Magelanka rudogłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Magelanka rudogłowa
Chloephaga rubidiceps[1]
P. L. Sclater, 1861
Magelanka rudogłowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina kaczki
Rodzaj Chloephaga
Gatunek magelanka rudogłowa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Magelanka rudogłowa (Chloephaga rubidiceps) – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae).

Występowanie[edytuj]

Lato: południowa Patagonia oraz Ziemia Ognista. Zima: niziny środkowej Patagonii i południowej Pampy. Na Falklandach żyje populacja osiadła.

Morfologia[edytuj]

Długość ciała: 45[3]-59[4] cm (samiec jest większy od samicy).

Samiec i samica nie różnią się wyglądem. Ich głowa jest czerwonawobrązowa z niezbyt wyraźną białą obrączką wokół oka. Ich dość krótki dziób jest czarny[4]. Nogi pomarańczowe, z czarnymi plamkami na kolanach i stopach[4]. Podczas lotu są widoczne białe lotki drugiego rzędu oraz biała plama na ramieniu. Lusterko brązowozielone z metalicznym połyskiem. Sterówki czarne[3].

Ekologia[edytuj]

Siedlisko
Na Falklandach otwarte, podmokłe łąki, a w Patagonii słodkowodne bagna. Na zimowiskach pastwiska, łąki i pola uprawne.
Zagrożenia
W 1960 roku magelanka rudogłowa została ogłoszona szkodnikiem przez rząd argentyński, gdyż żerowała na kukurydzy i pszenicy, a także konkurowała o trawę. Później w Patagonii wprowadzono lisy, które magelankom wyjadały jaja i pisklęta. W rezultacie populacja na kontynencie znacznie zmalała. Populacja na Falklandach jednak dalej ma się dobrze.
Lęgi i zachowanie
Zakładają gniazda we wrześniu i październiku, wśród traw bądź kamieni. Samica znosi 5–8 jaj. Wysiaduje je 29–30 dni. W tym czasie samiec strzeże gniazda. Pisklęta są wodzone przez oboje rodziców. Usamodzielniają się po 70 dniach, a są dojrzałe po trzech latach. Tworzą dozgonnie wierne pary. W czasie lęgów są terytorialne.
Wydawane dźwięki
Samiec wydaje wysokie, gwiżdżące dźwięki, natomiast samica niższe, krótkie kwakanie[4].
Pożywienie
Korzenie, liście, łodygi, trawy i turzyce.

Przypisy

  1. Chloephaga rubidiceps, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Chloephaga rubidiceps. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b l, Magelanka rudogłowa (Chloephaga rubidiceps.) Ptaki ozdobne, www.ptakiozdobne.pl [dostęp 2016-07-27].
  4. a b c d Ruddy-headed goose videos, photos and facts - Chloephaga rubidiceps, ARKive [dostęp 2016-07-27] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj]