Przejdź do zawartości

Makoto Ninomiya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Makoto Ninomiya
Ilustracja
Państwo

 Japonia

Data i miejsce urodzenia

28 maja 1994
Hiroszima

Wzrost

157 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Keiko Ninomiya

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0 WTA, 1 ITF

Najwyżej w rankingu

280 (22 lutego 2016)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

6 WTA, 1 WTA 125, 21 ITF

Najwyżej w rankingu

20 (22 października 2018)

Australian Open

2R (2020, 2022-2024)

Roland Garros

F (2018)

Wimbledon

SF (2017)

US Open

1R (2016–2023)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska azjatyckie
brąz Palembang 2018 gra podwójna

Makoto Ninomiya (jap. 二宮真琴 Ninomiya Makoto; ur. 28 maja 1994 w Hiroszimie)japońska tenisistka, finalistka French Open 2018 w grze podwójnej, medalistka igrzysk azjatyckich.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W zawodach cyklu WTA Tour Japonka wygrała sześć turniejów w grze podwójnej z czternastu rozegranych finałów. Triumfowała też w jednym deblowym turnieju kategorii WTA 125.

W karierze wygrała jeden turniej singlowy i dwadzieścia jeden deblowych rangi ITF. 22 lutego 2016 zajmowała najwyższe miejsce w rankingu singlowym WTA Tour – 280. pozycję, natomiast 22 października 2018 roku osiągnęła najwyższą lokatę w deblu – 20. miejsce.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Makoto Ninomiya nigdy nie startowała w rozgrywkach gry pojedynczej podczas turniejów wielkoszlemowych.

Sezon 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023
Ranking na koniec roku 1061 359 632 589 310 394 507 695 [a] 883 772 1070 [a]

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A 1R 1R 1R 1R 2R 1R 2R 2R 2R 0 / 9 4 – 9
French Open A A A A A A A F 1R 1R 2R 1R 1R 0 / 6 6 – 6
Wimbledon A A A A A 2R SF 1R 2R NH 2R A 1R 0 / 6 7 – 6
US Open A A A A A 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 0 / 8 0 – 8
Ranking na koniec roku [a] 195 226 187 100 62 46 20 64 66 47 39 49 0 / 28 17 – 28

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A 1R A A QF 2R A 0 / 3 3 – 3
French Open A A A A A A A 1R 1R NH A A A 0 / 2 0 – 2
Wimbledon A A A A A A 2R 1R 2R NH A A A 0 / 3 1 – 3
US Open A A A A A A A 1R A NH A A A 0 / 1 0 – 1
0 / 9 4 – 9

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra podwójna 17 (6–11)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 7 sierpnia 2016 Nanchang Twarda Japonia Shūko Aoyama Liang Chen
Lu Jingjing
6:3, 6:7(2), 11–13
Zwyciężczyni 1. 17 września 2016 Tokio Twarda Japonia Shūko Aoyama Wielka Brytania Jocelyn Rae
Wielka Brytania Anna Smith
6:3, 6:3
Finalistka 2. 5 marca 2017 Kuala Lumpur Twarda Stany Zjednoczone Nicole Melichar Australia Ashleigh Barty
Australia Casey Dellacqua
6:7(5), 3:6
Finalistka 3. 13 stycznia 2018 Hobart Twarda Ukraina Ludmyła Kiczenok Belgia Elise Mertens
Holandia Demi Schuurs
2:6, 2:6
Finalistka 4. 10 czerwca 2018 French Open Ceglana Japonia Eri Hozumi Czechy Barbora Krejčíková
Czechy Kateřina Siniaková
3:6, 3:6
Finalistka 5. 16 września 2018 Hiroszima Twarda Japonia Miyu Katō Japonia Eri Hozumi
Zhang Shuai
2:6, 4:6
Zwyciężczyni 2. 22 września 2018 Tokio Twarda (hala) Japonia Miyu Katō Czechy Andrea Sestini Hlaváčková
Czechy Barbora Strýcová
6:4, 6:4
Finalistka 6. 25 kwietnia 2021 Stambuł Ceglana Japonia Nao Hibino Rosja Wieronika Kudiermietowa
Belgia Elise Mertens
1:6, 1:6
Finalistka 7. 29 maja 2021 Strasburg Ceglana Yang Zhaoxuan Chile Alexa Guarachi
Stany Zjednoczone Desirae Krawczyk
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 3. 13 czerwca 2021 Nottingham Trawiasta Ukraina Ludmyła Kiczenok Stany Zjednoczone Caroline Dolehide
Australia Storm Sanders
6:4, 6:7(3), 10–8
Finalistka 8. 28 sierpnia 2021 Chicago Twarda Ukraina Ludmyła Kiczenok Ukraina Nadija Kiczenok
Rumunia Raluca Olaru
6:7(6), 7:5, 8–10
Zwyciężczyni 4. 14 stycznia 2022 Adelaide Twarda Japonia Eri Hozumi Czechy Tereza Martincová
Czechy Markéta Vondroušová
1:6, 7:6(4), 10–7
Zwyciężczyni 5. 20 maja 2022 Rabat Ceglana Japonia Eri Hozumi Rumunia Monica Niculescu
Aleksandra Panowa
6:7(7), 6:3, 10–8
Zwyciężczyni 6. 25 czerwca 2022 Bad Homburg vor der Höhe Trawiasta Japonia Eri Hozumi Polska Alicja Rosolska
Nowa Zelandia Erin Routliffe
6:4, 6:7(5), 10–5
Finalistka 9. 23 września 2023 Kanton Twarda Japonia Eri Hozumi Guo Hanyu
Jiang Xinyu
3:6, 6:7(4)
Finalistka 10. 30 września 2023 Tokio Twarda Japonia Eri Hozumi Norwegia Ulrikke Eikeri
Estonia Ingrid Neel
6:3, 5:7, 5–10
Finalistka 11. 22 października 2023 Nanchang Twarda Japonia Eri Hozumi Niemcy Laura Siegemund
Wiera Zwonariowa
4:6, 2:6

Finały turniejów WTA 125[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna 1 (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 8 maja 2022 Saint-Malo Ceglana Japonia Eri Hozumi Francja Estelle Cascino
Francja Jessika Ponchet
7:6(1), 6:1

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Naw. Przeciwniczka Wynik
1. 18/03/2012 Japonia Miyazaki Trawiasta Japonia Yumi Miyazaki 6:0, 6:7(5), 6:0

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą ilość punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]