Malchus (wódz kartagiński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Malchus, Malchos
władca Kartaginy
Poprzednik Hannon I
Następca Mago I

Malchus, Malchos (VI wiek p.n.e.) – kartagiński wódz i władca.

W jego czasach północnoafrykańskie państwo zwane Kartaginą rozpoczęło konkwistę wybrzeży Morza Śródziemnego. Wojska kartagińskie zdobywały nawet tereny wewnątrz Afryki. W połowie VI wieku p.n.e. Kartagina walczyła z Libijczykami, by zagarnąć ich terytoria.

W 550 p.n.e. Kartagińczycy pobili Greków z Sycylii w Motji, Panormo (Palermo) i Soluntum. Malchus w 540 p.n.e. poprowadził swoje wojska do Sardynii, ale kilkakrotnie przegrał w walce z mieszkańcami wyspy. Ci ostatni woleli zburzyć własną twierdzę na górze Sirai (dzisiaj we włoskiej prowincji Carbonia-Iglesias), by nie dostała się w ręce najeźdźców z południa. W decydującej potyczce Malchus stracił prawie wszystkie oddziały.

Władze kartagińskie skazały wodza na banicję. Udało mu się jednak wrócić do miasta i zorganizować wewnętrzną rewoltę. Przejął władzę w państwie w wyniku zamachu stanu. Władzę odebrał mu Magon I, założyciel dynastii Magonidów, ojciec Hasdrubala I i Hamilkara I. Malchus został zabity, prawdopodobnie w 535 p.n.e.