córkę (ur. 2005)[8].

Publikacje[edytuj]

Przypisy

  1. a b Biografia. magdalenaogorek.eu.
  2. a b Magdalena Ogórek w bazie filmpolski.pl
  3. Inne źródło podawało Rydułtowy (wówczas dzielnica Wodzisławia Śląskiego): Wacław Wrana: Kobiety w SLD nie muszą niczego maskować. rybnik.com.pl, 29 września 2011.
  4. a b c Magdalena Ogórek w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  5. a b SLD: Poseł Motowidło i celebrytka Magdalena Ogórek. „Nowiny”, 14 września 2011. 
  6. Zostając posłanką, nie zamierzam być polityczną celebrytką. dziennikzachodni.pl, 4 lipca 2011.
  7. a b Anna Dąbrowska: Kariera Magdaleny Ogórek: Stażystka u prezydenta i premiera, researcherka w NBP. polityka.pl, 28 stycznia 2015.
  8. a b Magdalena Ogórek kandydatką SLD na Prezydenta RP!. sld.org.pl, 9 stycznia 2015.
  9. Napieralski przedstawił swój sztab. „Stare” SLD na marginesie. onet.pl, 27 kwietnia 2010.
  10. Serwis PKW – Wybory 2011.
  11. Uchwała Zarządu Krajowego w sprawie kandydatki w wyborach na urząd Prezydenta RP. sld.org.pl, 9 stycznia 2015.
  12. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-12].
  13. Magdalena Ogórek nową prowadzącą magazynu „Świat” w TVN24 BiŚ. wirtualnemedia.pl, 12 maja 2014.
  14. Magdalena Ogórek publicystką „Do Rzeczy”, zawieszony „Atlas sztuki”. wirtualnemedia.pl, 5 września 2016.
  15. Magdalena Ogórek prowadzącą „W tyle wizji” w TVP Info. wirtualnemedia.pl, 4 listopada 2016.
  16. „Portret młodzieńca” – najcenniejsze dzieło utracone podczas II Wojny Światowej. polskieradio.pl, 21 stycznia 2017.
  17. Mąż Magdaleny Ogórek był prawomocnie skazany. newsweek.pl, 21 stycznia 2015.
  18. Informacje na stronie matras.pl.
  19. Informacje na stronie księgarni PWN.
  20. „Kwartalnik Historyczny” nr 1 (2015). semper.istore.pl.

Linki zewnętrzne[edytuj]