Major League Soccer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Major League Soccer
Ilustracja
Logo MLS
Państwo Stany Zjednoczone
Kanada
Dyscyplina piłka nożna
Data założenia 1996
Partner TV ESPN
Polsat Sport
Rozgrywki
Liczba drużyn 24
Zwycięzca Seattle Sounders FC
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca D.C. United
Obecny zwycięzca Seattle Sounders FC (2 tytuły)
Najwięcej zwycięstw Los Angeles Galaxy (5 tytułów)
Strona internetowa

Major League Soccer (MLS) – zawodowa liga piłkarska znajdująca się na najwyższym szczeblu rozgrywek w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Obecnie grają w niej 24 kluby z obu wymienionych krajów. W lidze tej nie obowiązuje reguła awansu i spadku. Powstała w 1993 roku tuż przed mistrzostwami świata w 1994 roku. Pierwszy sezon rozegrany został w 1996 roku, a uczestniczyło w nim 10 zespołów. Sezon zazwyczaj trwa od marca do listopada i składa się z dwóch części. W pierwszej każdy klub rozgrywa 34 mecze co w sumie daje 306 spotkań ligowych. Po zakończeniu tej części odbywa się faza play-off. Zwycięzca play-off zostaje mistrzem ligi. Od 2012 roku finał MLS odbywa się w grudniu. W 2016 roku po raz pierwszy w historii finału ligi zagrał w niej klub z Kanady, był nim zespół Toronto FC. Po roku został on mistrzem ligi.

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

W lidze udział biorą 24 zespoły, które są podzielone według kryterium geograficznego na konferencję zachodnią i wschodnią. W zachodniej i we wschodniej konferencji gra po 12 zespołów. Każdy klub ma do dyspozycji 30 zawodników, jednak do składu meczowego może być zgłoszonych maksymalnie 18 zawodników w sezonie zasadniczym, jak i w fazie play-off.

Przed debiutanckim sezonem do ligi zgłosiło się dziesięć drużyn. W 1998 roku doszło do pierwszej ekspansji w której uczestniczyło dwie drużyny z Chicago oraz Miami. W 2000 roku zmieniono podział z dwóch konferencji (zachodnia i wschodnia) na trzy dywizje (zachodnią, centralną oraz wschodnią) podział ten przetrwał jednak dwa sezony po czym ponownie przywrócono podział na konferencje. W 2001 roku po raz pierwszy zmniejszyła się liczba uczestników ligi. Stało się to po wycofaniu drużyn Miami Fusion oraz Tampa Bay Mutiny. Od 2005 roku liga przeżywa rozwój. Do sezonu 2012 przystąpiło kolejnych dziewięć zespołów. W 2014 roku po raz drugi zmniejszyła się liczba drużyn, z powodów finansowych z ligi wycofał się Chivas USA (satelicki zespół meksykańskiego Chivas Guadalajara). [potrzebny przypis]. Do 2006 roku w lidze nie grał żaden kanadyjski zespół[1]. W 2015 roku doszło do zmian wśród klubów grających w konferencjach: Dwie drużyny zostały przeniesione do Konferencji Zachodniej ze Wschodniej, były nimi Sporting Kansas City i Houston Dynamo. Ich miejsce w Konferencji Wschodniej zajęły debiutujące wówczas New York City i Orlando City Soccer Club.

W 2017 roku do ligi dołączyły dwie kolejne drużyny. Były nimi Atlanta United i Minnesota United. W 2018 roku w lidze zadebiutował Los Angeles FC, a w 2019 roku FC Cincinnati, którego zawodnikiem jest bramkarz Przemysław Tytoń. W 2020 roku liga powiększy się o kolejne dwie drużyny. Będą nimi klub Davida Beckhama - Inter Miami CF oraz Nashville SC. W 2021 roku do ligi dołączy Austin FC. Z kolei w 2022 roku dojdzie do kolejnej ekspansji. Do rozgrywek dołączy zespół z St.Louis, który stanie się 28. zespołem w rozgrywkach, a także pierwszym z kobietami w roli właścicieli klubu. W ostatnich latach do ligi nie zgłaszają się już drużyny z Kanady. Prawdopodobnie ma to związek z powołaniem do życia Canadian Premier League, która debiutancki sezon rozpoczęła w kwietniu 2019 roku. Do tej pory w MLS grało 27 drużyn. Ponadto w 2022 roku dwie drużyny zmienią stadiony, na których będą rozgrywały swoje domowe mecze. Taką zmianę zastosują Inter Miami CF i Nashville SC. Także w 2022 roku do rozgrywek dojdzie 29.klub. Będzie nim zespół Sacramento Republic FC z Kalifornii, w którym występuje Dariusz Formella. Klub ten przeniesie się z USL Championship, będącej obecnie drugą klasą rozgrywek w USA.

Finałowe mecze[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zwycięzca Wynik II miejsce
1996 D.C. United 3:2 (d.) Los Angeles Galaxy
1997 D.C. United 2:1 Colorado Rapids
1998 Chicago Fire 2:0 D.C. United
1999 D.C. United 2:0 Los Angeles Galaxy
2000 Kansas City Wizards 1:0 Chicago Fire
2001 San Jose Earthquakes 2:1 (d.) Los Angeles Galaxy
2002 Los Angeles Galaxy 1:0 (2d.) New England Revolution
2003 San Jose Earthquakes 4:2 Chicago Fire
2004 D.C. United 3:2 Kansas City Wizards
2005 Los Angeles Galaxy 1:0 (d.) New England Revolution
2006 Houston Dynamo 1:1 (4:3 k.) New England Revolution
2007 Houston Dynamo 2:1 New England Revolution
2008 Columbus Crew 3:1 New York Red Bulls
2009 Real Salt Lake 1:1 (5:4 k.) Los Angeles Galaxy
2010 Colorado Rapids 2:1 FC Dallas
2011 Los Angeles Galaxy 1:0 Houston Dynamo
2012 Los Angeles Galaxy 3:1 Houston Dynamo
2013 Sporting Kansas City 1:1 (7:6 k.) Real Salt Lake
2014 Los Angeles Galaxy 2:1 (d.) New England Revolution
2015 Portland Timbers 2:1 Columbus Crew
2016 Seattle Sounders 0:0 (5:4 k.) Toronto FC
2017 Toronto FC 2:0 Seattle Sounders
2018 Atlanta United 2:0 Portland Timbers
2019 Seattle Sounders 3:1 Toronto FC

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Mistrz Występy w finale Lata triumfów
Los Angeles Galaxy 5 9 2002, 2005, 2011, 2012, 2014
D.C. United 4 5 1996, 1997, 1999, 2004
Houston Dynamo 2 4 2006, 2007
Seatlle Sounders 2 3 2016, 2019
Kansas City Wizards 2 3 2000, 2013
San Jose Earthquakes 2 2 2001, 2003
Chicago Fire 1 3 1998
Colorado Rapids 1 2 2010
Real Salt Lake 1 2 2009
Columbus Crew 1 2 2008
Portland Timbers 1 2 2015
Toronto FC 1 2 2017
Atlanta United FC 1 1 2018
New England Revolution 0 5
FC Dallas 0 1
New York Red Bulls 0 1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Garber: Expansion conversation goes beyond NY (ang.). mlssoccer.com. [dostęp 11 marca 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]