Makieta (wojskowość)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Makietymodele przedstawiające wiernie lub w przybliżeniu obiekty (fabryki, mosty, lotniska itp.), sprzęt bojowy (czołgi, samoloty itp.) oraz ludzi, stosowane w wojsku do pozorowania działań, odwrócenia uwagi od rzeczywistych obiektów, ściągnięcia ognia przeciwnika, wprowadzenia w błąd co do wielkości sił, ilości i jakości uzbrojenia lub szkolenia własnych oddziałów.

Wyróżnia się makiety m.in. maskujące i pozorujące, stacjonarne i przenośne, składane i segmentowe.

Makiety maskujące winny przede wszystkim możliwie wiernie oddawać szczegóły imitowanych obiektów, być tanie i łatwe w obsłudze. Oprócz produkowanych seryjnie, makiety maskujące mogą mieć charakter improwizowany, tj. tworzony doraźnie na polu walki z dostępnych materiałów przez najczęściej pododdziały inżynieryjne.

Oddzielnym rodzajem makiet są w wojskowości makiety terenu, tj. modele terenu wykonane w pomniejszonej skali z podręcznych materiałów takich jak glina, gips, piasek (rzadziej plastik, drewno), stosowane przy omawianiu planowanej operacji, organizacji współdziałania oraz szkoleniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Modrzewski (red.): Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1987. ISBN 83-11-07275-2.
  • Marian Laprus (red.): Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1979. ISBN 83-11-06229-3.