Majstersztyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Majstersztyk (niem. Meisterstück, dosł. mistrzowskie dzieło) była to praca czeladnika cechowego, będąca głównym sprawdzianem jego umiejętności przed wyzwoleniem się na mistrza. Musiał się on cechować innowacyjnością i szczególnie starannym wykonaniem, co oceniała rada złożona ze starszych cechu. W zależności od statusu cechu, wykonanie majstersztyku mogło się wiązać też z obowiązkiem wcześniejszego odbycia wędrówki po innych miastach w celu zapoznania się z nowymi pomysłami i technologiami, które mogłyby zostać odzwierciedlone w dziele. W ten sposób zapewniano motywację dla nowych pomysłów, a także przepływ idei i nowych technologii.

W języku polskim określenie to jest obecnie używane wobec „szczególnie udanego dzieła sztuki lub rzemiosła, arcydzieła”[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Szymczak: Słownik języka polskiego. Warszawa: PWN, 1999. ISBN 83-01-11737-0.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]