Majaczewice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Majaczewice
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Burzenin
Liczba ludności (2006) 188
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-260
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0701010
Położenie na mapie gminy Burzenin
Mapa lokalizacyjna gminy Burzenin
Majaczewice
Majaczewice
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Majaczewice
Majaczewice
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Majaczewice
Majaczewice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Majaczewice
Majaczewice
Ziemia51°25′55″N 18°48′05″E/51,431944 18,801389

Majaczewicewieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Burzenin.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wymieniono w źródłach pisanych w 1392 r. W XIV w. było to gniazdo rodowe Majaczewskich. W XVI w. znana była z pokładów rudy darniowej i kuźnic. W XVI w. wieś została własnością Bużeńskich, w 1638 r. Pstrokońskich, a w 1771 r. Korabitów Kobierzyckich. W 1827 r. w 7 domach mieszkało 82 mieszkańców. W XIX w. funkcjonowały tu: młyn, gorzelnia, browar i piec do wypalania wapienia.

W 1940 żydowskich mieszkańców wsi wywieziono do getta w Zduńskiej Woli[1].

W latach 1965–1966, na polach W. Czarnockiego, natrafiono na liczne zgrupowanie ceramiki średniowiecznej datowanej na XII–XIII w.

Do 1953 roku istniała gmina Majaczewice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa sieradzkiego.

Wieś położona w odległości 3 km na południe od Burzenina nad Wartą. Mieszka tu 188 osób w 64 gospodarstwach. W skład sołectwa wchodzi także wioska Zarośle. Sołectwo obejmuje 565 ha. Ma walory turystyczne, wśród nich 18-metrowy stok brzegu Warty. Zachował się piec do polowego wypalania wapna.

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

Pomniki przyrody w Majaczewicach[2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Czesław Pilichowski: Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939–1945. Informator encyklopedyczny. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 589. ISBN 83-01-00065-1.
  2. Rozporządzenie Nr 14/2009 Wojewody Łódzkiego z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie uznania za pomniki przyrody

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]