Maiden Voyage

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maiden Voyage
Album studyjny Herbiego Hancocka
Wydany 1965
Nagrywany 17 marca 1965, Van Gelder Studio, Englewood Cliffs, New Jersey
Gatunek jazz, hard bop, modal jazz
Długość 42:04
Wydawnictwo Blue Note
Producent Alfred Lion
Oceny
Album po albumie

Maiden Voyage – piąty album studyjny amerykańskiego pianisty i kompozytora jazzowego Herbiego Hancocka, wydany z numerem katalogowym BLP 4195 i BST 84195 w 1965 roku nakładem Blue Note Records[1][2][3].

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Materiał na płytę został zarejestrowany 17 marca 1965 roku przez Rudy'ego Van Geldera w należącym do niego studiu (Van Gelder Studio) w Englewood Cliffs w stanie New Jersey. Produkcją płyty zajął się Alfred Lion[3].

Utwór tytułowy powstał w oparciu o rytm wykorzystany uprzednio w podkładzie dźwiękowym, skomponowanym przez Hancocka na zamówienie Herman Edel Associates do reklamy telewizyjnej perfum męskich marki Yardley[4]. Początkowo muzyk nie wiedział, jak zatytułować kompozycję, toteż jej roboczy tytuł brzmiał TV Jingle[5]. Pomysł podrzuciła mu przyjaciółka jego młodszej siostry, której muzyka stworzona na potrzeby nowego albumu skojarzyła się z podróżą morską. Tak powstał tytuł Maiden Voyage[6], co oznacza m.in. „dziewiczy rejs”, w jaki udaje się świeżo zwodowany okręt. Jak Hancock wspomniał w swojej autobiografii, kawałek ten jest jego ulubionym utworem ze wszystkich, jakie napisał[7].

Recepcja i wpływ[edytuj | edytuj kod]

Wraz z Empyrean Isles z 1964 roku longplay zaliczany jest do „klasycznych albumów” jazzowych lat 60. Kompozycje Maiden Voyage i Dolphin Dance stały się standardami jazzowymi[8]. Po latach wykorzystywał je sam Hancock, np. zamieścił obie w repertuarze płyty Dedication (1974)[9].

W The Penguin Guide to Jazz album wyróżniono najwyższą oceną, stwierdzając, że Maiden Voyage to „kolosalne osiągnięcie człowieka, który wciąż miał zaledwie 24 lata”[10]. Natomiast w recenzji albumu Stephen Thomas Erlewine z AllMusic wystawił płycie maksymalną notę i napisał, iż „Maiden Voyage prezentuje Herbiego Hancocka u szczytu sił twórczych”, oraz że „prawdopodobnie jest to jego najświetniejsze dokonanie z lat 60., zachowujące doskonałą równowagę pomiędzy przystępnym, pełnym liryzmu jazzem a nie stroniącym od podejmowania wyzwań hard bopem”[2].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1][2][3].

Wydanie LP

Strona A

Nr Tytuł utworu MuzykaDługość
1.„Maiden Voyage”Herbie Hancock7:57
2.„The Eye of the Hurricane”Hancock6:01
3.„Little One”Hancock8:47
22:45

Strona B

Nr Tytuł utworu MuzykaDługość
1.„Survival of the Fittest”Hancock10:03
2.„Dolphin Dance”Hancock9:16
19:19

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1][2][3].

Muzycy:

Produkcja:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Greg Simmons: Herbie Hancock "Maiden Voyage" review (ang.). www.allaboutjazz.com, 20 czerwca 2014. [dostęp 26 sierpnia 2015].
  2. a b c d e Stephen Thomas Erlewine: Herbie Hancock "Maiden Voyage" review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 26 sierpnia 2015].
  3. a b c d Herbie Hancock "Maiden Voyage" w Discogs (ang.). www.discogs.com. [dostęp 26 sierpnia 2015].
  4. Herbie Hancock, Lisa Dickey: Herbie Hancock. Autobiografia legendy jazzu. Sine Qua Non, 2015, s. 104. ISBN 978-83-7924-344-0. (pol.)
  5. Herbie Hancock, Lisa Dickey: Herbie Hancock. Autobiografia legendy jazzu. Sine Qua Non, 2015, s. 105. ISBN 978-83-7924-344-0. (pol.)
  6. Herbie Hancock, Lisa Dickey: Herbie Hancock. Autobiografia legendy jazzu. Sine Qua Non, 2015, s. 106. ISBN 978-83-7924-344-0. (pol.)
  7. Herbie Hancock, Lisa Dickey: Herbie Hancock. Autobiografia legendy jazzu. Sine Qua Non, 2015, s. 103. ISBN 978-83-7924-344-0. (pol.)
  8. Ian Carr, Digby Fairweather, Brian Priestley: The Rough Guide to Jazz (Second Edition). Rough Guides, 2000, s. 320. ISBN 1-85828-528-3. (ang.)
  9. Richard S. Ginell: Herbie Hancock "Dedication" review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 26 sierpnia 2015].
  10. Richard Cook, Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz Recordings. Penguin, 2008, s. 641. ISBN 83-87422-05-3. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]