Maksymilian Golisz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maksymilian Golisz
Ilustracja
W otoczeniu polskich dzieci ze Szczecina
Data i miejsce urodzenia 18 października 1906
Wiele
Data i miejsce śmierci 1 kwietnia 1943
Brandenburg
Zawód, zajęcie nauczyciel
Edukacja Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Lubawie
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”

Maksymilian Golisz właśc. Maksymilian Golish (ur. 18 października 1906 w Wielu, zm. 1 kwietnia 1943 w Brandenburgu) – polski nauczyciel, działacz polonijny w przedwojennym Szczecinie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1926 r. ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Lubawie. Pracę zawodową rozpoczął na Powiślu, gdzie wspierał polską mniejszość narodową. Został działaczem Związku Polaków w Niemczech.

W sierpniu 1934 roku reprezentował szczecińską Polonię na II Światowym Kongresie Polaków z zagranicy. Kierował tutejszą polską szkołą, w której w latach 30. XX wieku potajemnie nauczał języka polskiego, historii oraz geografii. Przez pewien okres kierował też Domem Polskim w Szczecinie. W lutym 1934 roku założył w ramach Związku Harcerstwa Polskiego w Niemczech pierwszą w Szczecinie polską drużynę harcerską "Gryf" istniejącą do roku 1937[1]. W sierpniu 1934 r. został pozbawiony możliwości nauczania i przeniósł się Berlina, tam kierował Towarzystwem Szkolnym "Oświata". W w połowie 1939 opracował raport o stanie ludności polskiej na Warmii.

Wieloletni współpracownik polskiego wywiadu wojskowego. Aresztowany 11 września 1939, uwięziony w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen. Zwolniony w 1940 i wcielony do armii niemieckiej. Aresztowany ponownie w październiku 1941 na podstawie dokumentów znalezionych przez Niemców w II Forcie Legionów, skazany na karę śmierci i stracony w więzieniu w Brandenburgu. Na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie w Alei Zasłużonych znajduje się symboliczny grób Maksymiliana Golisza.

Na jego cześć została nazwana jedna z ulic Szczecina (Szczecin-Żelechowa), Szkoła Podstawowa nr 41 w Szczecinie oraz Szkoła Podstawowa nr 2 w Sztumie. Jego imię nosi także jedna z ulic Koszalina.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]