Magurka Wiślańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magurka Wiślańska
Ilustracja
Magurka Wiślańska widziana ze szlaku na Magurkę Radziechowską
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Śląski, Karpaty
Wysokość 1140 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Śląskiego
Magurka Wiślańska
Magurka Wiślańska
Ziemia49°37′42,7″N 19°00′58,5″E/49,628528 19,016250

Magurka Wiślańska (1140 m n.p.m.[1]) – szczyt zwornikowy w głównym grzbiecie pasma Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, pierwszy na północ od szczytu Baraniej Góry. W kierunku wschodnim odgałęzia się tu potężny rozróg grzbietów górskich, sięgających na północ po dolinę Leśnej (szczyt Ostre), na wschód po Sołę (Glinne), zaś na południe po dolny bieg Kameszniczanki (Mała Barania).

Dawniej wspólną nazwą "Magurka" określano cały wyrównany odcinek grzbietu od szczytu Magurki Wiślańskiej na zachodzie po Magurkę Radziechowską na wschodzie. Na grzbiecie tym, zbudowanym z gruboławicowych, gruboziarnistych piaskowców i zlepieńców istebniańskich, występują liczne wychodnie skalne w postaci ciągów ambon, grzybów skalnych czy pojedynczych, wystających z podłoża głazów.

Zachodnie stoki Magurki Wiślańskiej, opadające ku dolinie Białej Wisełki, porośnięte lasem świerkowym z domieszką buka, jodły i jawora, wchodzą w skład rezerwatu przyrody Barania Góra.

Węzeł szlaków turystycznych: łączą się tu czerwone znaki Głównego Szlaku Beskidzkiego z Węgierskiej Górki i zielone znaki szlaku ze Skrzycznego, by razem już poprowadzić na szczyt Baraniej Góry.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geoportal. [dostęp 2010-01-30].