Magdalenka (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magdalenka
wieś
Ilustracja
Gminna biblioteka publiczna i Centrum Integracji Społecznej przy ul. Lipowej
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat piaseczyński
Gmina Lesznowola
Liczba ludności (2019) 1366[1]
Strefa numeracyjna 22
Kod pocztowy 05-506[2]
Tablice rejestracyjne WPI
SIMC 0004890[3]
Położenie na mapie gminy Lesznowola
Mapa konturowa gminy Lesznowola, u góry znajduje się punkt z opisem „Magdalenka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Magdalenka”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Magdalenka”
Położenie na mapie powiatu piaseczyńskiego
Mapa konturowa powiatu piaseczyńskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Magdalenka”
Ziemia52°05′48″N 20°54′33″E/52,096667 20,909167
Strona internetowa

Magdalenkawieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Lesznowola[3][4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza osada powstała poprzez zalesienie nieużytków okolic Warszawy z funduszy publicznych Królestwa Polskiego. W końcu XIX w. istniał folwark Kałuszyna vel Magdalenka, było tu wtedy 10 drewnianych budynków. w obecnej postaci Magdalenka powstała na początku lat 30. XX wieku na skutek działań ówczesnego właściciela dóbr Piotra Dmowskiego, który postanowił o regularnej parcelacji swojej posiadłości, chcąc stworzyć wzorcowe osiedle mieszkaniowe. W rezultacie jego inicjatywy, wyznaczono drogi, jak i miejsca na obiekty użyteczności publicznej. Przed wybuchem II wojny światowej doprowadzono do parcelacji tylko części działek. Podział ten nie zmienił się do dnia dzisiejszego, na skutek czego wszystkie, całkowicie zalesione działki w starej części Magdalenki mają równą powierzchnię 1800-1900 metrów kwadratowych. Obecnie większość starej części Magdalenki zabudowana jest głównie nowymi lub odnowionymi domami wysokiego standardu. Niektóre działki zabudowane są również domami letniskowymi oraz budynkami powstałymi w latach 70. i 80. XX wieku.

W latach 70. XX wieku Magdalenka była prestiżowym miejscem, w którym swe dacze budowali przedstawiciele najwyższych władz PRL. Domy wypoczynkowe w Magdalence posiadali m.in. wicepremier Franciszek Szlachcic, minister spraw wewnętrznych Stanisław Kowalczyk, wicepremier Franciszek Kaim, Marszałek Polski Michał Żymierski, gen. Roman Paszkowski, gen. Władysław Polański, gen. Józef Urbanowicz, gen. Bronisław Kuriata, minister gen. Mieczysław Moczar, minister Waldemar Kozłowski, gwiazda polskiej sceny Violetta Villas i wielu innych.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

W Magdalence znajduje się ośrodek rządowy, gdzie w roku 1988 i 1989, w okresie poprzedzającym rozmowy Okrągłego Stołu toczyły się rokowania między stroną rządową, której przewodniczył Czesław Kiszczak a stroną "solidarnościową", której przewodził Lech Wałęsa.

 Osobny artykuł: Rozmowy w Magdalence.

W nocy z 5 na 6 marca 2003 roku w Magdalence doszło do próby zatrzymania dwóch mężczyzn podejrzanych o zabójstwo policjanta. Podejrzani zabarykadowali się w jednym z domów, a działkę zaminowali. W wyniku całonocnego oblężenia zginęło dwóch funkcjonariuszy, a kilkunastu zostało rannych.

 Osobny artykuł: Strzelanina w Magdalence.

Parafia[edytuj | edytuj kod]

Magdalenka jest siedzibą erygowanej 11 maja 1934 przez kard. Aleksandra Kakowskiego parafii Św. Marii Magdaleny wchodzącej w skład dekanatu raszyńskiego archidiecezji warszawskiej.

Obecny kościół został zbudowany po 1948 na miejscu wcześniejszego drewnianego z lat 1938-39. Kościół był dwukrotnie przebudowywany: w 1976 i po 2001. Parafia posiada kaplicę filialną w Lesznowoli.

kościół Św. Marii Magdaleny

Zabytki i miejsca pamięci[edytuj | edytuj kod]

W lesie przy Magdalence znajduje się pomnik ku czci rozstrzelanych w czasie II wojny światowej; 28 maja 1942 roku hitlerowcy dokonali tu egzekucji 223 więźniów z Pawiaka, wśród których było 7 kobiet wyniesionych na noszach ze szpitala więziennego i 15 więźniarek z Ravensbruck. Po ekshumacji w lipcu 1946 prochy pomordowanych spoczywają w 8 kwaterach na miejscowym cmentarzu. W miejscu egzekucji wzniesiono pomnik proj. Zofii Pociłowskiej odsłonięty w 1964 roku.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Ulica Sarenki

Wieś jest w większości położona w lesie sosnowym, z tego powodu większość ulic to leśne drogi gruntowe, poza drogami gminnymi (ul. Słoneczna, Leśna, Lipowa, Jarzębinowa). Pod koniec 2007 wybrukowano najważniejsze z ulic osiedlowych (m.in. ul. Leśną, Brzozową, Sosnową, Podleśną) i zainstalowano nowe tablice z nazwami ulic. W tym samym roku wykonano również poszerzenie ulicy Lipowej, naprawiono nawierzchnię ulicy Leśnej oraz zamontowano sygnalizację świetlną na skrzyżowaniu ulicy Lipowej ze Słoneczną.

Wieś jest w pełni skanalizowana, istnieje też pełna infrastruktura wodociągowa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Raport o stanie gminy za rok 2019. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2019 s. 6
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 756 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]