Maksim Ryżankou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Maksim Uładzimirowicz Ryżankou (biał. Максім Уладзіміравіч Рыжанкоў, ur. 19 czerwca 1972 w Mińsku) – zastępca szefa Administracji Prezydenta Republiki Białoruś, dyplomata, działacz sportowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ambasada Białorusi w Warszawie

Syn pierwszego prezesa Komitetu Olimpijskiego Białorusi Uładzimira Ryżankoua.

W 1994 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego w Mińsku, specjalizując się w prawie międzynarodowym. W latach 1994-1996 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Republiki Białorusi. Od 1996 do 2000 roku był pracownikiem ambasady białoruskiej w Izraelu.

W latach 2000-2003 naczelnik oddziału białoruskiego biura przy OBWE i Radzie Europy. W 2003 roku ukończył Akademię Zarządzania przy Prezydencie Republiki Białorusi. W latach 2003-2005 pracował jako radca w ambasadzie Republiki Białorusi w Rzeczypospolitej Polskiej. W wyniku konfliktu który wybuchł w 2005 roku pomiędzy Warszawą i Mińskiem z powodu represji jakim poddano Związek Polaków na Białorusi i wydaleniu I sekretarza ambasady RP Marka Bućki, władze polskie w ramach retorsji wezwały Ryżenkowa do powrotu na Białoruś, za co następnie wydalono z Białorusi kierownika Wydziału Konsularnego Ambasady RP, Andrzeja Buczaka[1].

W latach 2005-2006 naczelnik w białoruskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a następnie od 2006 roku pełnił funkcję szefa Administracji Prezydenta Republiki Białorusi do spraw polityki zagranicznej. Od 2012 do 2016 roku był doradcą prezydenta Białorusi do spraw wychowania fizycznego, sportu i turystyki. Od 2014 roku przewodniczący Białoruskiego Związku Koszykówki. W latach 2015-2017 pierwszy wiceprezes Białoruskiego Komitetu Olimpijskiego. Honorowy członek Białoruskiej Federacji Szachowej (2017)[2].

Od grudnia 2016 roku pełni funkcję pierwszego zastępcy szefa Administracji Prezydenta Republiki Białoruś[3].

Sankcje z UE i innych krajów[edytuj | edytuj kod]

21 czerwca 2021 roku został wpisany na „Czarną listę(biał. (tar.)) UE[4]. Zgodnie z decyzją Rady Unii Europejskiej Ryżankou jako pierwszy zastępca szefa administracji prezydenta, który podczas ponad dwudziestoletniej kariery w białoruskiej służbie cywilnej zajmował szereg stanowisk, w tym w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i w różnych ambasadach, ma bliskie powiązania z prezydentem i jest odpowiedzialny za zapewnienie wykonywania uprawnień prezydenta w dziedzinie polityki krajowej i zagranicznej, wspiera reżim Łukaszenki(ukr.)[5]. 6 lipca 2021 roku Albania, Islandia, Liechtenstein, Norwegia, Macedonia Północna, Czarnogóra przystąpiły do sankcji UE[6].

21 czerwca 2021 roku Ryżankou został również wpisany na listy sankcyjne Wielkiej Brytanii[7] i Kanady[8]. 7 lipca 2021 roku Szwajcaria również dodała Ryżankową do swojej listy sankcyjnej[9][10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wirtualna Polska Media S.A, Trzeci polski dyplomata wydalony, wiadomosci.wp.pl, 26 lipca 2005 [dostęp 2020-01-22] (pol.).
  2. Aaron Shustin, В. Рубінчык. КАТЛЕТЫ & МУХІ (110), Independent Israeli site / אתר ישראלי עצמאי / Независимый израильский сайт / Незалежны iзраiльскi сайт, 4 kwietnia 2019 [dostęp 2020-01-22] (ang.).
  3. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2020-01-22].
  4. МГ/АА: Евросоюз утвердил новый пакет санкций против представителей Беларуси. Кто в списке? (ros.). Biełsat TV, 2021-06-21. [dostęp 2021-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-06-27)].
  5. COUNCIL IMPLEMENTING REGULATION (EU) 2021/997EUR-Lex, 21.06.2021
  6. Declaration by the High Representative on behalf of the European Union on the alignment of certain third countries with the Council Decision (CFSP) 2021/1002 concerning restrictive measures in view of the situation in Belarus (ang.). Rada Unii Europejskiej, 2021-07-06. [dostęp 2021-09-10].
  7. Consolidated List of Financial Sanctions Targets in the UK (ang.). Office of Financial Sanctions Implementation HM Treasury, 2021-06-25.
  8. Consolidated Canadian Autonomous Sanctions List (ang.). Global Affairs Kanada, 2015-10-19. [dostęp 2021-06-29].
  9. Michael Shields, Kevin Liffey: Swiss widen sanctions list against Belarus (ang.). Reuters, 2021-07-07. [dostęp 2021-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-07)].
  10. Sanctions program: Belarus: Verordnung vom 11. Dezember 2020 über Massnahmen gegenüber Belarus (SR 946.231.116.9), Anhang 1 Origin: EU Sanctions: Art. 2 Abs. 1 (Finanzsanktionen) und Art. 3 Abs. 1 (Ein- und Durchreiseverbot) (ang.). Sekretariat Stanu ds. Gospodarki(niem.), 2021-07-07. [dostęp 2021-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-07)].