Magnetostatyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pole magnetyczne prostego przewodnika z prądem stałym – jego zwrot jest opisany regułą prawej dłoni
Linie pola magnetycznego wytworzone przez prąd stały w solenoidzie (cewce powietrznej)

Magnetostatyka – dział fizyki, konkretniej elektrodynamiki, badający pola magnetyczne niezależne od czasu[1] – wytworzone przez nieruchome magnesy lub prądy stałe.

Podstawowe prawa magnetostatyki to:

Dwa pierwsze z tych praw należą do równań Maxwella elektrodynamiki klasycznej, przy czym w ogólności prawo Ampère’a zawiera prąd przesunięcia nieobecny w rozważaniach magnetostatycznych.

Magnetostatyka pozwala m.in. na obliczanie indukcyjności w zwojnicach i innych cewkach[potrzebny przypis]. Bada też obwody magnetyczne przewodzące stałe pole[1], co ma zastosowanie w opisie transformatorów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b magnetostatyka, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2022-12-05].