Makrama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Makrama – stara sztuka wiązania sznurków, bez użycia igieł, drutów lub szydełka. Znana już w starożytności. Stosując ją można wyplatać wiele rzeczy poczynając od kwietników, poprzez naszyjniki, makaty ścienne, kończąc na torebkach i plecakach. Do wyrobu przedmiotów za pomocą technik makramy można używać nici lnianych, konopnych, jedwabnych, sizalu i innych. Popularne kilka lat temu wśród młodzieży „meksykanki” zwane też „bransoletkami przyjaźni” są właśnie przykładem zastosowania podstawowych węzłów makramy do tworzenia bransoletek z muliny.

Podstawowe węzły używane w makramie[edytuj | edytuj kod]

  • węzeł tkacki
  • węzeł połówkowy
  • węzeł zwykły (półsztyk)
  • półsztyk naprzemienny
  • węzeł nad ręką
  • węzeł szczytowy
  • węzeł łańcuszkowy
  • podwójny półsztyk
  • węzeł spiralny
  • warkocz
Wikimedia Commons